เรียงคนมาเป็นข่าว/ภาพข่าวสังคม

⦁…สถานการณ์ประเทศทุกด้าน ท้าทายความสามารถในการบริหารจัดการ “ศูนย์กลางการนำ” ชัดเจนว่า ทักษิณ ชินวัตร ชูธงบัญชาการ ขณะการร้องเรียนระงมว่า “ฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยคนนอกครอบงำรัฐบาล” องค์กรที่มีหน้าที่ดูแลกติกาอย่าง “กกต.” ถูกชี้นำความคิดให้เลือก ระหว่าง “การไปรอดของประเทศ” กับ “การตีความกฎหมายอย่างเคร่งครัด” ท่ามกลางคำถาม “ประชาชนเป็นคนนอกของการเมืองไทยไปตั้งแต่เมื่อไร”

⦁…ด้วยอำนาจศาลรัฐธรรมนูญ ทำให้ แพทองธาร ชินวัตร ไปนั่งเป็น “พระอันดับใน ครม.” แทนที่เคยนั่งหัวโต๊ะ แต่ในความเป็นจริง “คณะรัฐมนตรีต่างเหลียวมองและให้ความสำคัญมากกว่าใคร” ท่ามกลางประเทศชาติต้องการความหนักแน่น เด็ดขาด ในเสถียรภาพ เพื่อความน่าเชื่อถือของรัฐบาล การทำให้เกิดสภาพเช่นนี้ “มีประโยชน์อะไรกับประเทศ”

⦁…รัฐสภามีหน้าที่สร้างภาพลักษณ์ที่ดีงามให้กับ “การเมืองการปกครอง” กับ “ประชาธิปไตย” เพื่อให้ทั่วโลกยอมรับ แต่ยิ่งอยู่ยิ่งสร้าง “พรรคการเมือง” ที่พร้อมจะใช้เงิน “ซื้อเสียงโหวต ส.ส.” เพื่อมาสนับสนุนความคิดของตัวเองสะท้อนถึงความไม่มีปัญญาเสนอแผนงานที่ “ส.ส.เห็นดีเห็นงามด้วย” กลายเป็น “รัฐสภาขายเสียงโหวต” ทั้ง “สภาล่าง-สภาสูง”

⦁…สะท้อน “อำนาจบริหาร-อำนาจนิติบัญญัติ” มีสภาพผิดเพี้ยนไปจากคุณธรรม และคุณภาพที่ควรเป็น และเมื่อเหลียวมอง “อำนาจตุลาการ”มีใครบ้างหายใจได้ทั่วท้อง ว่า “อธิปไตยไทย” เดินหน้าทำหน้าที่ได้อย่างมีความหวัง และที่น่าเศร้ากว่านั้นคือ “เป็นมาชั่วนาตาปี” โดยมองไม่เห็นว่าใครจะรับผิดชอบเข้ามาเยียวยาแก้ไขอย่างจริงจัง เห็นแต่พวกครองอำนาจที่คิดแค่ “เอาตัวรอด” เพื่อ “โอกาสในการรักษาผลประโยชน์ของตัวเอง”

⦁…ขณะ “สังคมสงฆ์” ที่ต้องเป็น “เสียงแห่งสติ” ส่งเตือนให้ “ความคิดและจิตผู้คน” คืนสู่คุณธรรม หนทางที่ถูกต้องแห่งการอยู่ร่วมกันอย่างสันติ กลับชัดเจนและน่าจะละอายด้วย “พฤติกรรมที่สร้างความเสื่อมศรัทธารุนแรงต่อผู้คน” ขณะที่การแก้ไขจัดการเห็นแค่ “ลมๆ แล้งๆ” ไร้ความใส่ใจที่จริงจังของ “สถาบัน” และ “องค์กรที่มีหน้าที่รับผิดชอบ” แลกกับ
“ลาภยศ” ที่ศาสนิกชนเชิดชู ทุ่มเทให้ด้วยหวังว่าจะ “รักษาศาสนา” ไว้ได้

⦁…สภาพสังคมที่ “ลัก-ชิง-ปล้น-ฆ่า-ยาเสพติดระบาดเต็มเมือง” สะท้อนถึงจิตใจของผู้คนส่วนใหญ่หลุดจาก “คุณธรรมดีงามของการอยู่ร่วมกัน” เป็นสังคมที่ชัดเจนในความขัดแย้งที่เกิดจากความเห็นแก่ได้ เอาตัวรอด มัวเมาในสภาวะ “พึ่งพาอะไรเป็นหลักให้ยึดถือไม่ได้เลย”

⦁…ในทางเศรษฐกิจ เกิดอุปสรรคในการทำมาหากิน “ทุกเงื่อนไขที่เป็นปัจจัยประกอบ” สถานการณ์โลก ความเป็นไปของประเทศ วิชาความรู้ที่เหมาะสมกับอาชีพที่เปลี่ยนแปลง และทุกสิ่งทุกอย่าง นับวันยิ่งสะท้อนให้เห็นว่า ยากจะยืนอยู่กับความเป็นจริงที่จะรักษาเงื่อนไขการมีชีวิตปกติไว้ได้