เหมือนกับกรณีของ “พลเมืองต่อต้านซิงเกิล เกตเวย์”จะเป็นการสะท้อนออกแบบ”เด็ก-เด็ก”
มากด้วย”อารมณ์” ขาด “ความรับผิดชอบ”
สมควรแล้วที่จะได้รับการสบประมาท มองและประเมินอย่างไร้สาระ ไม่มีความหมาย
โดยเฉพาะจากเหล่า “ผู้ใหญ่”
บางท่านถึงกับมองว่า เป็นการเคลื่อนไหวของเด็กซนที่หมกมุ่นอยู่กับ “เกม”
ดูเหมือน “พลเมืองต่อต้านซิงเกิล เกตเวย์”ก็ไม่ปฏิเสธ
เห็นได้จากการตั้งชื่อ “ปฏิบัติการ”ตั้งแต่เวลา 14.00 ของวันอังคารที่ 20 ธันวาคมของพวกเขาว่า
“เด็กปาก้อนหิน:F5”
ก้อนหินให้ความรู้สึกค่อนข้าง “ดึกดำบรรพ์” ขณะที่ F5 กลับเป็นเรื่อง “ล้ำยุค” อาวองการ์ด
“ก้อนหิน” มาอยู่กับ”F5″ได้อย่างไร
กระนั้น การจะประเมิน “บทบาท” และ”ความหมาย”ของคนๆหนึ่ง หรือคนกลุ่มหนึ่งจะเริ่มต้นจากอะไร
เริ่มต้นจาก “คำพูด” อย่างนั้นหรือ
เริ่มต้นจาก “แถลงการณ์” และการแสดงออกโดยการเขียนหรือโดยวาจาอย่างนั้นหรือ
นั่นก็จะนำไปสู่ “ดีแต่พูด”
ความหมายของคำว่า “ดีแต่พูด” สะท้อนถึงเสียงเจื้อยแจ้วช่างจำนรรจา ชมชอบในการออก “แถลงการณ์” แต่ไม่ปรากฎมรรคผลอะไรในทางเป็นจริง
นั่นก็คือ เป็นการ”พูด”โดยไม่มี “การทำ”
ตรงนี้จึงเท่ากับยืนยันให้เห็นว่า เมื่อ “พูด” ออกมาแล้วต้องตามไปดูว่า “ทำ” ได้หรือไม่
นั่นก็คือ “ทำ”ได้อย่างที่”พูด”หรือไม่
กรณีของ “พลเมืองต่อต้านซิงเกิล เกตเวย์”มีตัวอย่างให้เห็นได้มาก มาย
เป็นตัวอย่างตั้งแต่เมื่อปี 2558
และยิ่งเมื่อมีการผ่านร่างพรบ.ว่าด้วยการกระทำความผิดทาง คอมพิวเตอร์ ออกมาเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม
ยิ่งมี “ตัวอย่าง” ให้ได้สัมผัสและ”รับรู้”
นั่นก็คือ การทำให้”เว็บไซต์”ของหน่วยราชการอย่างทำเนียบ รัฐบาล อย่างสำนักนายกรัฐมนตรี อย่างสภาความมั่นคงแห่งชาติ
ต้อง “ล่ม” และ”เดี้ยง”
ล่าสุด “กรมบัญชีกลาง” ก็ออกมายอมรับในการล่มของระบบการจัดซื้อจัดจ้าง
เท่ากับยืนยัน”ผลงาน”ของ”พลเมืองต่อต้านซิงเกิล เกตเวย์”
เท่ากับยืนยันว่า “คำพูด”ของ “พลเมืองต่อต้านซิงเกิล เกตเวย์”มิได้เป็น “การขู่”อย่างเลื่อนลอย
ทั้งๆที่ใช้กระบวนการ”ปาก้อนหิน”อันแสนโบราณ
