ท่วงทำนองของ “นักการเมือง” ต่อ “โรดแมป” อันกำหนดผ่าน”รัฐธรรมนูญ”โดย “คสช.”น่าศึกษา
1 น่าศึกษาใน “ความขัดแย้ง”
ขณะเดียวกัน 1 น่าศึกษาใน “ท่าที” และการแสดงออกด้วยดีกรีที่ละเอียดอ่อน
มีทั้ง “ความต่าง” มีทั้ง “ความเหมือน”
ความขัดแย้งที่เด่นชัดเป็นอย่างมากก็คือ “คสช.”ต้องการถ่วงเวลาให้ยาวนานที่สุด
เมื่อกำหนด 240 วันก็จะต้อง 240 วัน
ขณะที่ฝ่ายของ “นักการเมือง” ต้องการเร่งให้เร็วกว่า 240 วันให้ได้
คนหนึ่งต้องการ”ช้า” คนหนึ่งต้องการ”เร็ว”
กระนั้น หากหยั่งลึกไปในแต่ละท่าที ในแต่ละกระบวนท่าของแต่ละ”นักการเมือง”ก็จะมองเห็นจุดร่วมและจุดต่าง
จุด”ร่วม” คือล้วนอยากได้”เร็ว”
จุด”ต่าง”คือ บาง “นักการเมือง”มากด้วยความเกรงอก เกรงใจ บาง”นักการเมือง”ลุยเข้าใส่แบบดุดัน ไม่มีความเกรงอก เกรงใจ
ต่างอย่างแน่นอนระหว่าง “เพื่อไทย” กับ”ประชาธิปัตย์”
ต่างอย่างแน่นอนระหว่าง “ภูมิใจไทย” กับ “ชาติไทยพัฒนา”อันมาจากพรรคชาติไทย
แต่ “จุดร่วม”อย่างสำคัญก็คือ การยอมรับ
ไม่ว่าการเลือกตั้งจะมา “เร็ว” ขึ้น ไม่ว่าการเลือกตั้งจะถูกรั้งดึงให้ “ช้า”ลง
“นักการเมือง” ล้วน “รับได้”
คล้ายกับว่าอาการ”รับได้”อันมาจาก”นักการเมือง”จะสะท้อนถึงอาการในแบบ “ยอมจำนน”
บางส่วนอาจเป็นเช่นนั้น แต่หากย้อนสำรวจ”ถ้อยคำ”ของแต่ละ”นักการเมือง”อย่างต่อเนื่องก็จะมองเห็น “เงี่ยง”และ”แง่ง”
เพราะการดำรงอยู่ของ”คสช.”มิได้เป็นการ”เสวยสุข”
ตรงกันข้าม การดำรงอยู่ของ”คสช.”ต้องแบกความรับผิดชอบในฐานะ”รัฐบาล”อย่างเต็มพิกัด
“เลือกตั้ง”เมื่อใด “คสช.”จะรู้รสชาติเมื่อนั้น
