ปิยบุตร ชี้ความต่าง สู้กับรบ.ภูมิใจไทย ใช้วิธีเดียวกับเผด็จการทหารไม่ได้ ส่งความปรารถนาดีพรรคประชาชน ปลุกสู้ต่อ แม้สภาตีตกร่างกฎหมาย เน้นใช้หลักการ-เหตุผลแย้ง ลดละด่าแซะ
เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน นายปิยบุตร แสงกนกกุล เลขาธิการคณะก้าวหน้า แสดงทรรศนะทางเฟซบุ๊กภายหลังที่ประชุมสภามีมติรับ 4 ร่างพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) ประกันสังคม (ฉบับที่ ….) พ.ศ. … ประกอบด้วย ร่างที่คณะรัฐมนตรี (ครม.) เป็นผู้เสนอ, ร่างที่นายสหวัต คุ้มคง ส.ส.ชลบุรี พรรคประชาชน เป็นผู้เสนอ, ร่างที่นายธงธรรม เวชยชัย ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย เป็นผู้เสนอ และ ร่างที่ น.ส.ธนพร วิจันทร์ ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน เป็นผู้เสนอ ส่วนร่างของ น.ส.รักชนก ศรีนอก ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน เสนอนั้น ที่ประชุมมีมติไม่รับหลักการ โดยนายปิยบุตรชี้ความแตกต่างระหว่างการต่อสู้กับรัฐบาลอำนาจนิยมที่มาจากการเลือกตั้ง นำโดยพรรคภูมิใจไทย กับการต่อสู้กับเผด็จการทหาร
นายปิยบุตรระบุว่า การต่อสู้กับรัฐบาลอำนาจนิยมที่มาจากการเลือกตั้ง นำโดยพรรคภูมิใจไทย ไม่อาจใช้วิธีเดียวกันกับการต่อสู้กับเผด็จการทหาร
ในสมัยระบอบประยุทธ์ ที่มีรัฐบาลจากรัฐประหารช่วงหนึ่ง (2557-2562) และมีรัฐบาลจากการสืบทอดอำนาจอีกช่วงหนึ่ง (2562-2566) นั้น การต่อสู้กับพวกเขา ด้านหนึ่ง ก็ยาก เพราะ แดนเสรีภาพมีน้อย เสี่ยงต่อการถูกจับกุม คุมขัง ดำเนินคดีได้ง่าย อีกด้านหนึ่ง ก็ง่าย เพราะ เส้นแบ่ง “ประชาธิปไตย” และ “เผด็จการ” ชัด ฐานความชอบธรรมทางประชาธิปไตยของรัฐบาลมีต่ำ ประกอบกับผู้คนเริ่มเบื่อรัฐบาลประยุทธ์
การรณรงค์ความคิดให้ผู้คนเห็นด้วยในสิ่งที่ฝ่ายตรงข้ามประยุทธ์เสนอ จึงไม่ยาก
เทียบคู่ ประชาธิปไตย เผด็จการ เหมือนเทียบขาวกับดำ
คนพร้อมและเต็มใจจะเห็นด้วยได้ไม่ยาก
แต่ ณ เวลานี้ มีการเลือกตั้งผ่านมา 3 ครั้งแล้ว (62, 66, 69) แต่ละพรรคลงเลือกตั้งแข่งขันกันหมด ต่อให้มีข้อครหาเรื่องการโกงเลือกตั้ง แต่ดีๆ ชั่วๆ ก็มาจากการเลือกตั้ง ไม่มีทางที่ใครจะโกงเลือกตั้งได้เบ็ดเสร็จ และยังมีพรรคฝ่ายค้านขนาดใหญ่ อย่างพรรคก้าวไกล และพรรคประชาชน ประดับไว้ในระบบรัฐสภา
ดังนั้น การทำให้ผู้คนเชื่อในสิ่งที่พรรคนำเสนอ การโน้มน้าวให้ผู้คนเปลี่ยนใจ การทำลายความชอบธรรมฝ่ายตรงข้าม จึงไม่สามารถใช้วิธีการแบบเดิมๆ ได้อีกแล้ว
ขึ้นชื่อว่าเป็นนักการเมือง เป็นพรรคการเมืองที่ลงเลือกตั้ง อย่างไรเสีย พวกเขาก็มีความรับผิดชอบต่อประชาชน ต้องสร้างประโยชน์ และสิ่งดีๆ ให้ประชาชนบ้าง ไม่มาจากจิตสำนึกของนักการเมือง ก็มาจากต้องการทำผลงานให้ดี เพื่อให้ชนะเลือกตั้งอีก
การโจมตีทำลายความชอบธรรมในสิ่งที่รัฐบาลนี้ทำ ไม่สามารถใช้วิธีง่ายๆ แบบเดิม ด้วยการใช้การรณรงค์เชิงลบว่าของเอ็งเลว ของข้าดี พวกเอ็งมันโกง เห็นหน้าก็รู้แล้วว่าโกง พวกข้าดี เห็นหน้าก็ไว้ใจได้แล้ว
เช่นกัน ไม่สามารถใช้การขีดเส้นแบ่ง เผด็จการ vs ประชาธิปไตยได้เหมือนปี 57-66 เพราะระบอบอำนาจนิยมออกจากร่างเผด็จการทหาร อวตารใหม่มาในร่างของพรรคการเมืองที่ชนะการเลือกตั้ง
นโยบายแต่ละเรื่องที่รัฐบาลทำ แล้วฝ่ายค้านไม่เห็นด้วย ก็ดี
สิ่งที่ฝ่ายค้านเสนอให้รัฐบาลทำ แล้วรัฐบาลไม่ทำ ก็ดี
ทั้งหมด ถูกทำให้เป็นประเด็นความคิดเห็นที่แตกต่างกัน
หลายเรื่อง ก็เป็นเรื่องความแตกต่างทางแนวคิด ทางนโยบาย หรือทางเทคนิควิธีการ จริงๆ
การจะสรุปโดยใช้ฐานคิดทางคุณธรรม ความดีงาม เพื่อลากเข้าธงว่านี่เผด็จการ นั่นประชาธิปไตย นั่นเลว นี่ดี ย่อมทำไม่ได้ เพรา รายละเอียดของแต่ละเรื่อง มันกลายเป็นเรื่องความเห็นแตกต่างกันในสังคม ความเห็นแตกต่างกันระหว่างพรรค ของของเอ็งมีคนสนับสนุน ของของข้า ก็มีคนสนับสนุน
พรรคหนึ่ง เห็นแบบหนึ่ง
อีกพรรคหนึ่ง เห็นอีกแบบ
พรรคหนึ่งชนะเลือกตั้ง ก็ได้ทำ
อีกพรรคหนึ่งแพ้เลือกตั้ง ก็ไม่ได้ทำ
หากอยากทำ ก็ชนะเลือกตั้ง ตั้งรัฐบาลให้ได้
รัฐบาลสามารถโต้แย้งกลับฝ่ายค้านได้ง่ายๆ ว่าเป็นเรื่องความเห็นไม่ตรงกัน สุดท้าย ก็ลงมติตัดสิน และเขาเป็นรัฐบาล เขามีอำนาจมาจากการเลือกตั้ง ฝ่ายค้านเอาชนะให้ได้ครั้งหน้า แล้วจะได้มาทำ
เมื่อทุกประเด็นไปจบที่ความเห็นต่างกัน ลงมติตัดสิน พรรคฝ่ายค้านจะต่อสู้อย่างไร
ใช้สูตร กูดี มึงเลว ต่อไป?
ใช้สูตร กูสะอาด มึงโกง ต่อไป?
ใช้สูตร กูโดนรังแก มึงเอาเปรียบ ต่อไป?
ใช้สูตร มึงไม่ทำตามที่กูบอก กูแขวนว่ามึงเลว ต่อไป?
เท่านี้ ดูท่าจะไม่สำเร็จ
นานวันเข้า คนก็จะเบื่อ
ฝ่ายรัฐบาล ก็โต้กลับได้ง่ายๆ ว่า นี่กำลังเป็นพวกแพ้แล้วพาล พวกเอาดีเข้าตัว เอาชั่วให้คนอื่น
ผู้คนในสังคมก็แตกแยกหนักขึ้น คนที่เชียร์แต่ละพรรค ก็จะถูกฝังความเกลียดชัง ความแค้น ระหว่างกันมากขึ้น
ทฤษฎีพรรคการเมืองแนวมาร์กซิสต์ทั้งหมด ตั้งแต่ เลนิน กรัมชี่ เหมา จนมาถึงพรรคฝ่ายซ้ายในยุคปัจจุบันนี้ สอนเราไว้ว่า พรรคการเมืองมีหน้าที่สำคัญ คือการให้การศึกษาแก่ผู้คนในสังคม การรณรงค์ความคิด ทุกจังหวะก้าวของพรรค ต้องพิจารณาถึงเรื่องเหล่านี้
เสนอร่างกฎหมายหนึ่งฉบับ ให้ตายก็ไม่ผ่าน แต่ต้องทำ เพื่อเอาเนื้อหามารณรงค์ ต่อเนื่อง
การรณรงค์ก็ต้องผ่านการคิดให้รอบคอบ ตกผลึกร่วมกันทั้งพรรค กำหนดจังหวะการสื่อสารให้ดี แบ่งบทบาทแต่ละคนให้เหมาะสม เนื้อหาที่นำเสนอต้องสอดคล้องต้องกัน คอนซิสเต็นซี ฮาร์โมนี มิใช่ วันนี้ เคยพูดไปแบบหนึ่ง วันหน้า สถานการณ์เปลี่ยน ซวยแล้ว ที่เคยพูดไปใช้ไม่ได้แล้ว ต้องเปลี่ยนใหม่
ต้องไม่ลืมว่า รัฐบาล ภูมิใจไทย + เพื่อไทย เขาเตรียมพร้อมรบด้านการสื่อสารเต็มพิกัด หากเกิดข้อผิดพลาด ย่อมโดนถล่มหนักแน่นอน
ออกเวทีดีเบต มุ่งเน้นไปที่เนื้อหาสาระ ใช้หลักการ วิชาการ ข้อมูล โต้แย้งอย่างเป็นเหตุเป็นผล
ลด ละ เลิก การด่า การแซะ
เลิกวิธี “กูดี มึงเลว“ หรือ ”มึงไม่ทำตามที่กูบอก กูแขวนว่ามึงเลว“ เพราะวิธีนี้ทำได้แค่ตรึงผู้สนับสนุนพันธุ์แท้เข้าไส้ แต่ไม่สามารถขยายคนออกไปได้อีก
ถ้าเชื่อว่าสิ่งที่ตนทำนั้นถูกต้อง แม้ว่าจะแพ้ ก็ต้องอดทนอธิบายเนื้อหา อดทนทำงานความคิดต่อไป เพื่อวันหนึ่ง คนจะเปลี่ยนความคิดมากขึ้น สนับสนุนพรรคมากขึ้น และไปกดดันพรรคการเมืองอื่นมากขึ้น
จนสิ่งที่พรรคนำเสนอกลายเป็น Consensus ของสังคม
นี่แหละ จึงเรียกได้ว่า พรรคทำหน้าที่สร้าง Hegemony
ขอส่งความปรารถนาดี และให้กำลังใจผู้แทนราษฎรพรรคประชาชนในการต่อสู้ผ่านสภาผู้แทนราษฎรในวันนี้ครับ
อดทน ทำงาน ต่อสู้ต่อไปครับ
วันหนึ่ง จะเปลี่ยนความคิดคนได้สำเร็จครับ



