09.00 INDEX ผลสะเทือน เพลง ‘คิดถึงลุงตู่’ เงาสะท้อนปัญหา ‘การเมือง’

2.08.24 | 07:29 น.

09.00 INDEX ผลสะเทือน เพลง ‘คิดถึงลุงตู่’ เงาสะท้อนปัญหา ‘การเมือง’

ความมั่นใจในโอกาสที่ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ที่จะกลายเป็นตัวเลือกภายหลังสถานการณ์การอ่าน “คำวินิจฉัย” ต่อนายกรัฐมนตรีจาก “ศาลรัฐธรรมนูญ” เกิดขึ้นได้อย่างไร

​ทั้งๆที่พรรคพลังประชารัฐมีส.ส.อยู่ในมือเพียง 40 ทั้งๆ ที่บัญญัติที่ให้ส.ว.มีสิทธิเลือกนายกรัฐมนตรีได้จบไปแล้ว

​และส.ว.ปัจจุบันก็เป็น 200 มิใช่ 250 ส.ว.อีกแล้ว

​ความอ่อนไหวของเรื่องนี้มิได้อยู่ที่ความสงสัยว่าเป็นบทสรุปที่เกิดขึ้นและดำรงอยู่ได้อย่างไรในทางการเมือง ประการเดียว หากแต่ยังอยู่ที่สภาพการณ์ทางการเมืองได้เปิด “ช่องทาง” หรือไม่

Advertisement

​นั่นเพราะว่าการเมืองไทยดำรงอยู่และดำเนินไปอย่างเหนือความคาดหมายเสมอโดยเฉพาะนับแต่เกิดสถานการณ์จากการตัดสินใจเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2566 เป็นต้นมา

​อย่าได้แปลกใจหากจะปรากฏ “ว่าที่” นายกรัฐมนตรีตลอดเวลาที่มีแรงกระแทกจากสถานการณ์อันแหลมคมอย่างที่จะเกิดขึ้นในวันที่ 7 สิงหาคมและที่จะเกิดขึ้นในวันที่ 14 สิงหาคม

​ในเมื่อบทเพลง “คิดถึงลุงตู่” ยังก้องกังวานในหลายพื้นที่ เหตุใดบทเพลง “คิดถึงลุงป้อม” จะไม่ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ได้เล่า

​ยิ่งมีสัญญาณจากก่อนวันที่ 19 สิงหาคมยิ่งมีความอ่อนไหว

ไม่ว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันที่ 7 สิงหาคม ไม่ว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันที่ 14 สิงหาคม ไม่ว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันที่ 18 สิงหาคม ล้วนดำเนินไปตามกฎแห่งความเกี่ยวเนื่องและสัมพันธ์กัน

​เพราะว่าเป็นชะตากรรมของพรรคก้าวไกล เพราะว่าเป็นชะตากรรมของพรรคเพื่อไทย
​แล้วเหตุใดจึงจะไม่สร้าง “ความหวัง” ในทางการเมืองเล่า

​ต้องยอมรับว่าแม้การตัดสินใจในวันที่ 22 สิงหาคม 2566 จะเป็นบรรทัดฐานหนึ่งในทางการเมืองผ่านกระบวนการข้ามขั้วทางการเมืองภายใต้โครงสร้างแห่ง “รัฐบาลพิเศษ”

​กระนั้น ก็มิได้หมายความว่าปัญหาและความขัดแย้งที่แสดงตัวตั้งแต่ก่อนรัฐประหารเดือนกันยายน 2549 และต่อเนื่องมายังรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557 จะจบสิ้นลงโดยฉับพลัน

​แม้ว่าบทเรียนในการยุบพรรคไทยรักไทย ในการยุบพรรคอนาคตใหม่จะชัดเจน แต่ความคิดในเรื่องการยุบพรรคก็ยังมีอยู่

เงาสะท้อนแห่งการมโนในทางการเมืองไม่ว่าที่สะท้อนผ่าน “คิดถึงลุงตู่” ไม่ว่าที่สะท้อนผ่าน “คิดถึงลุงป้อม” คือความเป็นจริง

​ความเป็นจริงที่การข้ามขั้วเสมอเป็นเพียงในทาง “รูปแบบ”

​สังคมจึงยังหวั่นไหวกับสถานการณ์ในวันที่ 7 สิงหาคม จึงยังไม่แน่ใจกับสถานการณ์ในวันที่ 14 สิงหาคม รวมถึงผลสะเทือนที่จะตามมาในวันที่ 19 สิงหาคม

​เนื่องจากเป้าหมายในการรุกไล่ยังอยู่ที่พรรคก้าวไกล ยังอยู่ที่พรรคเพื่อไทยแม้ว่าพรรคเพื่อไทยจะอยู่ในฐานะรัฐบาลก็ตาม