09.00 INDEX จิตใต้สำนึก ตะกอน นอนก้น อาการของ เลือกตั้ง “โฟเบีย”

26.09.17 | 08:33 น.
(แฟ้มภาพ)

เหมือนกับประโยค “ประชาชนไม่อยากให้เลือกตั้ง ไม่ใช่หรือ” ที่มา จากปาก พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
จะออกมาในแบบ “หลุด”
หลุดเพราะติดพันกับคำถามที่ว่า คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุรา พันธุ์ ออกมาเรียกร้องรัฐบาลและคสช.ให้ประกาศ “วันเลือกตั้ง” ที่ชัดเจน
ประสานเข้ากับคำถามที่ว่า ประชาชนไม่มั่นใจว่าจะมีการเลือกตั้ง
พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ จึงได้ “หลุด”
“ประชาชนไม่อยากให้เลือกตั้ง ไม่ใช่หรือ”
คำถามก็คือ “หลุด” มาจากไหน และ “หลุด” มาได้อย่างไร

เรื่องนี้แม้ไม่สามารถ “อ้างอิง” ได้จากฐานทางด้าน “การข่าว” ไม่ว่าจะเป็นข่าวกรองหรือไม่ได้กรอง
แต่สามารถอ้างอิงได้จากหลัก “จิตวิเคราะห์”
โดยเฉพาะจิตวิเคราะห์ตามทฤษฎี “จิตใต้สำนึก” ไม่ว่าจะเป็นของ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ ไม่ว่าจะเป็นของ กุสตาฟ คาร์ล ยุง ก็ตาม
จิตใต้สำนึกประเภท อิด อีโก และซูเปอร์อีโก
ความรู้สึกนี้อาจดำรงอยู่ในลักษณะเป็น “ตะกอน” อันนอนก้นอยู่ลึกเป็นอย่างยิ่ง
ลึกในระดับที่พระเรียกว่า เป็น “วาสนา”
แต่เมื่อมีปัจจัยใด ปัจจัยหนึ่ง เข้ามากระทบอย่างฉับพลันทันใด ตอนกอนอันเคยนอนก้นก็บังเกิดภาวะสั่นไหว
สั่นไหวแล้ว “เผยแสดง”ออกมา

เรื่องนี้มีความจำเป็นต้องย้อนกลับไปศึกษากระบวนการยึดอำนาจมาอย่างต่อเนื่อง
ไม่ว่าเมื่อปี 2549 ไม่ว่าเมื่อปี 2557
ถามว่าความรู้สึกลึก-ลึกอันก่อรูปขึ้นกระทั่งสรุปได้ว่าจำเป็นต้อง “รัฐประหาร” คืออะไร
คำตอบคือ กลัว
คำตอบคือ กลัว “ไทยรักไทย” อันแปรมาเป็น “พลังประชาชน” และ “เพื่อไทย” ในปัจจุบัน เพราะเลือกตั้งตั้งแต่เดือนมกราคม 2544 มาถึงเดือนกรกฎาคม 2554 ก็แพ้ตลอด
“การเลือกตั้ง” ต่างหากที่เป็น “ความหวาดกลัว”