ทนายแจม จี้รัฐบาลให้ความสำคัญ ถามร่างพรบ.คุ้มครองความรุนแรงในครอบครัว อยู่ตรงไหน
วันที่ 6 กันยายน น.ส.ศศินันท์ ธรรมนิฐินันท์ หรือทนายแจม สส.กทม.พรรคประชาชน โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า [ ก่อนจะเกิดความสูญเสีย เราเคยเห็นสัญญาณอะไรบ้าง? : พรบ.คุ้มครองผู้ถูกกระทำความรุนแรงฯ เร่งด่วนมากพอหรือยัง ]
ช่วงนี้แจมอ่านข่าวแล้วใจสั่นค่ะ มีข่าวคล้ายๆกันติดกันสองวัน และเหตุการณ์เหล่านี้ฉายซ้ำมาตลอด ต้นสายปลายเหตุก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก
3 กันยายน ผู้หญิงคนหนึ่งถูกอดีตคนรักขับรถไล่ชน หลังจากเลิกรากันไปแล้ว จนเธอและคนรักใหม่เสียชีวิต
4 กันยายน ผู้หญิงอีกคนถูกอดีตสามีขับรถไล่ชน หลังปฏิเสธที่จะกลับไปคืนดี โชคดีที่ครั้งนี้เธอยังมีชีวิตอยู่
สองข่าวในสองวัน แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่าความรุนแรงที่เราเห็นในภาพข่าว คือ สัญญาณที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น
การทำร้ายร่างกาย การข่มขู่ การตามราวี
การไม่ยอมรับการเลิกรา การทำลายทรัพย์สิน
การควบคุมชีวิตและเศรษฐกิจ และที่สำคัญที่สุด
การที่ผู้กระทำเข้าถึงตัวผู้เสียหายได้
และใช้รถหรืออาวุธเป็นเครื่องมือทำร้าย
สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก
เพราะในหลายคดี ความรุนแรงไม่ได้เริ่มต้นด้วยการทำร้าย
บางครั้ง มันเริ่มจากการ “ขอคืนดี”
ตามด้วยการ “ตาม”
จากการ “ขู่” กลายเป็นการ “ทำร้าย”
และถ้ารัฐยังเข้าไปหยุดไม่ได้
ปลายทางอาจกลายเป็นความสูญเสีย
ประเทศไทยมีผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัวเฉลี่ยถึง 42 คนต่อวัน ตามข้อมูลที่มีการรายงานในปี 2567
คำถามจึงไม่ควรเป็นแค่ว่า
“หลังจากมีคนเสียชีวิตแล้ว เราจะลงโทษคนทำอย่างไร?”
แต่ต้องถามว่า
“ก่อนที่จะเกิดความสูญเสีย รัฐทำอะไรได้บ้าง?”
และตรงนี้เองที่กฎหมายสำคัญมาก
ขณะนี้มีร่างกฎหมายความรุนแรงในครอบครัวจากทั้งภาคประชาชน พรรคการเมือง และรัฐบาล กำลังเดินเข้าสู่กระบวนการของสภา
หลายร่างมีข้อเสนอสำคัญมาก ตั้งแต่การยกระดับเรื่อง coercive control และ economic abuse ไปจนถึงคำสั่งคุ้มครองฉุกเฉิน การแยกผู้กระทำออกจากผู้เสียหาย การติดตามหลังเกิดเหตุ และการทำงานแบบสหวิชาชีพ
รัฐบาลเองก็เพิ่งอนุมัติร่างกฎหมายฉบับใหม่ที่ให้อำนาจเจ้าหน้าที่ออกมาตรการคุ้มครองชั่วคราวได้ก่อนที่ความรุนแรงจะบานปลาย และส่งเรื่องให้ศาลพิจารณาภายใน 48 ชั่วโมง
แต่คำถามคือ
“ร่างกฎหมายเหล่านี้อยู่ตรงไหนของสภา?”
เราจะรอให้เกิดข่าวอีกกี่ข่าว
รอให้มีผู้เสียหายอีกกี่คน
รอให้มีเด็กอีกกี่คนต้องเสียพ่อหรือแม่
ก่อนที่สภาจะถือว่าเรื่องนี้ “เร่งด่วน”?
ในฐานะ สส. ดิฉันอยากถามตรง ๆ ไปยัง
ประธานสภาผู้แทนราษฎร และรัฐบาล
ร่างกฎหมายคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว อยู่ตรงไหนแล้วเหรอคะ?
ใครกำลังทำให้กระบวนการนี้ช้า?
และที่สำคัญที่สุด
“เราจะบรรจุและพิจารณาร่างเหล่านี้เมื่อไหร่?”
ดิฉันไม่ได้ต้องการให้สภาเลือกว่าร่างของพรรคไหนดีที่สุด ดิฉันอยากให้สภา หยิบจุดแข็งของทุกฉบับมาทำให้ประชาชนปลอดภัยที่สุด
เพราะหลายครั้ง สัญญาณเตือนมันเกิดขึ้นก่อนแล้ว
และถ้ารัฐเห็นสัญญาณนั้นแต่ยังไม่ลงมือ
วันหนึ่งเราจะต้องถามกันว่า ความสูญเสียจากความรุนแรงในครอบครัวที่เกิดขึ้น เป็นเพราะเราไม่รู้จริง ๆ หรือเพราะเรารู้แล้ว แต่ช่วยเขาไม่ทัน?
อย่าปล่อยให้มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำซากอีกเลยค่ะ
