คอลัมน์หน้า 3 – หนทาง ก้าวไกล เหตุใด เพื่อไทย หงุดหงิด ต่อกรณี หมออ๋อง
สถานการณ์อันเนื่องแต่ “กรณีหมอพรทิพย์” มากด้วยความซับซ้อนอย่างยิ่ง สถานการณ์อันเนื่องแต่ “กรณีหมออ๋อง” ซับซ้อนมากกว่า
ทำไมคนหงุดหงิดจึงมาจาก “เพื่อไทย”
เหตุใด นายชัยธวัช ตุลาธน ไม่หงุดหงิด เหตุใด นายปดิพัทธ์ สันติภาดา จึงไม่หงุดหงิด
ทั้ง “ก้าวไกล” ทั้ง “หมออ๋อง” กลับเยือกเย็น
ที่ดิ้นๆ กันอยู่กลับเห็นจากพรรคเพื่อไทย ที่ดิ้นๆ กันอยู่กลับเห็นผ่านที่ประชุมอันเคร่งเครียดภายใน “วิปรัฐบาล”
“เดือดร้อน” และ “เป็นทุกข์” มากกว่า
เพราะเป็นทุกข์จึงออกมากล่าวประณามโจมตี เพราะเป็นทุกข์จึงมีความจำเป็นต้องดึง “องค์กรอิสระ”
มาจัดการ
ทำไม “ก้าวไกล” จึงไม่เป็นทุกข์ ทำไม “หมออ๋อง” จึงไม่เป็นทุกข์
หากใครได้อ่าน “แถลงการณ์” ของพรรคก้าวไกลโดยละเอียดก็จะเข้าใจว่าเหตุปัจจัยอะไรทำให้ต้อง มี “มติ” ออกมาอย่างนั้น
ไม่ว่า “กรรมการบริหาร” ไม่ว่า “ส.ส.” ส่วนใหญ่
นั่นก็เพราะพรรคก้าวไกลต้องการตำแหน่ง “ผู้นำฝ่ายค้าน” ต้องการทำตนให้เป็น “ฝ่ายค้าน” อย่างสมบูรณ์ครบถ้วน
แล้ว “หมออ๋อง” เล่าคิดนึก ตรึกตรองอย่างไร
เด่นชัดอย่างยิ่งว่า นี่เป็นเรื่องใหญ่ของ “หมออ๋อง” เป็นเรื่องที่จำเป็นต้องเลือก จำเป็นต้องตัดสินใจ
เนื่องจาก “เป้าหมาย” ขัดแย้งกับ “มติพรรค”
เนื่องจากประเมินว่าการดำรงอยู่ในสถานะแห่ง “รองประธาน” จะสามารถก่อคุณประโยชน์ได้มากกว่าการละทิ้ง
เป็นประโยชน์ “ส่วนรวม” มิใช่ประโยชน์ “ตน”
ใครก็ตามที่มองการเมือง “ก่อน” การเลือกตั้ง และการเมือง “หลัง” การเลือกตั้งก็จะเข้าใจในแต่ละกระบวนการเลือก ตัดสินใจ
ไม่ว่า “เพื่อไทย” ไม่ว่า “ก้าวไกล” เริ่มจาก 8 พรรคอันถือว่าเป็น “ประชาธิปไตย” ที่จะทำตามเจตจำนง “ร่วม” ของประชาชนผ่าน 14 ล้าน ผ่าน 10 ล้านเสียง
มองเห็นผ่านการลงนามร่วม MOU
ตามมาด้วยการพังทลายของ MOU อันมีจุดเริ่มมาจากความขัดแย้งในเรื่องตำแหน่ง “ประธานสภา”
กระทั่งเกิดสถานการณ์เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม
หากไม่สามารถทำความเข้าใจต่อปรากฏการณ์เมื่อวันที่ 22 สิงหาคมได้อย่างเป็นจริงก็ยากจะเข้าใจ
ไม่ว่าต่อ “เพื่อไทย” ไม่ว่าต่อ “ก้าวไกล”
จากนี้จึงมีความเด่นชัดว่า กรณี “หมออ๋อง” เป็นเพียงความต่อเนื่องแห่งการต่อสู้ในทางการเมืองก่อนและหลังเดือนพฤษภาคม 2566
เด่นชัดต่อ “วาระ” อันเนื่องแต่ “การดีล”
ความต่อเนื่องนี้จะเดินหน้าต่อไปและดำรงอยู่อย่างยาวนานตลอดอายุของรัฐบาลที่เรียกขานว่ารัฐบาล “พิเศษ”
ทั้งหมดเริ่มต้นจากความเป็น “พิเศษ” ของ “สถานการณ์”
