ชัดเจน แจ่มแจ้ง ตำแหน่ง ประธานสภา ก้าวไกล เพื่อไทย

คอลัมน์หน้า 3 : ชัดเจน แจ่มแจ้ง ตำแหน่ง ประธานสภา ก้าวไกล เพื่อไทย

ทําไมเมื่อเห็นท่าทีของ ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า เห็นท่าทีอันคึกคักของ นายอดิศร เพียงเกษ แล้วหลายคนก็ส่งเสียง “อ๋อ”

ทั้งด้วย “ความเข้าใจ” และด้วยความ “ไม่เข้าใจ”

เข้าใจว่าเหตุใด ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า จึงให้ความสนใจเป็นอย่างมากต่อตำแหน่ง “ประธานสภา”

และจากนั้นก็ปรากฏชื่อ นายสุชาติ ตันเจริญ

ไม่เข้าใจว่าเหตุใดแต่ละจังหวะก้าวของ ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า จึงก่อให้เกิดความอึดอัดขึ้นในความรู้สึกของ นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว

ทั้งหมดล้วนมีรากฐานจากตำแหน่ง “ประธานสภา” ไม่ว่าจะมองผ่านบทบาทของ ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า แห่งพรรคพลังประชารัฐ ไม่ว่าจะมองผ่านบทบาทของ นายอดิศร เพียงเกษ ในพรรคเพื่อไทย

ทุกอย่างดำเนินไปเหมือน “ขนม” พอสมกับ “น้ำยา”

ถามว่าความอึดอัดของ นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว ในเดือนมิถุนายน ละม้ายเหมือนกับความอึดอัดในเดือนพฤษภาคม หรือไม่

โดยเฉพาะจากสถานการณ์ MOU

เมื่อเห็นข้อเสนออย่างจริงจังจาก นายอดิศร เพียงเกษ โดยการเปิดช่องทางให้อย่างเต็มที่ของ นายภูมิธรรม เวชยชัย

เป็นอย่างเดียวกับที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม

คนจำนวนไม่น้อยย่อมจดจำ “ปฏิกิริยา” อันเป็นความไม่พอใจที่ นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว มีต่อ น.ต.ศิธา ทิวารี

แล้วสงสัยว่า เหตุใดจึง “กราดเกรี้ยว”

เพียงแต่ข้อเสนอของ น.ต.ศิธา ทิวารี คือการเรียกร้องให้มีการจัดทำสิ่งที่เรียกว่า Advance Mou

ทำไม MOU จึงต้องมี Advance

คําตอบจากท่าทีของ นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว ต่อข้อเสนออันมาจาก น.ต.ศิธา ทิวารี เริ่มมีความชัดเจนว่าเพราะอะไร

เมื่อเห็นท่าทีของ นายอดิศร เพียงเกษ

เสียงร้อง “อ๋อ” อันดังกังวานในแวดวงการเมืองจึงเข้าใจว่าที่ นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว โกรธ น.ต.ศิธา ทิวารี เพราะคาดการณ์ได้ถูกต้อง

จากความเป็นจริงในวันที่ 22 พฤษภาคม

เหมือนๆ กับที่ นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว ถูกสังคมเรียกร้องในเรื่อง “ท่าที” ทางการเมืองต่อพรรคพลังประชารัฐว่าเป็นอย่างไร

ไม่ว่าจาก “นักข่าว” ไม่ว่าบนเวที “ดีเบต”

เพราะว่าข้อเสนอของ น.ต.ศิธา ทิวารี ก็อีหรอบเดียวกับบทสรุปของ นายจตุพร พรหมพันธุ์

นั่นคือ รู้จัก “เพื่อไทย” มากเกินไป

แท้จริงแล้ว แต่ละบทบาทของพรรคเพื่อไทย ไม่ว่าต่อ MOU ไม่ว่าต่อตำแหน่ง “ประธานสภา”
ล้วนเป็น “คำตอบ”

ให้กับข้อ “แคลงคลาง” ให้กับข้อ “กังขา”

คำตอบไม่เพียงอยู่ที่ นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว หากที่สำคัญยังอ่านผ่าน นายอดิศร เพียงเกษ อ่านผ่าน
ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า

ที่เคยเป็น “เรื่องลับ” ก็มิได้เป็น “ความลับ”