หน้าแรก การเมือง ไอติม ซัด 3 ว...

ไอติม ซัด 3 วิกฤตป.ป.ช. คนไม่เชื่ออิสระจากการเมือง ชี้ศักดิ์สยามซุกหุ้นชัดเจนสุด จี้โสภณเร่งส่งศาล

19.11.26 | 16:14 น.

‘ไอติม’ ซัด ป.ป.ช. เผชิญ 3 วิกฤตความเชื่อมั่น ชี้ผลสำรวจร่วงเหลือ 78%-คดีค้าง 9,984 เรื่อง ประชาชนไม่เชื่อว่าอิสระจากการเมือง จี้ ‘โสภณ’ ส่งศาลฎีกาปมค้างร้องคดี ‘ศักดิ์สยาม’ หลังผ่านมา 167 วัน

เมื่อเวลา 13.20 น. วันที่ 19 พฤศจิกายน ที่รัฐสภา ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ที่มี น.ส.มัลลิกา จิระพันธุ์วาณิช รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 เป็นประธานการประชุม วาระพิจารณารับทราบรายงานผลการตรวจสอบและผลการปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ประจำปี 2567 และ 2568 โดยนายพริษฐ์ วัชรสินธุ ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน อภิปรายว่า ช่วงเวลานี้ที่บ้านเมืองเรากำลังถูกรุมเร้าด้วยปัญหาทุจริตแทบจะทุกแวดวง เวลานี้ ป.ป.ช.กำลังเผชิญกับวิกฤตความเชื่อมั่นจากประชาชน เมื่อตอนต้นปีสถาบันพระปกเกล้ามีการสำรวจว่าเชื่อมั่นในบทบาทและการทำหน้าที่ของหน่วยงานใดมากที่สุดในบรรดาศาลรัฐธรรมนูญและองค์กรอิสระต่างๆ ผลออกมาว่าประชาชนเลือก ป.ป.ช.น้อยที่สุด ซึ่งตนเชื่อว่า ป.ป.ช.คงไม่ปฏิเสธเรื่องวิกฤตความเชื่อมั่นนี้ เพราะความจริงในรายงานเราจะเห็นว่า ป.ป.ช.ก็มีตัวชี้วัดที่วัดระดับความเชื่อมั่นของสังคมต่อการทำงานของ ป.ป.ช. เช่นกัน และรายงานปี 68 คะแนนความเชื่อมั่นที่ ป.ป.ช.วัดก็ลดลง

นายพริษฐ์กล่าวว่า ส่วนสาเหตุที่ทำให้ประชาชนอาจจะมีความเชื่อมั่นใน ป.ป.ช.น้อยลง มองว่ามี 3 เรื่อง คือ 1.เห็นว่าประชาชนอาจจะไม่เชื่อว่า ป.ป.ช.สามารถประเมินสถานการณ์การทุจริตในประเทศเราได้อย่างถูกต้อง ซึ่งตนมีข้อเสนอแนะคือ ป.ป.ช.ต้องทบทวนแนวทางปัจจุบันที่มีการทุ่มเททั้งงบประมาณ กำลังคนไปกับการประเมิน ITA ที่ท้ายที่สุดแล้วมีผลการประเมินออกมาที่ขัดแย้งกับมาตรฐานสากล และความรู้สึกของประชาชนต่อสถานการณ์การทุจริตในบ้านเมืองเรา


นายพริษฐ์กล่าวต่อว่า 2.เห็นว่าประชาชนไม่มีความเชื่อมั่นว่า ป.ป.ช.จะสามารถปรับปรุงตนเองได้จากภายใน ซึ่งบางเรื่องเราเห็นว่าถูกรายงานมาทุกปี แต่ยังไม่เห็นว่าสามารถจัดลำดับความสำคัญได้อย่างตรงจุดเท่าที่ควร ตนเปิดในรายงานชัดเจนว่า ป.ป.ช.มีจำนวนคดีค้าง 9,984 เรื่อง ถึงขั้นที่สัดส่วนคดีที่ ป.ป.ช.มีมติให้ไต่สวน และใช้เวลาในการไต่สวนเกินกรอบเวลา 2 ปีไปแล้วสูงถึง 70% แม้จะมีปัญหาหลักอยู่ตรงนี้ แต่ ป.ป.ช.กลับจัดสรรทรัพยากรและเวลาไปจำนวนมากกับภารกิจเรื่องการรณรงค์ประชาสัมพันธ์ ซึ่งตนเข้าใจว่าการรณรงค์เพื่อการป้องกัน สร้างความเข้าใจถึงความเลวร้ายของการทุจริตเป็นเรื่องสำคัญ แต่เมื่อไปดูในรายละเอียดเป็นรูปแบบที่ประชาชนตั้งคำถามว่า รณรงค์ไปแล้วจะสามารถป้องกันการทุจริตได้จริงหรือไม่ บางเรื่อง ป.ป.ช.ตั้งเป้าหมายไว้ดี แต่เมื่อไปดูตัวชี้วัดกลับออกแบบที่สวนทาง หรือไม่สอดรับกับเป้าหมายดังกล่าว

นายพริษฐ์กล่าวอีกว่า บางเรื่องเป็นสิ่งที่ภาคประชาชน นักวิชาการ หรือแม้กระทั่งฝ่ายการเมือง รวมถึงตนเรียกร้องมาตลอด แต่ ป.ป.ช.กลับไปฟังข้อกังวลของผู้ที่ถูกตรวจสอบมากกว่าพยายามจะปกป้องผลประโยชน์ของประชาชน ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดคือนโยบายที่เกี่ยวข้องกับบัญชีทรัพย์สินของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ตนและภาคประชาชนหลายส่วนเรียกร้องมาตลอดให้ ป.ป.ช.แก้ไขประกาศหรือระเบียบที่เกี่ยวข้อง เพื่อทำให้ประชาชนมีอาวุธมากขึ้นในการตรวจสอบบัญชีทรัพย์สินของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง แต่ที่ผ่านมาแม้จะคุยกันหลายรอบ ป.ป.ช.หยิบยกข้อกังวลของผู้ถูกตรวจสอบมาใช้เป็นข้ออ้างในการไม่ปรับปรุง มาถึงวันนี้ ป.ป.ช.ก็ยังยืนยันว่าจะเปิดเผยบัญชีทรัพย์สินบนเว็บไซต์แค่ 180 วัน และในรูปแบบไฟล์ภาพสแกนที่ไม่สะดวกต่อการตรวจสอบ ล่าสุดตนเพิ่งค้นพบว่าหากเกิน 180 วันไปแล้ว ป.ป.ช.มีประกาศหรือระเบียบที่เขียนเอาไว้ว่าจะมีนักการเมืองบางประเภท เช่น สมาชิกสภา อบจ. สมาชิกสภาท้องถิ่น ที่หากเลย 180 วันไปแล้วประชาชนไม่สามารถเข้าไปตรวจสอบได้ แม้จะเดินทางไปที่สำนักงาน ป.ป.ช.ในจังหวัด

Advertisement

“สิ่งที่น่าผิดหวังคือ แทนที่ป.ป.ช.จะรับฟังข้อทักท้วง แต่กลับไม่มีการดำเนินแก้ไขดังกล่าวเลย ป.ป.ช.ไม่เพียงแต่ไม่ถือธงนำในการเปลี่ยนแปลง แต่ในเรื่องนี้ ป.ป.ช.กลับถือธงนำในการขัดขวางการเปลี่ยนแปลง” นายพริษฐ์กล่าว

นายพริษฐ์กล่าวต่อว่า และ 3.เห็นว่าประชาชนไม่เชื่อมั่นว่า ป.ป.ช.เป็นอิสระจากการถูกแทรกแซงทางการเมือง ซึ่งที่มาของ ป.ป.ช.ภายใต้กติกาของรัฐธรรมนูญ ปี 2560 เป็นที่กังขาของสังคม เพราะมุมหนึ่ง ป.ป.ช. จะเข้ามาเป็นกรรมการ ป.ป.ช.ได้ ก็จะถูกชี้ขาดโดย ส.ว.ที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งของประชาชน ยิ่งไปกว่านั้น 4 ใน 9 กรรมการเวลานี้ก็ถูกรับรองโดย ส.ว.ชุดปัจจุบัน ซึ่งเป็นชุดที่ถูกกล่าวหาอย่างกว้างขวางว่าเข้ามาสู่ตำแหน่งได้จากการโกงการเลือก ส.ว. ยังไม่นับว่าถูกกล่าวหาด้วยว่าอยู่ภายใต้อาณัติและใบสั่งของพรรคการเมืองหนึ่งในสภาแห่งนี้

นายพริษฐ์กล่าวอีกว่า แต่ไม่ว่ากติกาจะถูกออกแบบมาอย่างไร ไม่มีอะไรที่จะทำลายความเชื่อมั่นที่ประชาชนมีต่อความเป็นอิสระของ ป.ป.ช.ได้เท่ากับพฤติกรรมของ ป.ป.ช.เอง ซึ่งหลายคดีที่เป็นที่สนใจของสังคมเวลานี้ เมื่อไหร่ก็ตามที่ไปเกี่ยวข้องกับบุคคลในพรรคหรือในครอบครัวที่เป็นผู้มีพระคุณของ ส.ว.ที่รับรองกรรมการ ป.ป.ช. หลายคนเข้ามา เราจะเห็นว่า ป.ป.ช.ดูเหมือนจะไม่ไปสุดทางในการตรวจสอบคดีดังกล่าว บางครั้งอาจจะถูกกล่าวหาด้วยซ้ำว่ามีความตั้งใจในการตัดตอนการตรวจสอบดังกล่าว

“ตัวอย่างที่คิดว่าชัดเจนที่สุดคือคดีซุกหุ้นของนายศักดิ์สยาม ชิดชอบ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ซึ่งเราจะเห็นว่าในคดีนี้เมื่อ ป.ป.ช.ต้องไปตรวจสอบบัญชีทรัพย์สิน นอกจากจะบอกว่าไม่พบความผิดปกติอะไรแล้ว เรายังเห็นว่า ป.ป.ช.มีมติด้วยว่าไม่ดำเนินการตรวจสอบเชิงลึก ที่ระเบียบของ ป.ป.ช.เองกำหนดไว้ชัดเจนว่ามีหน้าที่ต้องตรวจสอบเชิงลึก หากผู้ถูกกล่าวหามีพฤติการณ์อันควรเชื่อได้ว่าจะมีการโอน ยักย้าย แปรสภาพ หรือซุกซ่อนทรัพย์สิน หรือมีการถือครองทรัพย์สินแทน” นายพริษฐ์​กล่าว

นายพริษฐ์กล่าวต่อว่า ข้อกล่าวหาที่ตรงเป๊ะกับข้อเท็จจริงในคดีของนายศักดิ์สยาม และเป็นข้อเท็จจริงที่ศาลรัฐธรรมนูญเคยวินิจฉัยให้นายศักดิ์สยามต้องพ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรี เมื่อต้องไปตรวจสอบฐานความผิดในคดีอาญา เราเห็นว่า ป.ป.ช.มีมติไม่รับเรื่องไว้ไต่สวนต่อ ความจริงเป็นท่าเดียวกันกับที่ ป.ป.ช.ใช้ ในการไม่เปิดไต่สวนคดีสินบน 40 ล้านบาท ที่เกี่ยวข้องกับนายไชยชนก ชิดชอบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (ดีอี) ตามคำร้องของอดีต ส.ส. โดยอ้างว่ามีข้อมูลหรือรายละเอียดไม่เพียงพอ และเมื่อวินิจฉัยออกมาเป็นแถลงการณ์ต่อสาธารณะก็เกิดข้อสงสัยเพิ่มเติมว่า ป.ป.ช.จงใจวินิจฉัยไม่ครบทุกฐานความผิด เพราะเมื่อเราไปอ่านคำแถลงการณ์ที่ออกมาจะเห็นว่าให้เหตุผลว่านายศักดิ์สยาม ไม่ได้จงใจยื่นบัญชีทรัพย์สินเท็จ และไม่ปรากฏหลักฐานว่าใช้อำนาจในการแทรกแซงให้บริษัทดังกล่าวนั้น ได้งานรัฐ แต่ ป.ป.ช.จงใจไม่วินิจฉัยว่านายศักดิ์สยาม กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ (พ.ร.ป.) ป.ป.ช. มาตรา 129 เรื่องการขัดกันแห่งผลประโยชน์หรือไม่

นายพริษฐ์กล่าวด้วยว่า จึงอดสงสัยไม่ได้ว่าเหตุผลที่ ป.ป.ช.ไม่ได้วินิจฉัยในเรื่องนี้ เพราะไม่ว่าจะบิดทางไหน ฟอกขาวทางไหน หรือพยายามช่วยน้ำเงินแค่ไหน ก็ไม่สามารถวินิจฉัยให้ไม่ผิดได้ นี่คือข้อกังวลที่พวกเรามี และเมื่อ 4 เดือนก่อน ตนได้นำข้อกังวลเหล่านี้ไปคุยกับ ป.ป.ช. สอบถามกับเลขาธิการ ป.ป.ช.คนก่อน โดยตรงเกี่ยวกับคำถามนี้ว่า ตกลงในคดีนี้ได้มีการวินิจฉัยว่านายศักดิ์สยามกระทำความผิดตามมาตรา 129 หรือไม่ ซึ่งในวันนั้นคำตอบมีความไม่ชัดเจนและมีความคลุมเครืออยู่บ้างว่าตกลงวินิจฉัยไปแล้วหรือไม่ ซึ่งในวันนี้เรามีเลขาธิการ ป.ป.ช.คนใหม่ จึงอยากจะสอบถามอีกรอบว่าตกลงในคดีนี้ได้วินิจฉัยไปแล้วหรือไม่ว่านายศักดิ์สยามทำความผิดตามมาตรา 129 หรือไม่

นายพริษฐ์กล่าวว่า เหตุผลหนึ่งที่ตนจำเป็นต้องลำดับเหตุการณ์ให้ละเอียด เพราะวันนี้ไม่ได้อยากให้แค่ ป.ป.ช.ฟัง ตนอยากให้นายโสภณ ซารัมย์ ประธานรัฐสภา ฟังด้วย เพราะสมาชิกรัฐสภา 140 กว่าคน ได้ยื่นคำร้องไปที่ประธานรัฐสภาตามกลไกมาตรา 236 เป็นคำร้องว่า ป.ป.ช.ปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ แต่ตอนนี้พวกเรารอมาแล้วทั้งหมด 167 วัน นายโสภณยังตัดสินใจไม่ได้ว่ามีเหตุอันควรสงสัยว่า ป.ป.ช.ได้กระทำตามที่พวกตนกล่าวหาหรือไม่ และตนย้ำว่าในขั้นตอนนี้นายโสภณยังไม่ต้องฟันธงว่า ป.ป.ช.ทำผิดหรือไม่ แต่รัฐธรรมนูญบัญญัติไว้ชัดเจนว่าหากเห็นว่ามีเหตุอันควรสงสัย นายโสภณมีหน้าที่ต้องส่งเรื่องดังกล่าวไปที่ประธานศาลฎีกาเพื่อตั้งคณะไต่สวนอิสระ ให้ความจริงปรากฏต่อสาธารณะ

นายพริษฐ์กล่าวอีกว่า หาก ป.ป.ช.และประธานสภาจะยินดีรับฟังและทำตามข้อเสนอแนะของตน เรามีโอกาสที่จะฟื้นฟูความเชื่อมั่นกับประชาชนว่าสถาบันทางการเมืองในประเทศนี้สามารถเอาจริงกับการแก้ไขปัญหาการทุจริตคอร์รัปชั่นในประเทศนี้ได้