ประกายแห่งเพชรบนนิ้วเมื่อประสานเข้ากับรากฐานและความเป็นมาของนาฬิกาหรู Richard Mille
กำลังกลายเป็น Talk of the Town
แม้ปรากฏ “อาการ” จากกระทรวงดิจิตัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมจะตามปิดกั้น
แต่พลันที่ตรากระทรวง DE ประทับก็เริ่ม”อ่อนไหว”
ทุกอย่างดำเนินไปตามกฎพื้นฐานในทางสังคม ไม่ว่าสังคม 1.0 หรือสังคม 4.0
นั่นก็คือ ยิ่ง”ปิด”ผู้คนยิ่งอยาก”เปิด”
ลำพังแหวนเพชร 1 กะรัตบนนิ้วอาจไม่เท่าไหร่ แต่ราคาของ Richard Mille นั้นเย้ายวนใจยิ่ง
น้ำผึ้ง”หยดเดียว”ก็เริ่มมาแบบนี้
การตรวจสอบเรื่องนี้มิได้ยุ่งยาก สลับซับซ้อนแต่อย่างใด 1 อาศัยคำพูดของเจ้าตัวเป็นพื้นฐาน
“ผมมี 3-4 วง เลือกใส่วงนี้เพชรแค่กะรัตเดียว”
“ไม่ใช่ใส่เพื่อมาโชว์ บังเอิญแสงสะท้อนพอดี” และ “ไม่รู้ไปวิพากษ์วิจารณ์อะไรกันนักหนา”
“เป็นของเดิม”
ขณะเดียวกัน 1 อาศัยบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินที่ต้องแจ้งต่อคณะกรรมการป.ป.ช.ว่ามีหรือไม่
ไม่ว่าจะเป็นแหวนเพชร 1 กะรัต
ไม่ว่าจะเป็นนาฬิกาหรูยี่ห้อดัง Richard Mille ที่ดาราและนักร้องชมชอบ
หากตรงตาม”บัญชี”ทุกอย่างก็จบ
น่าสงสัยในเจตนาของกระทรวงดิจิตัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมหรือ DE ที่ไล่”ปิด”บทรายงานใน”ออนไลน์”
ต้องการให้จบ หรือต้องการต่อความยาว สาวความยืด
เพราะว่าเมื่อท่านไล่ตามปิด เซ็นเซอร์ หวังมิให้บทรายงานหรือข้อความนั้นปรากฎ ผลที่ตามมาก็คือ อยากรู้ อยากเห็น
ยิ่งเป็นเรื่องส่วนตัว ยิ่งเป็นเรื่องอันสัมพันธ์กับไลฟ์สไตล์ของคนดังประเภทเซเล็บส์อันเปี่ยมด้วยยศถา บรรดาศักดิ์ ยิ่งอยู่ในความสนใจ
จึงได้กลายเป็น Talk of the Town ในที่สุด
