หน้าแรก การเมือง ว่าด้วย‘ผลิตภ...

ว่าด้วย‘ผลิตภาพ’ : โดย วิฑูรย์ สิมะโชคดี

2.09.17 | 13:15 น.

เรื่องของ “ผลิตภาพ” (Productivity) ยังคงเป็น “ปัจจัยสำคัญแห่งความสำเร็จ” ในการพัฒนาเศรษฐกิจ ของทั้งระดับจุลภาค (ธุรกิจอุตสาหกรรมและบริการ) และระดับมหภาค (ประเทศเป็นส่วนรวม)

การตอกย้ำในปาฐกถาเร็วๆ นี้ ของ ดร.ศุภชัย พานิชภักดิ์ ได้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของ “ผลิตภาพ” (Productivity) ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาประเทศ โดยต้องคำนึงถึง Total Factor Productivity (TFP) ในภาพรวมด้วย
ท่านย้ำว่า สังคมไทยต้องยังมีช่องทางเพิ่ม Productivity ในด้านต่างๆ อีกมาก ที่สำคัญก็คือเรื่องของการศึกษาเป็นสิ่งที่จะต้องเน้นให้มากที่สุดในขณะนี้ เพราะเป็นต้นเรื่องของการพัฒนาใน
ด้านอื่นๆ

ท่านยังพูดถึงเรื่องที่น่าสนใจในการพัฒนาทักษะแรงงานไทยว่า จะต้องมองในมุมกว้าง ไม่ใช่ว่าการพัฒนาทักษะแรงงานให้สูงแล้วจะดีเสมอไป จะต้องดูส่วนอื่นประกอบด้วย

อย่างเช่นในประเทศยุโรป ทักษะแรงงานสูงมากกว่าไทยเรา 5 เท่า แต่กลับมีปัญหาการว่างงานสูงมาก เช่น ประเทศกรีซ อัตราการว่างงานสูงถึง 25% ในขณะที่ประเทศไทยอัตราการว่างานต่ำมาก คือ 1% กว่าเท่านั้น เราไม่จำเป็นต้องพัฒนาทักษะแรงงานตามยุโรปแล้วแรงงานไม่มีงานทำ เราจะต้องพัฒนาทักษะแรงงานให้เหมาะสมกับความต้องการของธุรกิจอุตสาหกรรมในประเทศเป็นสำคัญ ดังนั้น จึงต้องมองไปถึงเรื่องของการศึกษาว่าได้ผลิตคนออกมาอย่างเหมาะสมหรือไม่ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าความต้องการแรงงานในด้านอาชีวะมีมาก แต่ในภาคการศึกษากลับผลิตได้น้อยกว่าความต้องการ เป็นต้น

และอีกสิ่งหนึ่งคือต้องพัฒนาแรงงานคนทั้งระบบจริงๆ ไม่ใช่เฉพาะแรงงานที่อยู่ในระบบอยู่แล้วเท่านั้น เรายังมีคนว่างงานแฝงอีกเยอะ เช่น คนว่างทางเกษตรที่มีงานเฉพาะเป็นฤดูกาล สตรีและคนชรา ที่ยังว่างๆ อยู่จำนวนมาก ซึ่งเราก็ยังสามารถที่จะพัฒนามาทำงานได้ จะเป็นการเพิ่ม Productivity ได้อีกส่วนหนึ่ง

Advertisement

ปกติแล้ว เมื่อพูดถึง “ผลิตภาพ” เรามักจะหมายถึง “ผลิตภาพ” แบบแยกส่วนตามปัจจัยการผลิต (Input) แต่ละตัว เช่น ผลิตภาพด้านแรงงาน (ผลผลิตที่ได้จากภาคแรงงานเท่านั้น) ผลิตภาพด้านพลังงาน (ผลผลิตที่ได้จากการใช้พลังงาน) ซึ่งเป็นลักษณะของ Partial Productivity (ผลิตภาพเฉพาะส่วน) ซึ่งไม่ใช่คิดจากปัจจัยนำเข้า (Input) รวมทั้งหมด

แต่การคิดแบบ Total Factor Productivity (TFP) ต้องเอาปัจจัยนำเข้าทั้งหมด (Total Input) ที่ใช้ในการผลิตจนได้ “ผลผลิต” นั้นๆ มาคิดรวมทั้งหมด เช่น ค่าแรงงาน ค่าพลังงาน ค่าวัตถุดิบ ค่าเช่า เป็นต้น ซึ่งจะเป็นตัวชี้วัดการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจระดับมหภาคได้ชัดเจนมากกว่า

เรื่องที่อยากจะเน้น ก็คือ เราพูดกันถึงเรื่อง “ผลิตภาพ” มานานมากแล้ว จึงถึงเวลาที่เราจะต้องพูดถึง “วิธีการทำ” เพื่อให้เกิดผลสัมฤทธิ์ที่สามารถจะเผยแพร่ต่อยอด เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม ครับผม

วิฑูรย์ สิมะโชคดี