การพูดในที่ประชุม”บทบาทมหาวิทยาลัยไทยต่อไทยแลนด์ 4.0″ ณ มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา ที่ว่า
“ผมเป็นห่วงว่าจะเลือกเหมือนเดิม”
ทรงความหมายและมีความสำคัญเป็นอย่างสูงในทางการเมืองและการเลือกตั้ง
ประโยคอย่างนี้มิได้เห็นครั้งแรก
เมื่อเดือนมิถุนายน 2554 ก่อนการเลือกตั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม 2554 เพียงไม่กี่วัน
ก็เคยพูด
“ขอให้ประชาชนทุกหมู่เหล่าช่วยไปเลือกตั้ง หากท่านปล่อย ให้การเลือกตั้งเป็นเหมือนเดิมๆเราก็ได้อะไรแบบเดิมๆตลอด”
เป็นการพูดหลังพบกับ”ผู้ใด”
ไม่เพียงแต่ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ จะจดจำอย่างแม่นยำ หากหลายคนในพรรคเพื่อไทยก็ไม่น่าจะหลงลืม
จากปี 2554 มาถึงปี 2560 ยัง”เหมือนเดิม”
คำว่า “เหมือนเดิม” ในที่นี้มิได้มีความหมายเพียงว่า ผลการเลือกตั้งจะเป็นอย่างไร
หากสะท้อนให้เห็นว่า “การเมือง”ยัง”เหมือนเดิม”
เพราะไม่ว่ารัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549 ไม่ว่ารัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
“เป้าหมาย” ยังไม่แปรเปลี่ยนเป็นอื่น
เพราะว่าผลการเลือกตั้งเมื่อเดือนธันวาคม 2550 ยังเหมือนเดิมจึงต้องมีการเคลื่อนไหวนับแต่เดือนพฤษภาคม 2551 กระทั่งประสบผลสำเร็จในเดือนธันวาคม 2551
เพราะว่าผลการเลือกตั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม 2554 ยังเหมือนเดิม จึงต้องมีการเคลื่อนไหวนับแต่เดือนตุลาคม 2556
แล้วก็มี”รัฐประหาร”ในเดือนพฤษภาคม 2557
คำกล่าวที่มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา ในเดือนพฤษภาคม 2560 จึงเท่ากับเป็น “สัญญาณ”
หากผลการเลือกตั้งเป็นเหมือนเมื่อเดือนกรกฎาคม 2554
วงจรเหมือนกับที่เคยเกิดขึ้นเมื่อเดือนกันยายน 2549 และที่เคยเกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 ก็จะเกิดขึ้นอีก
แต่ทุกอย่างจะเป็น”เหมือนเดิม”อีกหรือไม่ น่าสงสัย
