เรียงคนมาเป็นข่าว:ชโลทร/ภาพข่าวสังคม วันอังคารที่ 5 พฤศจิกายน 2567

เรียงคนมาเป็นข่าว:ชโลทร/ภาพข่าวสังคม

●…รู้ผลกันวันนี้ “เลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ” ระหว่าง “โดนัลด์ ทรัมป์” ที่แรงปลาย กับ “คามาลา แฮร์ริส” ที่ยังเชื่อมั่นเต็มเปี่ยม แต่ไม่ว่าใครชนะ เอาเข้าจริง “ไม่แตกต่างกันนัก” เพราะเป็นที่รู้กันว่าการเมืองทุกประเทศ โดยเฉพาะ “โลกทุนนิยม” ถูกกำหนดด้วยกลุ่มทุน ที่สามารถคอนโทรลผู้นำประเทศได้อยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นใคร นโยบายที่ใช้ในการหาเสียง เพียงแค่ “พล่ามไปเพื่อเอาใจกลุ่มคนที่คิดว่าจะชักชวนให้มาสนับสนุนตัวเองได้” หลังจากได้รับเลือกตั้งแล้วจะทำอะไรเป็นอีกเรื่อง ยุ่งยากแค่ “หาเหตุผลมาอธิบายให้ดูดีที่สุด” แต่ก็เท่าที่จะหาได้

●…หากได้เสวนากับ “คนจากพรรคเพื่อไทย” ช่วงนี้จะรับรู้ถึงความรู้สึกถึงการปลุกให้เชื่อมั่นใน “ความเป็นผู้นำ” ของ “แพทองธาร ชินวัตร” เข้มข้นขึ้น อาจจะเป็นเพราะ “ฝ่ายเกลียดชัง” ก่อกระแสโจมตีแบบ “ไม่ยอมหยุดหายใจ” จึงเป็นธรรมดาอยู่นั่นเองที่จะต้องหวั่นไหวและหาทางแก้ เพียงแต่ “ความเชื่อมั่นจะเกิดได้” เมื่อแสดงให้เห็น “ความกล้าหาญที่จะตัดสินใจทำ” และ “ทำสำเร็จในเรื่องที่ผู้คนคาดหวัง” แค่ “คิดจะทำแล้วถอยทุกที” หรือ “สำเร็จแต่เรื่องเล็กๆ รูทีน” ความเป็นผู้นำ “ไม่เกิด”

●…คะแนนนิยมดูกระเตื้องขึ้นจาก “แจกเงินกลุ่มเปราะบางคนละ 10,000 บาท” ให้คนไม่เคยมีได้มี “น้ำตาความดีใจท่วมจอ” แต่สำหรับคนที่ติดตามการเมืองใกล้ชิด และโหยหาการ “คืนอำนาจประชาชน” ที่รอ “อุ๊งอิ๊ง” โชว์คือ “การแก้ไขรัฐธรรมนูญ” แบบ “รู้ปัญหาและกล้าจัดการ” หากเป็น “ผู้นำ” ที่เอาแต่ฝากความหวังไว้กับการอธิบายแบบ “ภูมิธรรม เวชยชัย” งานนี้กระทั่งผู้เชี่ยวชาญงานมวลชนระดับ “ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ” ก็เหนื่อยกับการกอบกู้

●…มีเสียงกระซิบว่า เรื่องที่ต้องจับตาเป็นพิเศษหลังจากนี้ เพราะอาจจะเป็น “จุดแตกหัก” แบบ “ฟางเส้นสุดท้าย” คือ “พ.ร.บ.ขนส่งทางรางฯ” ที่ผ่านสภาไปแล้วด้วยเสียงท่วมท้น ตั้งกรรมาธิการเพื่อมาทำงานต่อเรียบร้อย ด้วยเป็นกฎหมายที่มี “ทุนขนาดยักษ์” เข้ามาเกี่ยวข้อง “ชิงได้ หนีเสีย” กันมากมาย พลังการล็อบบี้ในทุกขั้นตอนย่อมไม่ “ธรรมดา” เป็นอีกงานที่ “ท้าทายความสามารถในการแบ่งสรรผลประโยชน์” ให้ลงตัว

●…แม้จะนิ่ง และยืนหยัดในภารกิจ “เปลี่ยนประเทศ” แต่ถึงวันเป็นที่ชัดเจนสังคมโดยรวมได้รับรู้ว่า “พรรคประชาชน” ที่อวตารต่อเนื่องมาจาก “พรรคก้าวไกล” ไม่ว่าจะสร้างความนิยมได้มากมายแค่ไหน จะไม่มีโอกาสได้รับอนุญาตให้เข้าสู่ “อำนาจจัดการรัฐ” ในความเป็นจริงของการทำหน้าที่ “ส.ส.” ถูกตั้งคำถามถึง “การดูแลประชาชน” ที่ “ผู้คนพึ่งพากลไกราชการไม่ได้” เรียกร้องให้ทำ การทำได้แค่เสนอ “ภารกิจเชิงอุดมการณ์” ที่การขยับให้เห็นรูปธรรม ถูกขัดขวางไปเสียหมด การเดินไปข้างหน้าโดยรักษา “ความหวังของประชาชนไว้ให้ได้” ยากเย็นจนไม่รู้จะต้านทาน “ความรู้สึกท้อ” สักกี่น้ำ

●…แม้จะมีความเชื่อว่าอีกไม่กี่ปี “ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ” จะพ้นจาก “การถูกตัดสิทธิ” ออกมาเปิดบทบาทเต็มที่ได้อีกครั้ง และน่าจะปลุก “ความหวัง” ให้โผล่มาใหม่ แต่ตัว “หนุ่มเอก-ธนาธร” ย่อมรู้ดีกว่าใครว่าด้วย หาก “กติกาและกลไกที่สถาปนาไว้” ยังไม่เปลี่ยน การจะต้องประสบชะตากรรมสาหัสอีกครั้ง หรือหนักกว่าเก่า “มีโอกาสเป็นไปได้เสมอ” และแน่นอนว่า “สูงมาก” การเซฟตัวเองไว้เพื่อ “รอเวลาที่ทำงานได้จริง” จะดีกว่า แต่ก็นั่นแหละ! คำถามก็คือ “ต้องรอไปถึงเมื่อไร” เพราะแนวโน้มที่จะ “แก้ไขโครงสร้างอำนาจ” แทบไม่มีเลย

●…ไม่คิดจะเชื่อก็ต้องเชื่อ “กรรมที่มีแรงดึงดูด” สร้างกรรมดีจะดึงดูด “ผลของกรรมดีในอดีตมาแต่งเติมชีวิตปัจจุบัน” เช่นเดียวกัน “กรรมร้าย” และดึงดูด “ผลร้ายจากที่เคยทำมาให้เข้ามารุม” ดูจากปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นกับ “ทนายตั้ม” ยามนี้ เป็นภาพที่ชัดเจนมาก ดังนั้นใครทำอะไรไว้ แล้วคิดว่า “ผู้คนไม่รู้ไม่เห็นไม่เป็นไร” ขอให้ระวังไว้ว่านั่นเป็นแค่ “จังหวะยังมาไม่ถึง”

ชโลทร