09.00 INDEX บทเพลง แห่งรัก จาก พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ในมรสุม ‘โลหิต’
ยิ่งเสียงร้องแห่งบทเพลง “หลับตาครั้งใด ยังคงเจอ ภาพเธอในใจ คิดถึงเธอ ก็ไม่รู้ว่าจะเจอเมื่อไร”
ยิ่งกลาย “เป็นคำถามที่ค้างคาใจ”
อันดังกังวานมาจาก นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ภายใต้กระบวนการ “สังเคราะห์” เสียงจาก “พี่เอ้”
ยิ่งทำให้ “น้ำเสียง” นี้ดำรงอยู่อย่างเป็น “มีม”
หากเสียงนี้ทะลุทะลวงเข้าไปอยู่ในความรับรู้ไม่ว่าจะเป็นของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ไม่ว่าจะเป็นของ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
ยิ่งก่อรูปอัน “ลึกซึ้ง” และ “ตรึงตรา” ขึ้น
ทั้งหมดนี้เป็นบทเพลงแห่ง “ความรัก” เป็นเงาสะท้อนให้สัมผัสและรับรู้ถึงห้วงแห่งอารมณ์ “ถวิลหา” อาวรรณ์อย่างเด่นชัด
เป็น “คำถาม” ที่เริ่มแหลมคมในทาง “การเมือง”
ไม่ว่าจะมองจากความจัดเจนในการต่อสู้ของ นายสนธิ ลิ้มทองกุล ไม่ว่าจะมองจากความจัดเจนในการต่อสู้ของ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ
ภาพของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ มากด้วย “ความต่าง”
คล้ายกับไม่ต่างหากมองไปกับกระบวนการของพรรคไทยรักไทย หากมองไปกับกระบวนการของพรรคพลังประชาชน แม้กระทั่งกระบวนการของพรรคอนาคตใหม่
แต่ถามว่า “ท่วงทำนอง” ของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ต่างไปจากของ นายทักษิณ ชินวัตร ต่างไปจากของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หรือไม่
คำตอบต้องออกมาว่า “ต่าง”
เมื่อเผชิญกับมรสุมที่รุมล้อมมาโดยรอบ สังคมกลับไม่ได้ยินเสียงเพลง “มาร์ช” หรือกระทั่งสีสันแห่ง “เพื่อชีวิต”
ตรงกันข้าม กลับเป็น “เพลงรัก” เป็น “เพลงแห่งความคิดถึง”
การทะยานขึ้นมาอยู่ในความนิยมของ “มวลชน” ของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ อาจเป็นจุดที่ดูคล้ายกับบางคนในอดีต อย่าง “ทักษิณ” อย่าง “ธนาธร”
แต่หากสัมผัสกับปรากฏการณ์ในแบบ “สามย่าน มิตรทาวน์” สัมผัสผ่านที่แวดล้อมอยู่โดยรอบ “คาราวาน ก้าวไกล”
“พิธา” สร้างจุดต่างไปจาก “ธนาธร”
ยิ่งเมื่อประสบกับการโยน “ข้อกล่าวหา” ตั้งแต่ถือครอง “หุ้นสื่อ” กระทั่งสมคบคิดกับ “มหาอำนาจ” ชักศึกเข้าบ้าน
กลับไม่ปรากฏ “ความหงุดหงิด” ไม่ได้เห็น “ความโกรธแค้น”
ยังสามารถไปหัวเราะพร้อมกับคำชี้แจงได้ผ่าน “เรื่องเล่าเช้านี้” และพร้อมเกากีร์ต้าร้องเพลงให้ “พี่สรยุทธ์ น้องไบรท์” ฟัง
คิดถึงเธอ ก็ไม่รู้ว่าจะเจอเมื่อไร เป็นคำถามที่ค้างคาใจ
มีกระบวนการในการทำลาย “ล้าง” และ “บดขยี้” ในทางการเมืองต่อ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ อย่างแน่นอน อย่างแน่ชัด
เหมือนที่เคยทำกับ “ทักษิณ” เหมือนที่เคยทำกับ “ธนาธร”
ขณะเดียวกัน ก็ปรากฏ “คำถาม” ขึ้นมาเหมือนกับคำถามที่เคยตั้งขึ้นใน “อดีต” ก่อนรัฐประหาร 2549 ก่อนรัฐประหาร 2557
“รายรับ” จะคุ้มกับ “รายจ่าย” หรือไม่
