09.00 INDEX บนเส้นทางก้าวข้าม ‘ความขัดแย้ง’ จุดรวมศูนย์ ‘พลังประชารัฐ-เพื่อไทย’
ต้องอาศัย “มือ” ที่ทรงพลานุภาพมากเพียงใดจึงสามารถรุนหลังให้คนระดับ นายอนุทิน ชาญวีรกูล ระดับ นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ ระดับ นายพีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค เดินเข้าพรรคเพื่อไทย
เป็นฝีมือของ นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว เป็นฝีมือ นายภูมิธรรม เวชยชัย เป็นฝีมือ นายประเสริฐ จันทรรวงทอง กระนั้นหรือ
นี่ย่อมเป็น “คำถาม” ที่สังคมกำลังรอ “คำตอบ”
ความน่าสนใจมิได้อยู่ที่ว่า ไม่ว่า นายอนุทิน ชาญวีรกูล ไม่ว่า นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ ไม่ว่า นายพีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค ล้วนให้ความสำคัญกับพรรคเพื่อไทย
หากแต่ที่มาพร้อมกับการได้รับเชิญมาดื่มช็อตมิลล์ย่อมเป็นข้อเสนอของพรรคภูมิใจไทย พรรคชาติพัฒนากล้า พรรครวมไทยสร้างชาติ อันเป็นเอกภาพอย่างยิ่ง
เป็นเอกภาพบนพื้นฐานแห่งการไม่เห็นด้วยกับความพยายามที่จะไปแตะประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 เป็นเอกภาพบนพื้นฐานที่ไม่สามารถร่วมกับพรรคก้าวไกลได้
มั่นใจได้เลยว่าหากเป็นคิวของพรรคพลังประชารัฐ เป็นคิวของพรรคชาติไทยพัฒนาก็จะเป็นน้ำเสียงเดียวกัน
ทุกอย่างเดินไปบนยุทธศาสตร์ “ก้าวข้ามความขัดแย้ง”
ถามว่าเหตุใดจึงมีการประกาศถอยออกจากพรรครวมไทยสร้างชาติจาก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เพียงแต่ยังคงสถานะแคนดิเดตนายกรัฐมนตรีซึ่งมิอาจถอดถอนได้
นั่นก็คือ การอำลาจาก “พื้นที่” อันเคยยึดครองมาตั้งแต่รัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557
หากย้อนไปศึกษาจดหมายเปิดผนึกที่ลงนามโดย พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ก็จะค่อยๆ เข้าใจว่าแต่ละจังหวะก้าวล้วนมีการจัดวางตระเตรียมไว้แล้วอย่างเป็นระบบ
สร้างภาพให้รู้สึกว่าบรรดา คสช. จะค่อยๆ วางมือในทางการเมือง จะคงอยู่แต่เพียงร่องรอยอย่างเช่นพรรคพลังประชารัฐ พรรครวมไทยสร้างชาติ
เพียงแต่ยุทธศาสตร์นี้มีอันต้องสะดุดเพราะผลการเลือกตั้ง
ไม่เป็นไปตามเป้าเนื่องจากมีพรรคก้าวไกลสอดแทรกเข้ามา
ปฏิบัติการนับแต่ภายหลังวันที่ 14 พฤษภาคมจึงเป็นปฏิบัติการเพื่อขุดรื้อ “สิ่งแปลกปลอม” ให้พ้นไปจากเส้นทางอันกำหนดไว้แล้วในทางยุทธศาสตร์ บนแนวทางที่กำหนดในหลักการ “ข้ามพ้นความขัดแย้ง”
เป้าหมายเฉพาะหน้าก็คือ ต้องขจัดพรรคก้าวไกลออกไปจากเส้นทาง ยุติบทบาทของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ โดยมีพรรคเพื่อไทยรับบทสำคัญร่วมกับพรรคพลังประชารัฐ
การประชุมรัฐสภาในวันที่ 27 กรกฎาคม จึงเป็นก้าวสำคัญแห่งยุทธศาสตร์ “ก้าวพ้นความขัดแย้ง”
