“นิด้าโพล” จากศูนย์สำรวจความคิดเห็น สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ เรื่อง “2 พรรคการเมืองใหญ่กับการจับมือร่วมกันจัดตั้งรัฐบาล”
สำคัญ
สำคัญไม่เพียงเพราะร้อยละ 53.84 ระบุว่า “ไม่มีความเป็นไปได้เลย”
สำคัญเพราะที่คำตอบออกมาเช่นนี้
เนื่องจาก “ต่างฝ่ายต่างมีแนวคิด จุดยืน นโยบายที่แตกต่างกัน และที่ผ่านมามีความขัดแย้งกันอยู่ตลอด เป็นสิ่งที่ฝังรากลึกมาเป็นเวลานาน”
สำคัญเพราะนี่คือ คำตอบที่”คสช.”ต้องการ
ความจริงถึงศูนย์สำรวจความคิดเห็น”นิด้าโพล”ไม่เสาะหาคำตอบแวดวงทางการเมืองก็รู้กันอยู่
รู้ตั้งแต่แรกที่ยังเป็น”พรรคไทยรักไทย”
รู้ตังแต่เมื่อเกิดพรรคพลังประชาชนในการเลือกตั้งเดือนธันวาคม 2550 และเมื่อเกิดเพื่อไทยในการเลือกตั้งเดือนกรกฎาคม 2554
รูปธรรมที่ดีที่สุดก็คือ ข้อเสนออันมาจาก “มปท.”
“มปท.”อันพัฒนามาจาก “กปปส.” ซึ่งมี นายสุเทพ เทือกสุ บรรณ เป็นประธาน
เป็นข้อเสนอเพื่อคสช.เพื่อ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ข้อเสนอนี้ดำเนินไปในกระสวนแบบเดียวกันกับข้อเสนออันมาจาก ดอน คอร์ลีโอเน่
“เป็นข้อเสนอที่มิอาจปฏิเสธได้”
เพราะเมื่อเป้าหมายของ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ คือ ต้องการให้ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นนายกรัฐมนตรีต่อไป
อย่างน้อยก็อีก 4 ปีในระยะ”เปลี่ยนผ่าน”
ข้อเสนอนี้ไม่เพียงแต่สนองต่อ”ช่องทาง”อันบัญญัติไว้ภายใน “รัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560” ที่เปิดทางให้ “คนนอก”
หากยังเท่ากับ”ปิดประตู” ต่อพรรคเพื่อไทย
ข้อเสนอนี้อาจนำความปรีติปราโมทย์มาให้กับคสช.มให้กับ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา แต่กล่าวสำหรับพรรคประชาธิปัตย์และโดยเฉพาะ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อึดอัดอย่างยิ่ง
เพราะเป็น “ข้อเสนอที่มิอาจปฏิเสธได้”
