ด้านหนึ่ง มีภาพการพบกันระหว่าง แคนดิเดตนายกรัฐมนตรีพรรคเพื่อไทย กับ แคนดิเดตนายกรัฐมนตรีพรรคภูมิใจไทย ระหว่างการแข่งขันฟุตบอลที่สหราชอาณาจักร
ด้านหนึ่ง มีภาพการพบกันระหว่าง อดีตแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีพรรคเพื่อไทย กับ แคนดิเดตนายกรัฐมนตรีพรรคก้าวไกล ในใจกลางมหานครกรุงเทพฯ
ถามว่าทำไมการพบกันที่สหราชอาณาจักรจึงอึงคะนึงด้วยข่าวลือ “ดีลลับ” เป็นเรื่องชวนสงสัย กลายเป็นคำถามและความต่อเนื่องในทางการเมือง
ถามว่าทำไมการพบกันที่ใจกลางมหานครกรุงเทพฯจึงลงเอยด้วยรอยยิ้มเปื้อนหน้า ไม่ว่าจะมองผ่าน นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ไม่ว่าจะมองผ่าน นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์
ตรงกันข้าม จากรอยยิ้มเปี่ยมด้วยความเย็นชื่นพลันเปลี่ยนและกลับกลายด้วยเสียงหัวร่อจากทั้งสองฝ่าย จุดประกายแห่งความหวังขึ้นโดยอัตโนมัติ
จำเป็นต้องมองไปยังข้างหลังภาพ ณ สนามฟุตบอลแห่งสหราชอาณาจักร จำเป็นต้องมองไปยังข้างหลังภาพ ณ กทม.
บทสรุปย่อมมาจาก “พื้นฐาน” ที่เป็นจริงทาง “การเมือง”
ภาพจากสหราชอาณาจักร อยู่ในกระบวนการจัดวางอย่างเด่นชัด เพียงแต่มิได้มาจากแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีของพรรคเพื่อไทย หากแต่มาจาก “ที่อื่น”
เป็น “ที่อื่น” อันอาจมิได้หมายความว่าสัมพันธ์กับพรรคภูมิใจไทย หากเป็น “ที่อื่น” อันยังยึดกุมกลไกแห่ง “อำนาจรัฐ”
ต้องการแยก “พรรคเพื่อไทย” ออกจาก “พรรคก้าวไกล”
ตรงกันข้าม ภาพ ณ ใจกลางมหานครกรุงเทพฯดำรงอยู่บนพื้นฐานแห่งงานไพรด์ สัมพันธ์กับพัฒนาการแห่ง “สมรสเท่าเทียม” อย่างแนบแน่น มั่นคง
รอยยิ้มระหว่าง “ว่าที่” นายกรัฐมนตรีคนที่ 30 นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ จึงกลมกลืนอย่างเป็นเนื้อเดียวกับรอยยิ้มของ “อดีต” แคนดิเดตนายกรัฐมนตรีจากพรรคเพื่อไทย
สามารถยกระดับแสดงพัฒนาการผ่าน “เสียงหัวร่อ” ได้อย่างองอาจ
แม้ผลของการเลือกตั้ง เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม จะมีความเด่นชัดผ่านจำนวนกว่า 14 ล้านเสียงของพรรคก้าวไกล ผ่านจำนวนกว่า 10 ล้านเสียงของพรรคเพื่อไทย
บนซากปรักหักพังของพรรครวมไทยสร้างชาติ พรรคพลังประชารัฐ
จึงเหลือหนทาง “สู้” เพียงหนทางเดียวเท่านั้นที่เป็นความหวัง นั่นก็คือ การบ่อนเซาะด้อยค่าพรรคก้าวไกล ประสานกับการแยกพรรคเพื่อไทยออกมาจากแนวร่วมหลักพรรคประชาธิปไตย
เสียงหัวร่อจาก นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ และนายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ คือคำตอบ
