คอลัมน์หน้า 3 – สายธาร ความคิด ศึกษา เศรษฐา ทวีสิน ข้อเสนอ เงินเดือน
คําสั่งการของ นายเศรษฐา ทวีสิน ในฐานะ นายกรัฐมนตรี ในเรื่องการจัดระบบใหม่เงินเดือน ข้าราชการ ส่งผลสะเทือนอย่างล้ำลึก
ก่อให้เกิด ปฏิกิริยา ตามมาด้วย เสียงต้าน
แม้ว่าคำสั่งการนี้จะเสมอเป็นเงาสะท้อนแห่ง การปรารภ เสนอแนะและต้องการทดลอง โฉมใหม่
แต่นำไปสู่ภาวะสั่นไหวในทางความคิด ในทางความรู้สึก
ทั้งๆ ที่กระบวนการจ่ายเงินเดือนอย่างที่ นายเศรษฐา ทวีสิน ต้องการเห็นเป็นเรื่องธรรมดาอย่างปกติยิ่งใน ภาคเอกชน
พลันที่ กระเทือน ไปถึง วงราชการ ก็อ่อนระเนน เอนไหว
อ่อนระเนนเอนไหวจากความไม่เคยชิน อ่อนระเนนเอนไหวจากความจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนไปจากความเคยชินเดิม
นี่คือพลัง นี่คือเงาสะท้อนของกัมมันต์แห่ง ความคิด
ถามว่าทำไมจึงเกิดกระแสการต่อต้าน รถไฟความเร็วสูง อันเคยริเริ่มในรัฐบาลของ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
อาจเพราะความหงุดหงิด อาจเพราะความไม่พอใจ
เห็นได้จาก เหตุผล อันเปล่งออกมาจาก ตุลาการ ศาลรัฐธรรมนูญที่ว่าตราบใดที่ยังมี ถนนลูกรัง อยู่ในสังคมไทย
รถไฟฟ้าความเร็วสูง ก็ไม่เหมาะสม
อย่าได้แปลกใจหากเหตุผลในลักษณะนี้ได้ถูกขยายและกลายเป็นปัจจัยหนึ่งในการต่อต้านกระทั่งนำไปสู่การโค่นล้มรัฐบาล
ทั้งๆ ที่ประกาศคำขวัญ ปฏิรูปก่อนเลือกตั้ง
นั่นคือผลสะเทือนจากการนำเสนอ นวัตกรรม ใหม่ทะลวงเข้าไปภายในการดำรงอยู่ของสิ่ง เก่า และความเคยชิน เก่า
ในที่สุดแล้วคือผลสะเทือนจาก รูปธรรม ในทาง “ความคิด”
ไ ม่ว่าผู้คนจะมองท่วงทำนองของ นายเศรษฐา ทวีสิน ในห้วงหลังจาก กรณี 22 สิงหาคม ด้วยสายตาและบทสรุปอย่างไร
แต่อย่าลืม ความเป็นจริง ที่ติดมากับ นายเศรษฐา ทวีสิน เด็ดขาด
เขาคือ นักเรียนนอก เรียนการเงินจากต่างประเทศ ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์จนประสบความสำเร็จ
โดยไม่เคย รับราชการ ไม่เคยเป็น ข้าราชการ
ความเคยชินของ นายเศรษฐา ทวีสิน คือความเคยชินใน ภาคเอกชน เป็นความเคยชินจากประสบการณ์ในทาง ธุรกิจ
ตลอด 2 รายทางจึงสะท้อน รากฐาน นี้
ไม่ว่าเมื่อนำคำสั่งการไปสู่การปรับรูปแบบการจ่าย เงินเดือน ไม่ว่าเมื่อยืนอยู่เบื้องหน้านักศึกษาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
ความเป็น เอกชน จึงทะลวงเข้าไปในแวดวง ราชการ
นายพันศักดิ์ วิญญรัตน์ เคยประเมินบทบาทของ รถไฟฟ้าความเร็วสูง ว่า ไม่ว่าจะไปถึงที่ใด คือ หัวรถจักรนำความเปลี่ยนแปลง
เพราะนี่คือ สิ่งใหม่ บนฐานความคิด ใหม่
ความหมายก็คือ สิ่งประดิษฐ์เหล่านี้อยู่บนฐานแห่งการค้นคว้า แปร ทฤษฎี เป็น การปฏิบัติ อย่างเป็นจริง
แปรพลังทาง ความคิด ให้ดำเนินไปอย่างมากด้วย “กัมมันตะ”
