09.00 INDEX ​​​ปม มรดกโลก แลนด์บริดจ์ ​​​ถามจาก พิธา ลิ้มเจริญรัตน์

17.02.24 | 07:58 น.

09.00 INDEX ​​​ปม มรดกโลก แลนด์บริดจ์ ​​​ถามจาก พิธา ลิ้มเจริญรัตน์

ถามว่าข้อสังเกตในระหว่างการวิเคราะห์รายละเอียด โครงการแลนด์บริดจ์ จาก นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ประธานที่ปรึกษาหัวหน้าพรรคก้าวไกล

ที่ก่อให้เกิด “ปุจฉา” ตามมาอยู่ตรงไหนมากที่สุด

​ไม่ได้เป็นจุดแห่งการเปรียบเทียบ “วิสัยทัศน์” ในการวางแผนพัฒนาพื้นที่ภาคใต้ทั้ง 14 จังหวัดอันถือว่าเป็นด้ามขวานเท่านั้น

​หากที่ละเอียดอ่อนที่สุดเมื่อระบุถึง “6 มรดกโลก”

Advertisement

​ไม่ว่าจะเป็นการเน้นไปยัง อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนอง อุทยานแห่งชาติแหลมสน อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน

​ไม่ว่าจะเป็น อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง ไม่ว่าจะเป็นอุทยานแห่งชาติสิรินาถ (บางส่วน)

​เป็นการอภิปรายพร้อมกับภาพ “อุทยานแห่งชาติ” เป้าหลัก

​นี่ย่อมเป็นความต่อเนื่องจากความจำเป็นต้องรุกเข้าไปในพื้นที่ทางทะเล เพื่อเตรียมการในการสร้างท่าเรือ

ไม่ว่าจะทางด้าน ระนอง ไม่ว่าจะทางด้านชุมพร

​แม้จะเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและอ่อนไหวอย่างยิ่งในเชิงนิเวศ

แต่ที่แปลกมากยิ่งกว่า คือมิได้มีการชี้แจงอย่างเป็นระบบ

​ไม่ว่าจะจาก “กรรมาธิการ” ไม่ว่าจะจาก “รัฐบาล”

การดำเนินโครงการในระดับ “เมกะ โปรเจ็กต์” ย่อมกระทบต่อสภาพแวดล้อมและระบบนิเวศอย่างแน่นอน

แต่มีใครเคยตระหนักหรือไม่ว่าจะมีต่อ “มรดกโลก” เพียงใด

​หากตระหนักในความล้มเหลวจาก อดีตทั้งนครศรีธรรมราช ทั้งสงขลาก็จะต้องเพิ่มความระมัดระวัง

​นั่นเพราะ “ปฏิกิริยา”จาก “ชาวบ้าน” ในพื้นที่ที่ไม่ยินยอม

​โดยทั่วไปมักจะเริ่มจากการต้องอพยพโยกย้าย การถูกบีบบังคับโดยอัตโนมัติให้ต้องปรับเปลี่ยนอาชีพและการทำมาหากิน

แต่ที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้นคือระบบนิเวศ

​ระบบนิเวศซึ่งไม่เพียงแต่ต่อชาวบ้านซึ่งอยู่อาศัยมาอย่างยาวนานหลายชั่วอายุคน

หากที่มิอาจมองข้ามได้ก็คือสัตว์และพืช อันอยู่ในพื้นที่ที่เรียกว่า “ชีวมณฑล”

การตั้ง “คำถาม” และเสนอขึ้นมาเป็น “ประเด็น” ของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ จึงเป็นความละเอียดอ่อนและอ่อนไหว

เมื่อเดินหน้าในเรื่องของท่าเรือ เมื่อเดินหน้าในเรื่องของระบบราง เมื่อเดินหน้าในเรื่องท่อส่งน้ำมัน

ก็ก่อจินตภาพที่หยาบกระด้าง

​เป็นเรื่องในทาง “เศรษฐกิจ” ที่มองข้าม “ชีวิต” คนเล็กๆ น้อยๆ

​บทเรียนจากการสร้าง “เขื่อน” ในอดีตมีมากมาย

บทเรียนการพัฒนาในกระบวนการของ “อีสเทิร์น ซีบอร์ด” และระเบียงเศรษฐกิจ สะสมมาอย่างยาวนาน

​คำถามก็คือการศึกษาในเรื่อง “แลนด์บริดจ์”

ตระหนักและเห็นความสำคัญมากน้อยเพียงใดในทางรูปธรรม