09.00 INDEX ภายในความราบรื่น มีคำถามวิถี ‘คำประกาศ 10 สิงหาคม’

30.07.23 | 08:08 น.

09.00 INDEX ภายในความราบรื่น มีคำถามวิถี ‘คำประกาศ 10 สิงหาคม’

ท่ามกลางความเห็นและบทสรุปที่แตกต่างกันต่อความเป็นไปได้ที่ “คำประกาศ 10 สิงหาคม” ของ นายทักษิณ ชินวัตร จะดำเนินไปในความราบรื่นหรือไม่

ได้เกิดคำถามตามมาอย่างฉับพลันทันใดว่าเป็นไปได้หรือไม่ ที่คนระดับนายทักษิณ ชินวัตร จะถูกหลอก

มิได้เป็นคำถามต่อ น.ส.แพทองธาร ชินวัตร มิได้เป็นคำถามต่อการตั้งข้อกังขาจากทั้ง นายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ และ นายจตุพร พรหมพันธุ์

หากเป็นคำถามตรงไปยัง นายทักษิณ ชินวัตร

Advertisement

คนที่มีสมองเทียบเทียมกับ “คอมพิวเตอร์” คนที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง ไม่ว่าในทางธุรกิจ ไม่ว่าในทางการเมือง อย่าง นายทักษิณ ชินวัตร จะถูกหลอกได้อย่างไร

หากยังไม่เชื่อ “คำประกาศ 10 สิงหาคม” ก็น่าจะเชื่อความมั่นใจเป็นอย่างสูงของ น.ส.แพทองธาร ชินวัตร ที่ฟันธงว่าบทสรุปจาก นายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ นายจตุพร พรหมพันธุ์ ว่า “เพ้อเจ้อ”

อะไรทำให้คล้อยตามบทสรุปที่ว่า นายทักษิณ ชินวัตร อาจถูกหลอกของ นายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ นายจตุพร พรหมพันธุ์

เป็นไปได้อย่างไรที่ “ดีล” สำคัญจะแฝงไว้ด้วยการหลอก

ต้องยอมรับว่าจุดอ่อนที่สุดของ นายทักษิณ ชินวัตร อยู่ที่ความปรารถนาจะกลับบ้าน อย่างน้อยที่สุด นายทักษิณ ชินวัตร ก็แสดงให้เห็นมาแล้วไม่ต่ำกว่า 20 ครั้ง

โดยพื้นฐานการที่ต้องระหกระเหเร่ร่อนอยู่ในต่างแดนเป็นเวลายาวนานถึง 15 ปีย่อมขมขื่นปวดร้าวอย่างยิ่ง

ในเบื้องต้น หลังรัฐประหารเดือนกันยายน 2549 อาจเต็มไปด้วยความโกรธแค้น วิธีการที่ใช้จึงดำเนินไปอย่างรุนแรงแข็งกร้าว แต่ก็เป็นความรุนแรงแข็งกร้าวอย่างมีการเจรจาต่อรอง

ต่อมาก็ใช้กระบวนการเลือกตั้งเป็นเครื่องมือและประสบชัยชนะมาโดยตลอด แต่ก็ไม่สามารถทำให้ได้กลับบ้านได้อย่างราบรื่น จึงได้เปลี่ยนกลยุทธ์ในการเลือกตั้งเดือนพฤษภาคม 2566

ความน่าสนใจอยู่ที่เมื่อเปลี่ยนกระบวนท่าเส้นทางก็ราบรื่น

จนถึงเปล่ง “คำประกาศ 10 สิงหาคม” ออกมาได้

มองจากเกจิทางการเมือง สภาพการณ์ที่แวดล้อม “คำประกาศ 10 สิงหาคม” แม้มีด้านที่ราบรื่น สดสวย แต่ในความราบรื่น สดสวย ก็มีความผิดปกติดำรงอยู่ นั่นก็คือ ราบรื่นจนเกินไป

เป็นความราบรื่นที่เหมือนล่อให้เข้าไปติดอยู่ใน “จั่น”

แม้ว่าจะปรากฏเดิมพันอันเป็นข้อแลกเปลี่ยนงดงามอย่างยิ่งในทางการเมือง และการยินยอมปฏิบัติตามข้อกฎหมายครบถ้วน

แต่ภายในความราบรื่น “เกินไป” นั้นเองที่น่าเป็นห่วง

น่าเป็นห่วงเหมือนกับมีความกังวลจากภายใน “ครอบครัว” ที่ว่าอาจเป็นแผน “ล่อเสือออกจากถ้ำ”

จากถ้ำหนึ่งไปยังอีกถ้ำหนึ่งในลักษณะแห่ง “ตัวประกัน”