ในที่สุด ข่าวจาก น.อ.สมศักดิ์ ขาวสุวรรณ์ รองปลัดกระทรวงดีอี ที่ว่า “จับกุมผู้กระทำความผิดได้แล้ว”
ก็เป็น “เรื่องจริง”
พลันที่ พล.อ.เฉลิมชัย สิทธิสาท ผบ.ทบ.ในฐานะเลขาธิการ
คสช.ออกมา “คอนเฟิร์ม”
พร้อมกับรายงานของ “แหล่งข่าว” ใน “คสช.”
กระนั้น ที่ “รองปลัดกระทรวงดีอี” ระบุว่าเป็น “ผู้กระทำความผิด”
ก็ยัง “ไม่ใช่”
เห็นได้จาก “รายงาน” จาก “คสช.” ระบุเพียงว่าเป็น “กลุ่มต้องสงสัย” จากการติดตามพฤติกรรมมาระยะหนึ่ง
สะท้อน “ท่าที” อันมากด้วย “ความระวัง”
เช่นเดียวกับ “ท่าที” อันมาจาก พล.อ.เฉลิมชัย สิทธิสาท ที่ยังมิได้ให้ “รายละเอียด” มากนัก
“หากตอบไป เกรงจะเกิดความคลาดเคลื่อน”
อย่าได้แปลกใจ เพราะว่า “ท่าที” ของ พล.อ.เฉลิมชัย สิทธิสาท ดำเนินไปบนพื้นฐานแห่ง
กฎหมาย “รัฐธรรมนูญ”
โดยเฉพาะในส่วนที่ว่าด้วย “สิทธิในกระบวนการยุติธรรม” ที่เน้นอย่างหนักแน่น
“ต้องสันนิษฐานไว้ก่อนว่าผู้ต้องหาหรือจำเลย ไม่มีความผิด”
“ก่อนมีคำพิพากษาอันถึงที่สุดแสดงว่าบุคคลใดได้กระทำความผิดจะปฏิบัติต่อบุคคลนั้นเสมือนเป็นผู้กระทำความผิดมิได้”
บทบัญญัตินี้มีอยู่ใน “ทุก” รัฐธรรมนูญ
ไม่ว่ารัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540 ไม่ว่ารัฐธรรมนูญ พ.ศ.2550 ซึ่งถูกฉีกไปแล้ว
จากรัฐประหาร 2549 และจากรัฐประหาร 2557
ท่าทีอันมาจาก พล.อ.เฉลิมชัย สิทธิสาท จึงมากด้วยความรัดกุม มากด้วยความระมัดระวัง
ไม่ว่าจะมองจากมุม “ผบ.ทบ.”
ไม่ว่าจะมองจากมุม “เลขาธิการคณะรักษาความสงบแห่งชาติ” (คสช.)
ที่ “คสช.” ใช้คำว่า “เชิญตัว”
จึงสะท้อนความแตกต่างระหว่าง “การจับตัว” ออกมาให้เห็นอย่างเด่นชัด
เด่นชัดว่า 5 คนอยู่ในฐานะ “ผู้ต้องสงสัย”
อำนาจในการควบคุมตัวจึงเป็นอำนาจตาม “คำสั่ง คสช.” และมีกำหนดเวลา 7 วัน
หลังจากนั้นจึงจะได้ “คำตอบ”
เป็นคำตอบว่า 5 คนจะเข้าไปอยู่ในสถานะอะไร นั่นก็คือ เป็น “ผู้ต้องหา” หรือว่าเป็น “จำเลย”
นี่คือ “สิทธิ” ใน “กระบวนการยุติธรรม”
