หาก พรรคเพื่อไทย สามารถร่วมมือกับ พรรครวมไทยสร้างชาติ พรรคพลังประชารัฐ พรรคภูมิใจไทย พรรคชาติไทยพัฒนา ในการจัดตั้งรัฐบาลเมื่อเดือนสิงหาคม 2566
กระทั่งแม้แต่สมาชิกวุฒิสภาอย่าง พล.อ.ปรีชา จันทร์โอชา ก็ขานชื่อ นายเศรษฐา ทวีสิน เป็นนายกรัฐมนตรี
ก็แทบมิได้เป็นเรื่องแปลกอย่างประหลาด แต่ประการใดที่ นายเศรษฐา ทวีสิน จะไปหา นายวิษณุ เครืองาม จนถึงบ้านและเชิญให้เข้ามาเป็นที่ปรึกษาให้สำนักงานเลขาธิการคณะรัฐมนตรี
ลองพลิกดูรากฐานของ นายวิษณุ เครืองาม ดูก็จะเห็นเด่นชัดว่าย้ายจากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มาเป็นรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีเมื่อปี 2534
ทำงานภายใต้นายกรัฐมนตรีมาแล้วหลายคน ไม่ว่าจะเป็น พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ ไม่ว่าจะเป็น นายอานันท์ ปันยารชุน ไม่ว่าจะเป็น พล.อ.สุจินดา คราประยูร
กระทั่งได้รับความไว้วางใจให้ดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการคณะรัฐมนตรีในปี 2536 จากรัฐบาล นายชวน หลีกภัย นายบรรหาร ศิลปอาชา พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ
แล้วก็ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็น “รองนายกรัฐมนตรี”
สังคมอาจรับรู้ว่า นายวิษณุ เครืองาม เป็นรองนายกรัฐมนตรีในรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ตั้งแต่หลังรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วคนที่แต่งตั้งให้ นายวิษณุ เครืองาม เป็นรองนายกรัฐมนตรี คือ รัฐบาลพรรคไทยรักไทย และดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีจนถึงปี 2549
หากดูบทบาทของ นายวิษณุ เครืองาม อย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ถูกดึงเข้ามาสัมพันธ์กับการเมืองในยุค “สนทนาประชาธิปไตย” บทบาทเด่นอย่างยิ่งคือการเป็นข้าราชการ การเป็นนักกฎหมาย
ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการอันสัมพันธ์ในยุครัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการในยุครัฐบาล พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ กระทั่งได้รับฉายาว่าเป็น “เนติบริกร”
สามารถเป็นข้าราชการบนฐานแห่งนักกฎหมาย ทั้งในยุคของ รัฐบาลพรรคชาติไทย และในยุคของ รัฐบาลพรรคไทยรักไทย
เมื่อพรรคเพื่อไทยสามารถเข้าสู่นวัตกรรมทางการเมืองได้ในระดับสร้าง “รัฐบาลพิเศษ” ขึ้นมาเมื่อเดือนสิงหาคม 2566
แล้วไฉนไม่ก่อปรากฏการณ์ “พิเศษ” ขึ้นมาอีกเล่า
ภายในองค์ประกอบแห่ง “รัฐบาลพิเศษ” ย่อมเกิดรายรับ ขณะเดียวกัน ก็เกิดรายจ่าย ภายในรายรับที่ได้มาจะแปลกอะไร
หากจะถือว่ากรณี นายวิษณุ เครืองาม ก็คือรายรับหนึ่ง
เป็นรายรับเหมือนกับที่พรรคไทยรักไทยเคยอาศัยความสามารถของ นายวิษณุ เครืองาม มาแล้วอย่างเต็มกำลัง
