เหมือนกับความวิตกของ “คสช.” จะวางน้ำหนักอยู่ที่วาระ 3 ปีรัฐ ประหาร วาระ 3 ปีคสช.
เห็นได้จากความหวั่นไหวในเรื่อง “ระเบิด”
แม้บทสรุป “เบื้องต้น” ของเจ้าหน้าที่เก็บกู้ระเบิดจะสรุปออกมาว่าไม่ใช่ระเบิด
หากเป็นกัมปนาทจากท่อ”พีวีซี”
แต่เมื่อจับ “อาการ” จากพาดหัวของสื่อ ไม่ว่าสื่อใหม่ ไม่ว่าสื่อเก่า ก็จะสัมผัสได้ในความหวั่นไหว
ความหวั่นไหวนี้สะท้อน”อุณหภูมิ”ในทาง”สังคม”
กระนั้น หากจับกระบวนท่าและลีลาของการเคลื่อนไหว ความหนักใจของคสช.และของรัฐบาลกลับอยู่ที่ “พยาบาลวิชาชีพ” มากกว่า
เพราะมี “บทเรียน” มี “ความจัดเจน”
อย่าลืมเป็นอันขาดว่า “พยาบาลวิชาชีพ” เคยร่วมเคลื่อนไหวกับ
“กปปส.”มาแล้วในห้วงก่อนรัฐประหาร
แกนนำคนสำคัญเป็นระดับ “ปลัด”
สำคัญแค่ไหน ทรงความหมายเพียงใด เห็นได้จากการได้รับ รางวัล “นกหวีดทองคำ”
นายสุเทพ เทือกสุบรรณ มอบให้กับมือ
การที่เคยร่วมเคลื่อนไหวกับ “กปปส.” ถือได้ว่าเป็นพวกเดียวกัน ไม่ว่าจะมองผ่าน นายสุเทพ เทือกสุบรรณ หรือมองผ่าน “นกหวีดทองคำ”
เหมือนกับจะเป็นเรื่องที่สามารถตกลงกันได้ง่ายๆ แต่เมื่อเมืองผ่านมติครม.เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ก็เด่นชัดยิ่งว่า ไม่ง่าย
ยิ่งเห็นการขับเคลื่อนที่ “น่าน” ยิ่งน่าวิตก
ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนไหวก่อนรัฐประหารปี 2549 ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนไหวก่อนรัฐประหารปี 2557
นั่นคือ การเคลื่อนไหว “มวลชน”
แม้เป้าหมายเมื่อปี 2549 คือ รัฐบาลพรรคไทยรักไทย แม้เป้า หมายเมื่อปี 2557 คือ รัฐบาลพรรคเพื่อไทย
แต่ “กรรมวิธี” การเคลื่อนไหวคือ “วิทยายุทธ”
วิทยายุทธนี้สามารถหวนกลับมาสร้างความหวั่นไหวได้ทุกเมื่อกับทุกรัฐบาล
