09.00 INDEX รากฐาน ปัญหา สร้างความสับสน จาก ที่ปรึกษา ‘ของ’ นายกรัฐมนตรี
ปัญหาอันเนื่องแต่คำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 204/2567 เรื่องการแต่งตั้งที่ปรึกษา ”ของ” นายกรัฐมนตรีด้านกฎหมาย และระเบียบปฏิบัติราชการ เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม
ที่ดำเนินไปในลักษณะแตกกระจายและบานปลายในทางความคิด ในทางการเมืองจนยากแก่การควบคุม
แจ่มชัดว่ามิได้มาจากรัฐบาล มิได้มาจาก พรรคเพื่อไทย เพราะไม่เพียงแต่ปัดเป่า แม้กระทั่งความหมองหมางอันเนื่องจาก #ไม่มียางอาย ให้หมดสิ้นไปด้วยความรวดเร็ว
หากแม้กระทั่งสำนักนายกรัฐมนตรีก็ได้ปล่อยวลีที่ว่า ”ขอให้เป็นเรื่องของคนสองคน” ออกมาเหมือนกับเป็นบทสรุปด้วยความรวบรัดเป็นอย่างสูง
กระนั้น ก็ยังมีปัจจัยหนึ่งซึ่งยากแก่การควบคุมนั่นก็คือรายละเอียดอันเป็นเบื้องหลังแห่งการได้มาของตำแหน่ง ”ที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรี”
น่าสนใจอย่างเป็นพิเศษก็คือ ปัจจัยนี้มิได้ดำเนินไปในท่วงที
การรายงานในลักษณะ ”แหล่งข่าวกล่าวว่า” หากแต่มาจากปากคำโดยตรงของ ”ที่ปรึกษา” ของ ”นายกรัฐมนตรี” เอง
ทำไมที่ปรึกษา ”ของ” นายกรัฐมนตรีต้อง ”ทำ” เช่นนี้
ต้องยอมรับว่าการเข้าดำรงตำแหน่งเป็นที่ปรึกษา ”ของ” นายกรัฐมนตรีเป็นการเข้ามาในสถานการณ์อันร้อนแรงแหลมคมยิ่งของปัญหาในทางการเมือง
ไม่ว่าจะมองไปยังรัฐบาล ไม่ว่าจะมองไปยังพรรคเพื่อไทยอันดำรงอยู่ในฐานะแห่ง ”แกนนำ” ในการจัดตั้งรัฐบาล
สถานการณ์เช่นนี้ย่อมอยู่ในความสนใจของสังคมการเมือง
1 เนื่องแต่เป็นสถานการณ์อันสะท้อนถึงภาวะที่สะท้อนรอย ร้าวภายในของรัฐบาล และระหว่างพรรคร่วมรัฐบาลอันก่อรูปขึ้นมาเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2566
ขณะเดียวกัน 1 การส่งเทียบเชิญที่ปรึกษา ”ของ” นายกรัฐมนตรีเข้ามาดำรงอยู่แม้จะเป็นความจำเป็น แต่รากฐานและความสัมพันธ์ในทางการเมืองของที่ปรึกษา ”ของ” นายกรัฐมนตรีก็มีความซับซ้อนและลึกซึ้ง
จำเป็นยิ่งที่ที่ปรึกษา ”ของ” นายกรัฐมนตรีต้อง ”อธิบาย”
ความละเอียดอ่อนอย่างยิ่งยวดมาจากภายใน ”คำอธิบาย” แห่งที่ปรึกษา ”ของ” นายกรัฐมนตรีอันดำรงอยู่เหนือการควบคุม ดำเนินไปในลักษณะเป็น ”ผลพวง” และตก ”กระทบ”
เฉพาะหน้าคือทำให้ความเชื่อมั่นที่ว่า ”ขอให้เป็นเรื่องของสองคน” พังครืนแหลกละเอียด เมื่อเชื่อมเข้ากับบทบาทและหน้าที่ แห่งที่ปรึกษา ”ของ” นายกรัฐมนตรีก็ยิ่งซับซ้อนซ่อนปม
ในที่สุดก็ดำรงอยู่ในลักษณะอันเป็น ”ปัจจัย” แห่งรากฐานอาจดำเนินไปในแบบเป็น ”ข้อเสนอที่มิอาจปฏิเสธได้”
