09.00 INDEX การเมือง กับดัก ภาพลักษณ์ บนรากฐาน การเกิด MOU
มีความปรารถนาที่จะ “จัดการ” กับ “บันทึกช่วยจำ” หรือ MOU อันเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม อย่างแน่นอน แต่ความปรารถนานี้ก็มิอาจ “ดำเนิน” ได้อย่างราบรื่น
การไม่สามารถกำหนดวันประชุม “ร่วม” ไม่ว่าระหว่าง 2 พรรค ไม่ว่าระหว่าง 8 พรรคคือรูปธรรม
ยิ่งมีการกำหนดเวลาประชุม “ร่วม” อย่างฉุกละหุกก่อนวันที่ 4 สิงหาคม ยิ่งเท่ากับเป็นการส่งสัญญาณในด้าน “ลบ” เนื่องจากเป็นท่วงทำนองเหมือนกรณี “ประธานสภา”
การส่งประดาไพร่ราบทหารเลว ออกมาวิพากษ์โจมตีในลักษณะอันเท่ากับเป็นการ “นำร่อง” ในลักษณะ “โยนหินถามทาง” อาจเป็น “กลยุทธ์” หนึ่ง
แม้จะเคยประสบความสำเร็จมาแล้วในสถานการณ์ “ประธานสภา” แต่เมื่อประเมินผลโดยรวมก็ไม่เป็นผลดีต่อภาพลักษณ์และจังหวะก้าวอื่นเท่าใดนัก
ไม่ว่าจะผ่านกระบวนการของ “นางแบบ” ไม่ว่าจะใช้กรรมวิธี
ในแบบ “ปฏิบัติการ IO” ทาง “ด้านการข่าว” อันเท่ากับ “ยิ้มเห็นแก้ม แย้มเห็นไรฟัน” ก็ยังมิอาจปูทางและสร้างเงื่อนไข
จึงเด่นชัดยิ่งว่า “บันทึกช่วยจำ” หรือ MOU คือ กับดัก
หากย้อนกลับไปศึกษาอดีตอันใกล้ในการปรากฏขึ้นของ “บันทึกช่วยจำ” หรือ MOU ก็เด่นชัดยิ่งว่ามิได้ดำรงอยู่เหมือนกับเป็นรูปเคารพอันศักดิ์สิทธิ์
สถานการณ์การยื้อก่อนเวลา 16.00 น. ก็เห็นอย่างเด่นชัดว่า สามารถกระทำได้ ล่วงละเมิดได้เพียงแต่เมื่อมีการล่วงละเมิดแล้ว “ผล” เป็นอย่างไร
ยิ่งกว่านั้น กระบวนการในการแย่งยื้อช่วงชิงตำแหน่ง “ประธานสภา” จากมือของพรรคอันดับ 1 ก็สามารถเกิดขึ้นได้ด้วยกโลบายอันยอกย้อนและแยบยลของผู้จัดเจนในทางการเมือง
แต่สายตาที่มองไปยัง นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา เป็นอย่างไร และสายตาที่มองไปยัง นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว และ นายภูมิธรรม เวชยชัย เป็นอย่างไร
ใจกลางอันละเอียดอ่อนทางการเมืองคือ “ภาพลักษณ์”
ปฏิบัติการ “ข้ามขั้ว” ในทางการเมืองมิได้เป็นเรื่องยากเย็นหากมอง จากภาพลักษณ์ “เก่า” ในทางการเมือง
การโชว์ภาพร่วมโต๊ะ “มิ้นต์ช็อก” ก็เห็นอย่างเด่นชัด มิใช่หรือ
การเชิญพรรคภูมิใจไทย พรรครวมไทยสร้างชาติ พรรคพลังประชารัฐ ก็มีความชัดเจน มิใช่หรือ
ถามว่าเหตุใดจึงยังไม่ “ทุบโต๊ะ” ยังไม่ “ฟันธง”
คำตอบอยู่ที่สถานะและการดำรงอยู่ของ MOU อยู่บนฐานอย่างไรในทางการเมือง
เป็น “เครื่องมือ” หรือว่าเป็น “กับดัก”
