ปชน.ข้องใจภารกิจกองทัพผลิตยา จวกผลิตซูโดฯ ไม่โปร่งใสเหตุทั่วโลกไม่ผลิตแล้ว ฟาก กมธ.เสียงข้างมากแจงจ้างเอกชนผลิตไม่ได้ สวนกลับอย่ามโนมียาเสพติดเพราะทหารผลิตยา
เมื่อวันที่ 3 กันยายน 2567 ที่รัฐสภา ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร เพื่อพิจารณาร่างพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) งบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณปี พ.ศ.2568 วงเงิน 3.75 ล้านล้านบาท ปรับลด 7,824,398,500 บาท โดยเป็นการพิจารณาเรียงรายมาตรานั้น
โดย น.ส.กัลยพัชร รจิตโรจน์ ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน อภิปรายมาตรา 8 กระทรวงกลาโหม ว่า ขอตั้งข้อสังเกตการผลิตยาของโรงงานเภสัชกรรมทหาร สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม ผลิตยาอันตราย 2 ตัวคือ 1.อัลปราโซแลม หรือยาเสียตัว ใช้รักษาโรควิตกกังวล ชนิดออกฤทธิ์สั้น ทำให้ผู้ทานหลับเร็ว จำเหตุการณ์ 1-2 ชั่วโมงระหว่างกินยาไม่ได้ เปิดโอกาสให้มิจฉาชีพนำไปก่อเหตุได้ เหตุใดโรงงานเภสัชกรรมทหารผลิตยาตัวนี้ ทั้งที่มียาคลายกังวลชนิดอื่นที่คลายกังวลได้ดีกว่า ใช้ทางการแพทย์บ่อยกว่า 2.ซูโดอีเฟดรีน เป็นส่วนผสมยาแก้แพ้ ระยะหลังยาชนิดนี้ไม่มีขายตามตลาดแล้ว เพราะเป็นสารตั้งต้นผลิตยาบ้า ยาไอซ์ ทั่วโลกเลิกผลิตแล้ว ยังเหลือผลิตที่โรงงานเภสัชกรรมทหารที่เดียวในประเทศ สะท้อนมีเรื่องน่าสงสัย ไม่โปร่งใสในการผลิตยาที่โรงงานนี้
ล่าสุดงบรายจ่ายปี 2568 ของบประมาณเตรียมก่อสร้างโรงงานผลิตยาแห่งใหม่ของกองทัพ ที่ จ.ราชบุรี วงเงิน 938 ล้านบาท พื้นที่ใหญ่ขึ้นเท่าตัว ทั้งที่โรงงานเก่าก็ยังผลิตอยู่ ทำให้มีกำลังผลิตมากขึ้น 3.3 เท่าตัว จากผลิตยา 180 ล้านเม็ดต่อปี เป็น 600 ล้านเม็ดต่อปี ทหารมีอาการเป็นหวัด คัดจมูกเพิ่มขึ้นถึงขนาดนั้นหรือ โรงงานเดิมผลิตยาได้กำไรปีละ 3-5 ล้านบาทต่อปี แต่โรงงานใหม่จะได้กำไร 50 ล้านบาทต่อปี คำนวณจากอะไรหรือมียาออเดอร์ล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นขอตัดงบประมาณสร้างโรงงานใหม่นี้ทั้งหมด ไม่มีความจำเป็นต้องขยายโรงงานเภสัชกรรมทหาร ความต้องการใช้ยาไม่เพิ่ม มีหน่วยงานที่มีประสิทธิภาพปลอดภัยกว่าทำได้อยู่แล้ว การผลิตยาไม่ใช่ภารกิจหลักกองทัพ ให้องค์กรเภสัชกรรมผลิตแทนได้
ด้าน นายพัฒนา สัพโส ฐานะกรรมาธิการเสียงข้างมากฯ ชี้แจงว่า ที่เพื่อนสมาชิกถามว่า ทำไมกระทรวงกลาโหมต้องมีโรงงานผลิตยาเป็นของตัวเอง ขอชี้แจงเหตุผลความจำเป็น คือเรื่องด้านความมั่นคง การป้องกันประเทศ การพึ่งพาตนเองด้านอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ เพื่อสนับสนุนกองทัพ ประเทศชาติและประชาชนในยามปกติและสถานการณ์ฉุกเฉินที่ไม่ปกติในอนาคตที่เกี่ยวกับเรื่องยา
ส่วนโรงงานผลิตยาเดิมที่ได้ดำเนินการมา มีวิธีการบริหารอย่างไรนั้น ขอชี้แจงว่าการบริหารจัดการด้านการศึกษา ค้นคว้า วิจัย เตรียมผลิตยาและเวชภัณฑ์ทางการทหารที่จำเป็นในภาวะฉุกเฉิน การรับจ้างผลิต การจำหน่าย การจัดหาเวชภัณฑ์สนับสนุนกองทัพ และหน่วยงานสังกัดกระทรวงกลาโหม หน่วยงานอื่นและภาคประชาชนทั่วไป ส่วนเรื่องผลกำไรนั้น ขอชี้แจงว่าโรงงานเภสัชกรรมทหารเราไม่ได้มุ่งหวังผลกำไร และเรามีการศึกษาวิจัยค้นคว้าผลิตยาสามัญ เราผลิตที่ใช้สำหรับกระทรวงกลาโหม
นายพัฒนาชี้แจงว่า ที่สำคัญที่สุดโรงงานเภสัชกรรมทหารผลิตยาที่เอกชนไม่ผลิต เช่น ยาทากันยุง ผงโรยตัว ผงโรยเท้า ยาฉีดต้านพิษเคมีชีวะ สีพรางบุคคล เป็นต้น ส่วนที่เพื่อนสมาชิกพูดถึงยาซูโดฯ ซึ่งเป็นสารตั้งต้นของยาเสพติด ซึ่งเราจะให้เอกชนผลิตไม่ได้ เราต้องควบคุม ดังนั้น ต้องเป็นโรงงานเภสัชกรรมทหารเท่านั้น ถ้าให้เอกชนผลิตท่านก็รู้ว่าปลายทางจะเป็นอย่างไร ยิ่งเป็นปัญหา บางคนอาจเคลือบแคลงว่าที่ยาเสพติดมีอยู่เพราะทหารผลิตยา ถือเป็นจินตนาการ เป็นมโน แต่ถ้าเอกชนผลิตยิ่งเป็นปัญหากับสังคมมากกว่านี้ นี่คือเหตุผลว่าทำไมต้องมีโรงงานผลิตยาของเภสัชกรรมทหาร
นาบพัฒนาชี้แจงอีกว่า ส่วนที่มีคำถามว่ายาที่ผลิตนั้นเป็นยาชนิดใด ต้องควบคุมหรือไม่ เอกชนสามารถทำได้หรือไม่อย่างไรนั้น รายการที่โรงงานเภสัชกรรมทหารผลิต ได้แก่ การผลิตและจำหน่ายยาที่จำเป็นตามบัญชียาหลักแห่งชาติ จำนวน 60 รายการ การผลิตยาและเวชภัณฑ์ทางทหาร 8 รายการ การผลิตยาที่มีผู้ผลิตในประเทศน้อยรายและยากำพร้า จำนวน 5 รายการ การผลิตยาและเวชภัณฑ์ภาวะวิกฤตต่างๆ เช่น สถานการณ์โควิด 19 และการรับจ้างผลิตยาให้กับหน่วยงานต่างๆ เช่น คณะกรรมการอาหารและยา จำนวน 3 รายการ
