”รองโฆษกรัฐบาล” แจงปมร่างกม.ประกันสังคม ขอวิจารณ์ด้วยข้อมูล – ข้อกฎหมาย อย่าใช้ความไม่ถูกใจแทนข้อเท็จจริง

เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2569 ร.อ.หญิง ภัทร์ดารัสมิ์ ทองสลวยกร รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กล่าวถึงข้อวิจารณ์ต่อร่างพระราชบัญญัติประกันสังคม (ฉบับที่ ..) พ.ศ. …. ซึ่งคณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายนที่ผ่านมา โดยเฉพาะข้อกังวลเกี่ยวกับมาตรการ “3 ขอ” ความมั่นคงของกองทุนประกันสังคม และความแตกต่างระหว่างสิทธิลาคลอด 120 วันกับเงินสงเคราะห์การหยุดงานเพื่อคลอดบุตร 98 วัน ซึ่งเป็นประเด็นที่นางสาวรักชนก ศรีนอก และนายสหัสวัต คุ้มคง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาชน ได้แสดงข้อวิจารณ์ต่อสาธารณะ

ร.อ.หญิง ภัทร์ดารัสมิ์ กล่าวว่า การตรวจสอบรัฐบาลเป็นสิทธิ และหน้าที่ของฝ่ายค้าน แต่การกล่าวถึงความเสี่ยงของกองทุนประกันสังคมจำเป็นต้องอาศัยข้อมูลที่ตรวจสอบได้ โดยเฉพาะหากมีการกล่าวว่ามาตรการ 3 ขอ จะเร่งให้กองทุนประสบปัญหาทางการเงิน

“ขอถามกลับอย่างตรงไปตรงมาว่า ใช้ตัวเลขชุดไหนคำนวณ มีผลการศึกษาทางคณิตศาสตร์ประกันภัยรองรับหรือไม่ ประเมินว่าผู้ประกันตนจะใช้สิทธิกี่เปอร์เซ็นต์ เงินจะไหลออกจากกองทุนเท่าไร และจะกระทบต่อผลตอบแทนจากการลงทุนหรือความสามารถในการจ่ายสิทธิประโยชน์ระยะยาวอย่างไร หากมีผลการศึกษา ก็ควรนำมาเปิดเผยให้ประชาชนตรวจสอบได้ เพราะคำว่า กองทุนเสี่ยงเจ๊ง ควรมีหลักฐานรองรับในระดับเดียวกัน” รองโฆษกรัฐบาล กล่าว

รองโฆษกรัฐบาล กล่าวว่า รัฐบาลตระหนักถึงความสำคัญของเสถียรภาพกองทุนประกันสังคม และเห็นด้วยว่าทุกมาตรการที่กระทบต่อเงินชราภาพจำเป็นต้องประเมินความเสี่ยงอย่างรอบด้าน อย่างไรก็ตาม การมีความเสี่ยงที่ต้องบริหารจัดการ ไม่ได้หมายความว่าต้องปฏิเสธการเพิ่มทางเลือกแก่ผู้ประกันตนทั้งหมด

”ผู้ประกันตนที่ส่งเงินสมทบมาไม่น้อยกว่า 180 เดือน และเข้าเงื่อนไขตามกฎหมาย จึงจะมีทางเลือกในส่วนของบำเหน็จหรือบำนาญ ส่วนการขอคืนและขอกู้มีเงื่อนไขเรื่องระยะเวลาส่งเงินสมทบ และวงเงินที่ใช้สิทธิได้ การอภิปรายผลกระทบจึงต้องเริ่มจากเงื่อนไขจริงของมาตรการ ไม่ใช่สมมติว่าทุกคนสามารถถอนเงินออกได้พร้อมกันทั้งหมด” รองโฆษกรัฐบาล ระบุ

ร.อ.หญิง ภัทร์ดารัสมิ์ กล่าวต่อว่า สำหรับข้อกังวลว่าผู้ประกันตนอาจบริหารเงินก้อนไม่เหมาะสม ถูกหลอกลวง หรือใช้เงินจนหมดนั้น เป็นความเสี่ยงที่รัฐควรมีมาตรการรองรับ ทั้งการให้ความรู้ทางการเงิน การวางแผนเกษียณ และการป้องกันการฉ้อโกง แต่ไม่ควรนำความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นกับประชาชนบางส่วนมาเป็นเหตุผลเพียงประการเดียวในการจำกัดทางเลือกของทุกคน

“ถ้าจะกล่าวหาว่าร่างกฎหมายมีข้อบกพร่อง ควรระบุให้ชัดว่าบกพร่องตรงไหน เกิดขึ้นในขั้นตอนใด และส่งผลกระทบอย่างไร เพราะข้อเสนอให้แก้ไขกฎหมายกับข้อกล่าวหาว่าร่างไม่ชอบด้วยกฎหมาย เป็นคนละประเด็นกัน” ร.อ.หญิง ภัทร์ดารัสมิ์ กล่าว