วันที่ 28 ตุลาคม นายถาวร เสนเนียม อดีตรองหัวหน้าและ ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ โพสต์ข้อความแสดงความเห็นกรณีการแก้ปัญหายางพารา โดยระบุว่า
เสร็จจากงานเศร้าโศกเสียใจ เรามาค้นหาสาเหตุความเดือดร้อนของชาวสวนยางพาราและหาวิธีการแก้ไขให้พี่น้องเกษตรกร ผมขอนำเสนอสภาพปัญหาและวิธีการแก้ไขปัญหาราคายางตกต่ำ ดังต่อไปนี้
ปัญหาความเดือดร้อนของเกษตรกรชาวสวนยางกรณีราคายางตกต่ำ
1.สภาพปัญหาและข้อเท็จจริง ช่วง 3 เดือนแรกของต้นปี 2560 ราคายางได้ปรับตัวสูงขึ้นเป็นที่น่าพอใจในระดับหนึ่ง แต่หลังจากนั้นเป็นต้นมาก็ไม่รักษาระดับราคาเอาไว้ได้เลย จนปัจจุบันถือว่าต่ำมาก เกษตรกรชาวสวนยางขายยางแผ่นดิบได้ที่ 40 บาท/กก.เศษเท่านั้น ในขณะที่ต้นทุนอยู่ที่ 60 บาท/กก.เศษ และกำลังจะถอยลงเรื่อยๆ จนเกษตรกรชาวสวนยางเดือดร้อน ซึ่งมีผลต่อระบบเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศอย่างน่าเป็นห่วง ในขณะที่อุปสงค์ อุปทาน ถือว่ายังปกติและตามประมาณการของ IRSG ยังมีปริมาณการใช้ยังสูงกว่าปริมาณการผลิตเสียด้วยซ้ำ
2.สาเหตุของปัญหาที่ทำให้ราคายางตกต่ำลงได้ขนาดนี้ พอประมวลได้ดังนี้
2.1 ปริมาณยางมีในสต๊อกผู้ใช้สูงเนื่องจากช่วงต้นปีราคาปรับขึ้นสูงมีผู้ส่งออกหลายรายไปขายยางในตลาดล่วงหน้า (future market) แล้วใช้วิธีส่งมอบยางจริงซึ่งอยู่ในช่วงเดือนสิงหาคมถึงตุลาคมปีนี้ ทำให้ยางไม่ขาดแคลนผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องซื้อยางเข้าสต๊อกในขณะนี้
2.2 ผู้ประกอบการขายยางล่วงหน้าไว้ในปริมาณที่มากและราคาไม่สูง จึงต้องออกมาซื้อในราคาที่ไม่ให้สูงกว่าต้นทุนขาย
2.3 บริษัทร่วมทุนที่รัฐบาล โดยการยางแห่งประเทศไทย (กยท.) ดำเนินการกิจการไม่เป็นไปตามวัตถุประสงค์และขาดประสิทธิภาพในการดำเนินการ โดยการเข้าซื้อยางตลาดกลางของรัฐบาลทั้ง 6 ตลาด คือ สงขลา นครศรีธรรมราช สุราษฎร์ธานี ยะลา หนองคาย และบุรีรัมย์ จนทำให้ยางแผ่นรมควันที่ซื้อไว้เป็นหมื่นตัน บางส่วนเกิดความเสียหาย เนื่องจากไม่ได้ขนยางไปดำเนินการหีบห่อที่ถูกต้อง ทำให้ยางค้างอยู่ในตลาดกลางกินพื้นที่ของตลาดจนไม่สามารถดำเนินการการเปิดตลาดได้ ต้องปิดตลาด ทำให้เกษตรกรชาวสวนยางไม่สามารถนำยางมาขายได้และถูกพ่อค้านอกตลาดกดราคาในที่สุด ดังที่เป็นอยู่ขณะนี้
2.4 ความเอาใจใส่ของรัฐบาลไม่จริงจัง หวังพึ่งพาเพียงจากการดำเนินการของบริษัทร่วมทุน และไม่เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมของบริษัทผู้มาร่วมทุนซึ่งไม่ได้เต็มใจมาตั้งแต่ต้น จึงวางหมากเกมไม่ยอมรับยางเข้าบริษัทดังที่กล่าวข้างต้น เพื่อจะได้ดักตัดซื้อราคาต่ำ และรัฐบาลไม่มีมาตรการอื่นๆ เพิ่มเติม ทำให้สถานการณ์ด้านราคายางแย่ลงไปเรื่อยๆ
3.แนวทางการแก้ไข ผมในฐานะผู้ที่อยู่ใกล้ชิดกับพี่น้องเกษตรกรชาวสวนยางและชาวบ้านทั่วไป รับทราบและเข้าใจปัญหาเหล่านี้มาโดยตลอด รู้สึกอึดอัดกับแนวทางการแก้ปัญหายางพาราของรัฐบาล และจะขอเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหาให้กับรัฐบาล ดังนี้
3.1 ทบทวนบทบาทหน้าที่และโครงสร้างองค์กรของบริษัทร่วมทุนเสียใหม่ เพื่อให้สนองตอบโจทย์ความเดือดร้อนของพี่น้องเกษตรกรชาวสวนยาง
3.2 ควรนำผลการประชุมของบริษัทร่วมทุน 3 ประเทศ (ITRC) ระดับรัฐมนตรีครั้งล่าสุดเมื่อ 15 กันยายน 2560 มาเข้าสู่โหมดของการปฏิบัติ ในเรื่องการควบคุมการส่งออก และอื่นๆ
3.3 กองการยาง กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และ รมว.เกษตรฯ ต้องสร้างบทบาทในฐานะผู้รับผิดชอบ พ.ร.บ.ควบคุมยางปี 2542 ออกมาควบคุมราคาส่งออกยางของพ่อค้าที่แข่งกันเสนอขายไปต่างประเทศในราคาต่ำๆ แล้วมากดราคาซื้อจากพี่น้องเกษตรกรชาวสวนยางโดยอ้างราคาตลาดโลก
3.4 ควรขยายโครงการที่ช่วยดูดซับยางพาราออกจากตลาด ดังที่ดำเนินการกับสมาคมน้ำยางข้นไทยอยู่ขณะนี้ให้ครอบคลุมถึงยางแห้งด้วยเพราะลำพังปริมาณน้ำยางข้นมีเพียง 20% ของผลผลิตเท่านั้น คงไม่สามารถสร้างแรงกระเพื่อมต่อตลาดได้อย่างมีประสิทธิภาพได้
3.5 โครงการเพิ่มการใช้ยางพาราภายในประเทศไม่เป็นรูปธรรม ท่านนายกรัฐมนตรีควรลงมาขันนอตหลายๆ รอบ และควรตั้งเป็นคณะทำงานติดตามรายงานผลความคืบหน้าตลอดเวลา เพราะเหตุว่าที่ผ่านมามีแต่มติคณะรัฐมนตรีให้หน่วยงานนำยางพาราไปใช้ แต่มีแต่มติอยู่ในกระดาษเท่านั้น หน่วยงานต่างๆ ไม่มีความจริงใจและจริงจังในการนำยางพาราไปใช้ ถ้านายกฯยังไม่ใช้สภาพบังคับลงโทษหน่วยงานที่เพิกเฉยก็จะเป็นสภาพการอย่างนี้ตลอดไป จึงขอให้นายกฯใช้ความเด็ดขาดในการสั่งการไปยังหน่วยงานต่างๆ ให้นำยางพาราไปใช้อย่างจริงจัง โดยกำหนดเชิงปริมาณ จำนวนงบประมาณ และกรอบเวลา ผมขอชื่นชมกรมทางหลวงแผ่นดินที่อธิบดีกรมทางหลวงได้ร่วมกับสหกรณ์บ้านนาเดิม จ.สุราษฎร์ธานี ในการนำยางพาราไปใช้เป็นส่วนประกอบทำเสาหลักกิโลเมตร โดยการประสานของ พล.อ.อ.ชัยพฤกษ์ ดิษยะศริน ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ ที่มีน้ำใจกับพี่น้องเกษตรกรชาวสวนยางและช่วยขับเคลื่อนให้นโยบายของท่านนายกรัฐมนตรีสำเร็จ ผมขอขอบคุณครับ
