กรณีของ “ไร่ส้ม” กรณีของ นายสรยุทธ์ สุทัศนะจินดา กรณีของช่อง 3 กำลังให้”บท เรียน”กับสังคม
เรื่องนี้จะไม่ขอแตะไปยัง “คำพิพากษา”
ถือว่าเป็นเรื่องของ “ศาลสถิตยุติธรรม” และที่สำคัญ นอกจากศาลชั้นต้นแล้วยังมี ศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกา
“คำพิพากษา” ออกมาอย่างไร ก็ว่า “ตามนั้น”
แต่จุดที่ขอ “แตะ” เบาๆ คือ “ปฏิกิริยา”ในทางสังคม ที่ไม่เพียงแต่ดำเนินไปอย่าง “เลือกปฏิบัติ”
หากแต่ยังละเลยและมองข้าม “ความเป็นจริง”
นั่นก็คือ ความเป็นจริงที่กระบวนการของศาลสถิตยุติธรรมกำหนดไว้ 1 ศาลชั้นต้น 2 ศาลอุทธรณ์ 3 ศาลฎีกา
เท่ากับ นายสรยุทธ์ สุทัศนะจินดา ยังมีโอกาสอีก 2 ศาล
ขณะเดียวกัน บรรดา”ปฏิกิริยา”อันมีต่อ นายสรยุทธ์ สุทัศนะจินดา ยังดำเนินไปในลักษณะ “เลือกปฏิบัติ”
กระหน่ำใส่ นายสรยุทธ์ สุทัศนะจินดา คนเดียว
การไล่ล่า การเลือกปฏิบัติในลักษณะอย่างนี้แหละ คือ ปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและกลายเป็นเรื่องปรกติไปแล้ว
ในห้วงก่อนและหลังรัฐประหารเดือนกันยายน 2549
ในห้วงก่อนและหลังรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557
คณะรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 ซึ่งประกาศขึงขังว่าจะเข้ามาเพื่อบริหารจัดการความขัดแย้ง
แตกแยกและสร้างความสงบ
เพราะเห็นว่ารัฐประหารเดือนกันยายน 2549 “เสียของ”
แต่เอาเข้าจริงๆเวลาจากเดือนพฤษภาคม 2557 เข้าสู่เดือนพฤษภาคม 2558
และกำลังจะเข้าสู่เดือนพฤษภาคม 2557
ก็ทำท่าอาจจะ “เหลว”
เพราะความขัดแย้ง ความแตกแยก ตั้งแต่ก่อนและหลังรัฐประหารเดือนกันยายน 2549 ก็ยังคงอยู่
และความขัดแย้ง ความแตกแยกตั้งแต่ก่อนและหลังรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557 ก็ยังคงอยู่
และทำท่าว่าจะมี”ความขัดแย้ง” อย่างใหม่ปรากฏขึ้น
นอกเหนือจากที่สัมผัสได้ในกรณีของ นายสรยุทธ์ สุทัศนะจินดา สดๆร้อนๆแล้ว
กรณีของการสถาปนาสมเด็จพระสังฆราช องค์ที่ 20 ก็กำลังจะบานปลาย ขยายเป็นเรื่องใหญ่โต
โดยมี”สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์” เป็น”เหยื่อ”
ขอให้นำเอากรณีของ สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ กับ กรณีของ นายสรยุทธ์ สุทัศนะจินดา มาเปรียบเทียบ
ก็จะเห็นว่า “เซม เซม”
1 เป็นเรื่องของเหล่าคนดี เป็นเรื่องของเหล่าพระดีๆ 1 เป็นเรื่องที่แทบไม่สนใจว่ากระบวนการยุติธรรมมีขั้นตอนอย่างไร
เหล่าคนดี เหล่าพระดี ตัดสินเสร็จสรรพ
กรณีของ สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ เหล่าคนดีแทบไม่ให้ความสนใจว่ามติอันมาจาก “มหาเถรสมาคม” เป็นอย่างไร
ขอให้ได้ “สกัด” ขอให้ได้ “ขวาง” ก็พอ
กรณีของ นายสรยุทธ์ สุทัศนะจินดา เหล่าคนดีแทบไม่ให้ความสนใจว่ากระบวนการยุติธรรมมีขั้นตอนอย่างไร
ขอให้ได้ “กดดัน” ขอให้ได้”ประณาม”หยามเหยียด ก็พอ
คุณงามความดีที่ สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ เคยกระทำอย่างไร “คนดี”เหล่านี้ไม่ให้ความสนใจ
คุณงามความดีที่ นายสรยุทธ์ สุทัศนะจินดา เคยกระทำและเป็นที่ยอมรับในสังคมอย่างไร “คนดี”เหล่านี้ไม่ให้ความสนใจ
คำว่า”ศักดิ์ศรี”แห่ง”ความเป็นมนุษย์”คืออะไร ไม่ต้องคำนึงถึง
