กลุ่มแนวร่วมปฏิวัติประชาชนปกป้องแผ่นดิน (นปผ.) นำโดย มะโน เครือแก้ว กำนันตำบลกระบี่น้อย อ.เมือง จ.กระบี่ หรือ ม็อบกำนันมะโน
นำมวลชนเดินทางจากบ้านควนหนองหงส์ อ.ชะอวด จ.นครศรีธรรมราช มาปักหลักชุมนุมบริเวณเชิงสะพานชมัยมรุเชฐ หน้าทำเนียบรัฐบาล
เรียกร้องรัฐบาล 2 ข้อ คือ 1.ให้รัฐบาลลดราคาน้ำมันดีเซลลง10 บาทต่อลิตร ช่วยเหลือภาคขนส่งและการเกษตร กับ 2.เร่งรัดปราบปรามปัญหายาเสพติดอย่างจริงจัง และผลักดันให้การแก้ไขปัญหายาเสพติดเป็นวาระแห่งชาติ
ประกาศจุดยืนชัดเจนว่า หากรัฐบาลไม่ลดราคาน้ำมันดีเซลลงลิตรละ 10 บาท จะไม่เจรจาใดๆ กับรัฐบาลอีก
พร้อมปักหลักชุมนุมยืดเยื้อเบื้องต้น 30 วัน และลากยาวจนกว่าข้อเรียกร้องดังกล่าวจะได้รับการแก้ไขจากรัฐบาล
ขณะที่ท่าทีของ อนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ยืนยันว่าการชุมนุมของกลุ่มกำนันมะโน สามารถดำเนินการได้ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ
สำหรับข้อเรียกร้องข้างต้น รัฐบาลจะให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องรับไปดำเนินการแก้ไข หากลดราคาน้ำมันได้มากกว่าลิตรละ 10 บาท รัฐบาลจะเร่งดำเนินการอย่างเต็มที่
แต่การลดราคาน้ำมันต้องดูหลายเหตุผลที่เป็นองค์ประกอบของราคาน้ำมันด้วย
ขณะที่ เอกนัฏ พร้อมพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน รับข้อสั่งการของนายกฯ เปิดโต๊ะเจรจากับ “กำนันมะโน” ต่อข้อเสนอให้ลดราคาน้ำมันดีเซลลงลิตรละ 10 บาท ผ่านท่าทีว่า เข้าใจความเดือดร้อนของประชาชน และจะพยายามใช้ทุกกลไกเพื่อลดราคาพลังงานให้เร็วที่สุด
การเคลื่อนไหวของรัฐบาล แม้พร้อมรับฟังข้อเรียกร้องของ “กลุ่ม นปผ.”
แต่โจทย์สำคัญคือ รัฐบาลอนุทินจะนำข้อเสนอของกลุ่ม นปผ.ไปแอ๊กชั่น ให้เกิดผลในทางปฏิบัติออกมาได้หรือไม่ เพราะจะเป็นตัวชี้วัดต่อการอยู่หรือไปของกลุ่ม นปผ.
แม้ด้วยปริมาณมวลชนของม็อบกำนันมะโน ขณะนี้อาจไม่สามารถสร้างความสั่นคลอนต่อความมั่นคงรัฐบาลได้
แต่ปัจจัยผ่านข้อเรียกร้อง ทั้งการแก้ปัญหาราคาน้ำมันดีเซลแพง ที่มีผลต่อปัญหาปากท้องของประชาชน ตลอดจนการแก้ปัญหายาเสพติด
ล้วนเป็นเงื่อนไขที่พร้อมจะปลุกให้มวลชนในกลุ่มต่างๆ เข้ามาร่วมชุมนุม กลายเป็นม็อบจุดติด ขยายวงสั่นคลอนสถานะของรัฐบาลได้
เพราะมีสัญญาณว่า กลุ่มประชาชน 4 อำเภอตอนบนของ จ.นครราชสีมา ในฐานะกลุ่มคัดค้านการย้ายสถานที่จัดงานพืชสวนโลก จาก อ.คง ไป อ.ปากช่อง
รวมทั้งเครือข่ายประชาชนจาก จ.จันทบุรี จะมาร่วมแสดงจุดยืนคัดค้านโครงการสร้างอ่างเก็บน้ำคลองวังโตนด จ.จันทบุรี เพราะมีความกังวลว่าป่าจะหายไป และช้างป่าจะกระจายเข้าพื้นที่เกษตรของชาวบ้าน พร้อมจะนำมวลชนมาร่วมสมทบกับ “กำนันมะโน”
ซึ่งยังไม่รู้ว่าจากนี้จะมีมวลชนกลุ่มอื่นๆ มาร่วมเคลื่อนไหวเรียกร้องรัฐบาลอนุทิน ให้แก้ปัญหาอื่นๆ อีกหรือไม่
เมื่อม็อบ (ไม่) มะโน ผ่านการเคลื่อนไหวของ “กำนันมะโน” เรียกร้องให้แก้ปัญหา 2 ข้อข้างต้น เกิดขึ้นแล้ว
รัฐบาล อนุทิน ชาญวีรกูล จึงไม่อาจดูเบา ไม่ให้ราคาต่อการเคลื่อนไหวของ “กำนันมะโน” ไม่ได้
การบริหารจัดการ “ม็อบ (ไม่) มะโน” จะจบลงแบบใด จึงอยู่ที่ฝีมือของรัฐบาลพรรคภูมิใจไทย ที่จะเดินหน้านับจากนี้
