09.00 INDEX อาการ “ดิ้น” แห่ง ความจริงลวง เมื่อความจริง “แท้” เริ่ม “ปรากฏ”
ต่อกรณี “สภาล่ม” ไม่ว่าจะเป็นการแถลงจากพรรคเพื่อไทย ไม่ว่าจะเป็นการแถลงจากพรรคภูมิใจไทย ไม่ว่าจะเป็นการแถลงจากพรรครวมไทยสร้างชาติ ล้วนเป็นเรื่องดี
โดยพื้นฐานก็เป็นการแสดงให้เห็นว่าได้มีการประเมินต่อกรณี “สภาล่ม” เมื่อวันที่ 31 สิงหาคมอย่างไร
นั่นก็คือ ได้มีส่วนในการ “ประดิษฐ์สร้าง” ความจริงขึ้น
นั่นก็คือ ทำให้สังคมได้รับรู้ว่าต่อแต่ละ “กรณี” ต่อแต่ละสภาพ อันก่อให้เกิด “สถานการณ์” ซึ่งนำไปสู่การถกเถียงขึ้นในลักษณะอันเป็น “สาธารณะ”
ผลเฉพาะหน้าในเชิง “ปรากฏการณ์” ก็ได้สัมผัสต่อ “ความจริง” ใน 2 ลักษณะ ณ เบื้องหน้า นั่นก็คือ ความจริงอันดำรงอยู่ในแบบมี “การประกอบสร้าง” จากผู้มีส่วนในกรณีและสถานการณ์
อาจเป็นเรื่องของ “คำพูด” ล้วนๆ ดำเนินไปอย่างมีการตีความ และทำความเข้าใจแม้ว่าหลายประการจะขัดต่อ “ภาพ” ที่เห็นและ “ข่าว” ที่ปรากฏผ่านในแต่ละสื่อ
ต่างฝ่ายล้วนพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะเข้าไป “สถาปนา” และ “ยึดครอง” พื้นที่ในนามแห่ง “ความจริง”
คำถามก็คือ อะไรคือ “ความจริงลวง” อะไรคือ “ความจริงแท้”
ต้องยอมรับว่า “อาการ” เช่นนี้ของแต่ละ “สภาพการณ์” สะท้อนภาวะตกค้างจาก “ความเคยชิน” และที่เห็นว่าเป็น “เรื่องปกติ” ในสังคมเก่า ประสบการณ์เก่า
ไม่ว่าจะมองผ่านภาพจากพรรคเพื่อไทย หรือภาพจากพรรคภูมิใจไทย ตลอดจนภาพจากพรรครวมไทยสร้างชาติ
ต่างมี “ความคิด” ต่างมี “ความเชื่อ” ว่า ด้วยกระบวนการอย่าง ที่สำแดงออกซ้ำแล้วซ้ำเล่าจะสามารถ “สถาปนา” ชุดของ “ความจริง” อย่างที่ตนกำหนดได้
แต่ใน “โลกยุคใหม่” ที่การบันทึกดำรงอยู่อย่างเป็นระบบและ สามารถขุดค้นมาได้อย่างง่ายดาย เมื่อข้อมูลจาก “ระบบฐานข้อมูล รายงานและบันทึกการประชุม สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร” เป็นที่ปรากฏ
โอกาสที่ความจริง “ลวง” จะพังครืนมีความเด่นชัดฉับพลัน
ความน่าสนใจมิได้อยู่ที่ “ด้านหลัก” แห่งพรรคเพื่อไทย แห่งพรรคภูมิใจไทย แห่งพรรครวมไทยสร้างชาติ เริ่มนิ่งงันยืนยันรูปธรรมของการยอมรับในลักษณะยอมจำนน
กระนั้น ก็ยังมีนักการเมือง “ดื้อรั้น” จำนวนหนึ่งดิ้นทุรนอยู่
เป็นการดิ้นจากความสันทัดแบบ “เก่า” จากความเคยชินซึ่งติดกระทั่งกลายเป็น “สันดาน” และก่อให้เกิดความรู้สึกสมเพชใน สังคมที่ข้อมูลดำรงอยู่อย่างเปิดกว้าง
ในเมื่อ “ความจริง” มีเพียงหนึ่งเดียวที่ดำรงอยู่อย่างเป็น “ของแท้” บรรดาความจริง “ลวง” ย่อมต้องพินาศไปในที่สุด
