ราวกับว่า การสามารถ ทำความเข้าใจระหว่าง นายวิษณุ เครืองาม กับ นายมีชัย ฤชุพันธุ์
ในเรื่อง “บทเฉพาะกาล”
คือ ชัยชนะ คือ ความสำเร็จอัน”รุ่งโรจน์”
ทั้งๆที่ ความเป็นจริง ทั้งหมดนี้เป็นการ”เล่นละคร”ในบทอันซ้ำซาก จำเจ อย่างยิ่ง
ไม่ว่าโดย นายวิษณุ เครืองาม
ไม่ว่าโดย นายมีชัย ฤชุพันธุ์
เพราะไม่ว่า นายวิษณุ เครืองาม ไม่ว่า นายมีชัย ฤชุพันธุ์ นั่งอยู่ใน “คสช.”ตั้งแต่ต้น
มีบทบาทอย่างสูงใน”รัฐธรรมนูญ”ฉบับชั่วคราว พ.ศ.2557
เนื่อหาอันปรากฏผ่านมาตรา 35 ของรัฐธรรมนูญก็มาจาก
“ฝีมือ”ของบุคคลทั้ง 2 อย่างเด่นชัด ครบถ้วน
ตอนแรกก็มอบหมายให้ นายบวรศักดิ์ อุวรรณโณ มาแสดง
แต่เมื่อประเมินว่าหากผ่าน”ร่าง”ในที่ประชุมสภาปฏิรูปแห่งชาติ(สปช.) ก็อาจจะรวดเร็วเกินไป
จึงต้องมี “แผนลับ” ให้คว่ำใน”วินาที”สุดท้าย
ไม่ว่า นายบวรศักดิ์ อุวรรณโณ จะรู้”แผนลับ”นี้ในตอนไหน แต่ก็รับรู้ถึงเบื้องหลังและความเป็นจริงของปฏิบัติการเดือนกันยายน 2558 ในที่สุด
นั่นก็คือ “เขาอยากอยู่นาน”
การเข้ารับบทในฐานะ”ประธาน”คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญของ นายมีชัย ฤชุพันธุ์ จึงเสมอเป็นเพียง
ยุทธการ”เปลี่ยนหน้า”
ที่สำคัญกระบวนการอันปรากฏผ่านข้อเสนอ 16 ข้อ
ของ”ครม.”ก็เป็นสิ่งที่ นายมีชัย ฤชุพันธุ์ เคยรับรู้มาแล้วใน”บทเฉพาะกาล”ของรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2521
เป้าหมายก็เพื่อ “รักษาอำนาจ”
เป้าหมายก็เพื่อให้สามารถลงจาก”อำนาจ”ได้อย่างสวยสด งดงาม อย่างที่เรียกกันในภาษาการบินว่า
”ซอฟท์ แลนดิ้ง”
กลยุทธ์ทั้งหมดนี้อาจได้รับการชโย โห่ร้องจาก พล.อ.สมเจตน์ บุญถนอม และ นายวันชัย สอนศิริ
เพราะหมายถึง โอกาสที่จะได้รับ”ส่วนบุญ”ไปด้วย
แต่คำถามก็คือ การลงจาก”อำนาจ”ตามกรอบแห่งรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2521 ดำเนินไปอย่าง “ซอฟท์ “จริงหรือ
ขอให้ศึกษากรณีของ พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ต้องยอมรับว่ารัฐธรรมนูญ พ.ศ.2521 เป็นผลผลิตจากรัฐประหารเมื่อเดือนตุลาคม 2520
รัฐประหารนี้ทำให้ พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เป้นนายกรัฐมนตรี
กระบวนการจากรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2521 เมื่อผ่านการเลือกตั้งเดือนเมษายน 2522 พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ก็ได้รับเทียบเชิญให้ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีต่อ
เหมือนกับว่า การสืบทอด”อำนาจ”ดำเนินไปด้วยความราบรื่น
แต่จากเดือนเมษายน 2522 ถึงปลายปี วิกฤตจาก”น้ำมันโลก”ก็ส่งผลสะเทือนเป็นอย่างสูง
เริ่มมีการเรียกร้องให้”เปลี่ยน”ตัว”นายกรัฐมนตรี”
พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ผ่านเดือนมกราคม 2523 ไปอย่างทุลักทุเล พอถึงเดือนกุมภาพันธ์ก็เริ่มมีเรื่อง
มีการเคลื่อนไหวจาก พ.อ.จำลอง ศรีเมือง พ.อ.มนูญ รูปขจร
มีการประสานระหว่าง “วุฒิสมาชิก” สายทหาร กับ พรรคการเมืองแสดงความไม่ไว้วางใจ พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ในที่สุด พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ก็ตัดสินใจ”ลาออก”
จากนั้น พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ผู้บัญชาการทหารบกและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมก็เป็น “นายกรัฐมนตรี”
เป็น”ซอฟท์ แลนดิ้ง” หรือว่าเป็น “ฮาร์ดแลนดิ้ง”
