คอลัมน์หน้า 3 – หมุดหมาย การเมือง จับตา แพทองธาร ชินวัตร ผ่าน ซอฟต์เพาเวอร์
การปรากฏชื่อของ น.ส.แพทองธาร ชินวัตร ในตำแหน่ง “รองประธาน” คณะกรรมการยุทธศาสตร์ซอฟต์เพาเวอร์แห่งชาติ
ดำเนินไปเหมือนกับเป็น “สัญญาณ”
แม้จะเสมอเป็นเพียง “รองประธาน” ขณะที่ “ประธาน” คือ นายเศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรี
แต่นี่คือ “ความนัย” แต่นี่คือ “ความแหลมคม”
นี่เป็นจังหวะก้าวแรกของ นายเศรษฐา ทวีสิน ในฐานะ “นายกรัฐมนตรี” ขณะเดียวกัน นี่เป็นจังหวะก้าวแรกของ น.ส.แพทองธาร ชินวัตร
หลังถูกกลบกลืนไปกับ “กรณี 22 สิงหาคม”
ในอีกด้านก็เป็นจังหวะก้าวแรกในการเชื่อมและประสานระหว่าง นายเศรษฐา ทวีสิน กับ น.ส.แพทองธาร ชินวัตร อย่างเป็นรูปธรรม
ที่สำคัญคือรากที่มาของ “คณะกรรมการยุทธศาสตร์ซอฟต์เพาเวอร์”
เมื่อเห็นชื่อของ นายพันศักดิ์ วิญญรัตน์ อยู่ในฐานะเป็น “ที่ปรึกษา” เมื่อเห็นชื่อ นพ.สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี อยุ่ในฐานะเป็น “กรรมการ”
ถามว่าอะไรคือ “นัยประหวัด”
คำตอบก็คือ เป็นนัยประหวัดไปยัง TCDC ในรัฐบาลพรรคไทยรักไทย เป็นนัยประหวัดมายัง THACCA
ภาพ “สมองก้อนโต” ของ นายพันศักดิ์ วิญญรัตน์ ก็ปรากฏ
คำตอบก็คือ เป็นนัยประหวัดไปยังบทบาทและการเคลื่อนไหวของ “แคร์ คิด เคลื่อน ไทย” อย่างมีนัยสำคัญ
นั่นก็คือ บทบาท “แจ้งเกิด” ให้กับ Tony Woodsome
จึงไม่เพียงแต่มี “กลิ่น” อันมาจาก นายพันศักดิ์ วิญญรัตน์ หากแต่จับได้ใน “ร่องรอย” การขยับของ นพ.พรหมินทร์ เลิศสุริย์เดช
นี่คือ “สัญญาณ” ส่งผ่านอย่างสำคัญในทางการเมือง
คำถามก็คือ เหตุใดจึงต้องเป็น “คณะกรรมการยุทธศาสตร์ซอฟต์เพาเวอร์แห่งชาติ”
เหตุใดจึงเน้นไปยัง THACCA
ไม่เพียงเพราะ Thailand Creative Content Agency
หากที่สำคัญอย่างยิ่งยวดก็คือ การดูทั้งระบบ เบ็ดเสร็จ องค์กรเดียว ไม่ต้องวิ่งหลายหน่วยงาน
แต่หมายถึงก้าวแห่ง “กองทุนรวมซอฟต์เพาเวอร์”
แต่ยืนยันให้เห็นว่า จังหวะก้าวของ “พรรคเพื่อไทย” ของรัฐบาลพรรคเพื่อไทย มิได้เป็นการ “ก๊อบปี้” ความสำเร็จของพรรคไทยรักไทยอย่างว่างเปล่า
ตรงกันข้าม ดำเนินไปในลักษณะ “พัฒนา” และ “สร้างสรรค์”
ความหมายมิได้หมายความเพียงเป็นจังหวะก้าวแห่ง “รัฐบาล” หากแต่เป้าหมายสูงสุดยังอยู่ที่ “พรรคเพื่อไทย”
จำเป็นต้อง “พัฒนา” บนกระสวนอย่าง “สร้างสรรค์”
จากนี้จึงเห็นได้ว่า ทำไมจึงต้องแต่งตั้งให้ น.ส.แพทองธาร ชินวัตร นั่งอยู่ในตำแหน่ง
“รองประธาน”
นี่มิได้เป็นเรื่องในเชิง “รูปแบบ” อย่างเลื่อนลอย ว่างเปล่า
ตรงกันข้าม นี่คือจังหวะก้าวในเชิง “ยุทธวิธี” เพื่อเป็นกระดานหกอย่างสำคัญในการต่อยอด พัฒนาอย่างสร้างสรรค์
ในเมื่อ “ซอฟต์เพาเวอร์” มาพร้อมกับ “การดิสรัปต์”
