การตัดสินใจของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ในการออกคำสั่งที่ 30/2560 เฉียบขาดอย่างยิ่ง
สะท้อนการตัดสินใจในเชิง”ยุทธศาสตร์”
เพราะชื่อของคำสั่งที่ 30/2560 คือ มาตรการเร่งรัดและเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินการโครงการรถไฟความเร็วสูงช่วงกรุง เทพมหานคร-นครราชสีมา
ดำเนินการไปตามที่ นายวิษณุ เครืองาม สรุป
”พยายามปลดล็อกให้หมด เพราะเรื่องนี้ได้เจรจากันมาประ มาณ 20 ครั้งแล้ว โดยใช้เวลา 3 ปี ติดอยู่ 3-4 ข้อ เมื่อแก้ไม่ได้ก็มาจนมุมว่าต้องใช้มาตรา 44″
เท่ากับเป็นการใช้มาตรา 44 เพื่อแก้ปัญหา โดยมี”เป้าหมาย”เดียวเท่านั้น
คือ ต้องมีรถไฟความเร็วสูง
หากมองในทาง”ยุทธศาสตร์” นี่คือ ความเห็นร่วมอันเป็นเอกภาพอย่างยิ่งระหว่าง 2 รัฐบาล
1 รัฐบาล น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
1 รัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ต้องยอมรับว่า เมื่อปัญหานี้ตกมาอยู่ในมือรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ก็ใช่ว่าจะทำให้”โครงการ”สามารถเดินหน้าไปได้โดยราบรื่น
พล.อ.อ.ประจิน จั่นตอง รู้ดีว่าเพราะอะไร นายอาคม เติมพิทยาไพสิฐ รู้ดีว่าเพราะอะไร
3 ปีที่พยายามจึงลงเอยที่”มาตรา 44″
เหมือนกับเมื่อตัดสินใจใช้ “มาตรา 44” แล้วทุกอย่างจะเดินหน้าได้โดยราบรื่น
ไม่จำเป็นต้องคิดถึง “ถนนลูกรัง”
ไม่จำเป็นต้องกังวลว่า เมื่อใช้เงินมากกว่า 3.3 ล้านล้านบาทแล้วจะได้มาเพียง “รถขนผัก” หรือไม่
แต่ก็จำเป็นต้องยอมรับว่า การตัดสินใจในทาง”ยุทธศาสตร์”ใช่ว่าจะดำเนินไปด้วยความราบรื่นหรือไม่ เพราะปัญหาในทาง”ยุทธวิธี”ก็ยังดำรงอยู่
เหมือนที่เคยใช้กับ”ธรรมกาย” เหมือนที่เคยใช้กับ”รถกระบะ”และก็ล้มเหลวมาแล้ว
นี่จึงเป็น”ด่านทดสอบ”อีกด่านสำหรับ”มาตรา 44″
จะสามารถตีฝ่าด่าน”ถนนลูกรัง”ไปได้หรือไม่
