ยิ่ง พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา “ยื้อ” กระบวนการปรับครม.ให้ยาว นานออกไปมากเพียงใด
“แผล” อันมีอยู่”ภายใน”จะยิ่งแสดง”อาการ”
นี่คือ “ประเด็น” ไม่ว่ารัฐบาลจาก “การเลือกตั้ง” ไม่ว่ารัฐบาลจาก “การรัฐประหาร” จำเป็นต้องประสบ ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้
อย่างเช่นกรณีของ พล.อ.ศิริชัย ดิษฐกุล
จุดอาจเริ่มจากปัญหาและความขัดแย้งภายในกระทรวงแรง งาน แต่ในที่สุดก็จะนำไปสู่คำถาม
1 ปรับเล็ก หรือ 1 ปรับใหญ่
ไม่ต้องฟังจากพรรคเพื่อไทยก็ได้ แต่หากฟังจากพรรคประชาธิปัตย์ก็จะประจักษ์
กระทรวง”เศรษฐกิจ” ต่างหากคือ “เป้า”
ไม่ว่า นายองอาจ คล้ามไพบูลย์ ไม่ว่า นายถาวร เสนเนียม ไม่ว่า นายจุติ ไกรฤกษ์ ออกมาพูดไปในทางเดียวกัน
บางคนเน้นไปที่ “การเกษตร”
บางคนเน้นไปที่ “พาณิชย์” บางคนเน้นไปที่ “เศรษฐกิจดิจิตัลและสังคม”
บางคนเน้นไปที่”รากหญ้า”
เมื่อประมวล “ความเห็น” ออกมาเรียบเรียงอย่างเป็นระบบก็จะเห็นถึงผลสะเทือนและความต่อเนื่องจากที่ดำรงอยู่ที่กระทรวง แรงงานเพียงกระทรวงเดียว
ลามไปถึง กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงเศรษฐกิจดิจิตัลและสังคม
จาก 1 กลายเป็น 4 และ 5 กระทรวง
หากย้อนกลับไปจับ “ปรอท” อันก่อให้เกิดการปรับครม.ใหญ่เมื่อเดือนสิงหาคม 2558
ก็จะเห็นอาการ”วนลูป”
ตอนนั้นปรับ ม.ร.ว.ปรีดิยาธร เทวกุลและคณะออก แล้วนำ ดร.สมคิด จาตุศรีพิทักษ์และคณะมาแทนที่
เหตุผล คือ “เศรษฐกิจ”
จากเดือนสิงหาคม 2558 ผ่านมาจนถึงเดือนพฤศจิกายน 2560 ก็ยังเวียนอยู่กับปัญหา”เศรษฐกิจ”ชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชน
คำถามก็คือ “ปรับเล็ก” หรือ “ปรับใหญ่”
