ลีลา ท่วงทำนอง ของ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ผ่าน ‘บทเพลง’

28.06.23 | 13:00 น.

ลีลา ท่วงทำนอง
ของ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์
ผ่าน ‘บทเพลง’

ไม่ว่าการปล่อยภาพ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ กินกุ้งโชว์ ไม่ว่ากำหนดที่จะเดินทางไปรายงานตัว ณ สัปปายะสภาสถาน เกียกกาย

ล้วนน่าสนใจ ล้วนถูกจับตา

เพราะว่าการกินกุ้งโชว์ของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ เป็นการกินโดยมี “น้องพิพิม” นั่งเรียงอยู่เคียงข้าง

เป็นความ “น่ารัก” เป็นความ “น่าเอ็นดู”

Advertisement

เพราะว่าตระเตรียมไป “รายงานตัว” ณ สัปปายะสภาสถาน ตรงกับวันที่ 27 มิถุนายน อันทรงความหมายในทางการเมือง

ตรงกับ 91 ปีแห่ง “รัฐธรรมนูญ” ฉบับแรก

กระนั้น ความน่าสนใจที่มากยิ่งกว่ากลับเป็นภาพแห่งการซ้อม “ร้องเพลง” อย่างจริงจังของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์พร้อมกีตาร์คู่ใจ

ตรงที่เป็นบทเพลง “ไม่เป็นรอง”

ต้องยอมรับว่า ชะตากรรมทางการเมืองอันรุมล้อมอยู่โดยรอบ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ อยู่ในขณะนี้มากด้วยความร้อนแรง

ร้อนแรงจาก “มรสุม” แห่ง “ข้อกล่าวหา”

ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง “หุ้นไอทีวี” ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง “ที่ดินปราณบุรี” ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง “แบ่งแยกดินแดน”

มาพร้อมกับ “ความเกลียดชัง” มาพร้อมกับ “ความแค้น” ฝังหุ่น

เป้าหมายต้องการทำให้ชะตากรรมของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ดำเนินไปเหมือนกับที่เคยเกิดขึ้นในอดีต

กับ “ทักษิณ” กับ “ธนาธร”

หนักหนาสาหัสถึงขั้น นายทักษิณ ชินวัตร ต้อง “จร” ไปต่างแดน รุนแรงร้ายกาจถึงขั้น นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ไม่มีบทบาทในสภา

แล้วเหตุใด นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ยังร้องเพลง “รัก” อยู่

มองอย่างเปรียบเทียบภาพของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ อาจละม้ายคล้ายกับภาพของ นายทักษิณ ชินวัตร

แต่ นายทักษิณ ชินวัตร ร้องเพลง “ช่างหัวมัน”

อาจละม้ายคล้ายกับภาพของ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ เมื่อมรสุมรุมล้อมอยู่โดยรอบพรรคอนาคตใหม่

แต่ นายธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ร้องเพลง “ทุ่งฝันวันใหม่”

แปลกอย่างยิ่งที่บรรยากาศแห่งเสียงเพลงที่อวลตลบอยู่โดยรอบเงาร่างของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ กลับเป็นเพลงรัก อาวรณ์ ถวิลหา

คิดถึงเธอ คิดถึงเธอ อยากเจอทุกวัน

มองจากบรรทัดฐานของ “คนเดือนตุลา” นี่ย่อมเป็นท่วงทำนองแบบ “สามานย์”

มองจากบรรทัดฐานของ “คนเดือนพฤษภา” นี่ย่อมไม่มีกังวานแห่งการต่อสู้

เพราะเป็นเพลงในแบบ “ไม่เป็นรอง”ก้องกังวาน มากับสายลม

ห ากเป็นเรื่องสั้น ท่วงทำนองของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ก็ดำเนินไปในแบบ “หักมุม” ตามกระสวนของ อาจินต์ ปัญจพรรค์

มิใช่กวีเข้มจาก จิตร ภูมิศักดิ์

หากประสานเข้ากับวิถีในแบบของ พี่หงา คาราวาน ก็กระเดียดไปเป็นบทเพลงในสไตล์ “ดอกไม้ให้คุณ”

ทั้งๆ ที่น่าจะเป็น “ถั่งโถมโหมแรงไฟ”