ความคาดหวังต่อ “รัฐมนตรี” ในกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ภาย หลังการปรับครม.”ประยุทธ์ 5″
น่ากลัว และ น่าห่วงใย
ไม่ว่าต่อ นายกฤษฎา บุญราช ไม่ว่าต่อ นายวิวัฒน์ ศัลยกำธร ไม่ว่าต่อ นายลักษณ์ วจนานวัช
เพราะเสมอเป็นเพียง “รัฐมนตรี”
และจำกัดอยู่เพียงแต่ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เท่านั้นเอง
ไม่ว่าความคาดหวังจะมาจาก “เกษตรกร”
ไม่ว่าความคาดหวังจะมาจาก “นายกรัฐมนตรี” ไม่ว่าความคาดหวังจะมาจากบางพรรค บางกลุ่มทางการเมือง
ล้วนน่าเป็นห่วง และจะกลายเป็นเรื่องน่ากลัว
กลุ่มเกษตรกรโดยเฉพาะชาวสวนยางพาราอาจบังเกิดความอุ่นใจ
เพราะว่า นายกฤษฎา บุญราช เคยอยู่ภาคใต้
เคยเป็น “ผู้ว่าราชการจังหวัด”
ไม่ว่าจะเป็นที่จังหวัดยะลา ไม่ว่าจะเป็นที่จังหวัดสงขลา หรือต่อมามาเป็น “ปลัดกระทรวง”
ยิ่งกว่านั้นยังแนบแน่นกับ “กลุ่มการเมือง”
เคยกระทั่งคล้อง “นกหวีด” แสดงความเอนเอียงไปทางพรรค ประชาธิปัตย์และ”กปปส.”ด้วยซ้ำ
แม้จะไม่ได้รับ”นกหวีดทองคำ”แต่ก็ใกล้ๆ
การได้เป็น”ปลัดกระทรวง”รู้กันอยู่ว่าเป็นบำเหน็จ รางวัล การได้เป็น “รัฐมนตรี”ภายหลังเกษียณจากราชการ ยิ่งมีความเด่นชัดในความใกล้ชิด สนิทสนม
แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเพียง”รัฐมนตรี”และอยู่เพียง”เกษตร”
แท้จริงแล้ว ความเสื่อมทรุด ตกต่ำ ของราคาพืชทางการเกษตรอาจเกี่ยวกับกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ แต่ก็ในระดับที่เป็น “ต้นน้ำ”
กระนั้น สภาพเหล่านี้ก็สัมพันธ์กับ 1 กระทรวงพาณิชย์ และ 1 ตลาดโลก และต้องขึ้นกับ”นโยบาย”ใหญ่ของ “รัฐบาล”
ความคาดหวังต่อรัฐมนตรีกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงอาจกลายเป็น”อันตราย”หากไม่เป็นไปอย่างที่คาดหวัง
“เกษตร”อาจกลายเป็นแพะเหมือน”รัฐมนตรี”คนก่อน
