⦁…เป็น “มติชน” ฉบับเริ่มต้นปีใหม่ 2569 ครบวง “โลกหมุนรอบดวงอาทิตย์” เพราะมนุษย์เราอยู่กับ “จินตนาการ-ความฝัน ความหวัง” ที่จะนำชีวิตสู่ความสุข จึงจัดเป็นเส้นแบ่งระหว่าง “ปีเก่า” กับ “ปีใหม่” ไว้ เพื่อทบทวน “ปีที่ผ่านมาอะไรไม่ดีก็ทิ้งไป” เริ่มต้น“ปีใหม่” ด้วย “หยิบฉวยสิ่งดีๆ มาต่อยอด” หรือ “คิดอะไรใหม่ๆ ขึ้นมาสานความหวังต่ออนาคตที่ดีงาม” ความฝันของมนุษย์จึงพัฒนาไปในความงดงามเสมอ
⦁…หลังหมดวาระแห่งบรรยากาศเฉลิมฉลอง “การหาเสียงเพื่อชัยชนะในการเลือกตั้งจะเข้มข้นขึ้น” รูปแบบที่เป็นภาพใหญ่ของแต่ละพรรคจาก “เปิดตัวแกนนำ ผู้สมัคร และทีมงานให้ได้เห็น” โดยการ “แถลง-สัมภาษณ์-โชว์ตัวตามสื่อต่างๆ” ให้เห็นหน้าค่าตา ความรู้ ความสามารถ มาสู่การ “ประชันไหวพริบ ปฏิภาณ ความคิด ความอ่านบนเวทีดีเบต” วัดเรตติ้งว่า ใครเป็นใคร “สดใหม่ เก๋าเกม” ซึ่ง “คงดำเนินไปอีกระยะ” หลังจากนั้นจะปรับสู่ “เวทีปราศรัย” ที่ “จะเล่นกันถึงเอาตาย” กันหนักขึ้น
⦁…ไม่ว่าจะยอมรับหรือไม่ก็ตาม ที่ผ่านมา “พรรคประชาชน” ที่ให้ ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ ถือธงนำ ทำได้เหนือกว่า “ยึดครองอันดับ 1” ของโพลเกือบทุกโพล หนักแน่นทั้ง “การนำเสนอนโยบาย-เจตจำนงทางการเมืองที่เด็ดขาดในหลักการ ความโปร่งใสและความพร้อมในทุกด้าน” จนเชื่อกันว่าหากไม่มีอะไรผิดพลาด จะเป็นพรรคที่มี “ผู้สมัครได้รับเลือกมาเป็น ส.ส.มากที่สุด”
⦁…ที่จะตามมาเป็น “คู่แข่งสำคัญ” คือ “ภูมิใจไทย” ที่ เนวิน ชิดชอบและ อนุทิน ชาญวีรกูล สร้างความพร้อมของการควบคุมคะแนนที่เน้น “อำนาจของกลไกราชการ” และความแม่นยำในการจัดการของ “เครือข่ายบ้านใหญ่อุปถัมภ์” ที่เชื่อกันว่ายังหวังผลได้มากที่สุด จะมาเป็น “พรรคอันดับ 2”
⦁…มี “เพื่อไทย” แชมป์เก่าที่ยังครบเครื่องในทุกมิติ ตามมาติดๆ ด้วย “พลังของครอบครัวชินวัตร” ที่ชัดเจนว่ายังเป็นกำลังหลัก เพียงแต่เที่ยวนี้ ความสัมพันธ์กับ “เขมร” ที่ขยายสู่สงครามชายแดน ส่งผลในด้านลบ จนต้องเสีย “ฐานเสียงบางส่วนไปอย่างยากจะฟื้นคืน” แม้ตีตื้นมาได้บ้างจาก “ความสด” ของ “ผู้นำคนใหม่-ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์” แต่อัตราเร่งยังไม่น่าจะพลิกขึ้นมาเข้าโค้งสุดท้ายในฐานะแชมป์
⦁…ที่เหลือก็คงมีแต่ “ประชาธิปัตย์” ที่ต้องยอมรับในความสามารถเฉพาะตัวของ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ว่าฉายเดี่ยวพาพรรคขึ้นมายืนเด่นอยู่แถวหน้าได้อีกครั้ง และ “ปฏิบัติการสุดท้ายก่อนเปิดคูหาให้กาบัตร” จะเป็นโอกาสโชว์ “ความเก๋าเกมในลีลาการเมืองของผู้นำที่ครบเครื่อง” ขึ้นมาเบียดไหล่กลุ่มผู้นำอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ “ปลุกพรรคการเมืองเก่าแก่ที่สุดให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง”
⦁…และในช่วงเวลาของโค้งสุดท้ายนี้เอง คำตอบว่า “พรรคไหน” จะมีโอกาสเป็น “แกนนำจัดตั้งรัฐบาลที่สุด” โดยมี “พรรคไหนเข้าร่วม” บ้าง ด้วยท่าที จุดอื่นของแต่ละพรรคที่ถูกบังคับให้ต้องแสดงออกชัดเจน นาทีนี้ฟันธงได้แค่ว่า “พรรคประชาชน” กับ “ภูมิใจไทย” จะเป็น “เส้นขนาน” ที่ไม่มีทางมาบรรจบกันได้ ขณะ “เพื่อไทย” จะเคลื่อนไหวอย่างอิสระมากกว่า แต่จะไม่ได้อยู่ในฐานะ “พรรคแกนนำ” ต้องลดลงมาเป็นแค่ “พรรคร่วมรัฐบาล”
