เรียงคนมาเป็นข่าว/ภาพข่าวสังคม

⦁…ยุคสมัยที่มหาอำนาจ “สหรัฐ” หมุนโลกด้วย “อัตราภาษีนำเข้า” เลือกกำหนดเอาตามแต่จะให้ราคาความสัมพันธ์ประเทศไหนแค่ไหน ขณะ “จีน” สร้างตัวเป็นมหาอำนาจใหม่ด้วยการยึด “จุดยุทธศาสตร์การค้า-ทุ่มการลงทุนและส่งสินค้าเข้ายึดตลาด” และกำลังขยายไปสร้าง “ฐานทัพ” แทรกในภูมิภาคต่างๆ “ประเทศไทยเรา” หนีไม่ออกจากภารกิจภาคบังคับ ถูกประเทศเพื่อนบ้าน “สร้างสงคราม” ต้องทุ่มเทกับการรบกับ “กัมพูชา” เพื่อรักษาดินแดน ปกป้อง “อาณาจักร”

⦁…โลกที่กลไกขับเคลื่อนแปรเปลี่ยนไปด้วย “อาวุธของสงครามการค้าและการลงทุน” การครองอำนาจมายาวนานของ ฮุน เซน ปลุกปรารถนาสถาปนา “ตระกูลฮุน” เป็น “เจ้าอาณาจักรถาวร” ด้วยคิดใช้ “ชัยชนะจากการแย่งชิงดินแดนจากไทย” สร้างภาพ “ความยิ่งใหญ่” ให้ครอบคลุมไปถึง “ทายาท-ฮุน มาเนต” ให้ประชาชนเขมร “เชิดชูความยิ่งใหญ่-ยอมเสียเลือดเสียเนื้อเพื่อความภาคภูมิ”

⦁…โลกทั้งโลกปั่นป่วนด้วย “มาตรการภาษีนำเข้า” ที่ “อเมริกา” ใช้แสดงแสนยานุภาพของมหาอำนาจ แต่ ฮุน มาเนต ที่ต้องการใช้ “พันธมิตรในเวทีโลก” เอาชนะ “สงครามแย่งชิงดินแดนกับประเทศเพื่อนบ้าน” รีบเสนอให้ โดนัลด์ ทรัมป์ เป็น “ผู้นำสันติภาพโลก” จากการเสนอให้ “ไทย-กัมพูชา หยุดยิง” พร้อมพล่ามถึง “คุณประโยชน์ของสันติภาพ” ขณะ ฮุน เซน ผู้พ่อ บัญชาการกองกำลังให้รบไม่หยุด

⦁…แนวโน้มไม่เหลือสภาพใน “ศรัทธาประชาชน” รัฐบาลที่ ทักษิณ ชินวัตร รับภารกิจกอบกู้วิกฤต ความจำเป็นต้องปลุกกระแส “ชาตินิยม” ท่ามกลาง “ความเกลียดชังของมวลชนกลุ่มใหญ่ และผู้นำมวลชนตั้งตัวเป็นศัตรูถาวร” ใน “กลไกสืบทอดอำนาจ” ที่เข้มข้น ไม่เพียง “พรรคเพื่อไทย” เสียหายยับเยิน แต่ผลพวงยังกระทบเลยไปถึง “ทุกพรรค” สู่ยุคสมัยที่ “ประชาชนถอยห่างจากศรัทธาในนักการเมือง” ซึ่งว่ากันว่าต้องใช้เวลาอีกเป็น “สิบๆ ปี” ในการฟื้นฟู

⦁…ยังคาดเดากันไม่ถูก ทางออกของ “อำนาจรัฐ” จะเป็นรูปแบบไหน ปรับจูนกันใหม่ด้วย “อำนาจพิเศษ” คือข้อเสนอที่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เพียงแต่ไม่ใช่ “รัฐประหาร” ในรูปแบบเดิม จะทำอย่างไรให้ได้มาซึ่ง “ผู้นำ” และ “คณะรัฐบาล” ที่มีความรู้ความสามารถ โดยเป็นที่ยอมรับของ “กระแสชาตินิยม” พร้อมๆ กับการยอมรับของ “นานาชาติ” เป็นเรื่องไม่ง่ายเลยที่จะหากระบวนการที่ลงตัว

⦁…เชื่อกันว่าที่จะต้องเกิดใน “เลือกตั้งครั้งหน้า” คือ “พรรคการเมืองอนุรักษ์อำนาจนิยม” เพียงแต่จะไม่ใช่ “บ้านใหญ่ระบบอุปถัมภ์” ที่ “พรรคต่างๆ แบ่งกันช่วงชิงผู้กว้างขวางในท้องถิ่นปัจจุบัน” กันอยู่ซึ่งเน่าเฟะ แต่จะเป็น “อนุรักษ์ก้าวหน้า” มีภาพของ “ความหวังความรู้ความสามารถ” พรรคในกรอบอุดมการณ์นี้จะต้องฟอร์มตัวอย่างรอบคอบยิ่ง ไม่ใช่แค่ให้ได้ “จำนวน ส.ส.มากที่สุด” ด้วยที่สำคัญต้องให้ “กระแสชาตินิยม” ไว้วางใจให้อำนาจดูแลประเทศ

⦁…ต้องยอมรับกันว่า ถึงอย่างไร “การเมืองไทย” ต้องเดินในกลไกที่ “ออกแบบไว้” ซึ่งไม่ใช่ “เสียงส่วนใหญ่ของประชาชน” เป็นผู้กำหนด “ประชาธิปไตยแบบไทยๆ” ใน “รูปแบบใหม่” ที่ปิดทาง “ส.ส.ในรูปแบบเก่า” จะถูกจัดการให้เกิดขึ้น ในกระแส “ชาตินิยมร้อนแรง” นับจากนี้ “ใครจะเป็นใครในอำนาจรัฐ” ประเมินวิเคราะห์ด้วยฐานคิดเดิมไม่น่าจะได้อีกแล้ว