นอกเหนือจากพรรคไทยรักไทยที่ชนะการเลือกตั้งในเดือนมกราคม 2544 แล้วสามารถชนะการเลือกตั้งได้อีกในเดือนกุมภาพันธ์ 2548
พรรคการเมืองอื่นไม่สามารถทำได้
ไม่ว่าพรรคประชาธิปัตย์ในการเลือกตั้งเดือนกรกฎาคม 2538
ไม่ว่าพรรคชาติไทยในการเลือกตั้งเดือนพฤศจิกายน 2539
ไม่ว่าพรรคประชาธิปัตย์ในการเลือกตั้งเดือนมกราคม 2544
ไม่ว่าพรรคประชาธิปัตย์ในการเลือกตั้งเดือนกรกฎาคม 2554
ทำไม
พรรคประชาธิปัตย์แพ้ให้กับพรรคชาติไทยในการเลือกตั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม 2538
เพราะพิษจาก”สปก.”
พรรคชาติไทยแพ้ให้กับพรรคความหวังใหม่ในการเลือกตั้งเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2539
เพราะพิษจาก “สูติบัตร”และความแตกแยกภายใน
พรรคประชาธิปัตย์แพ้ให้กับพรรคไทยรักไทยในการเลือกตั้งเมื่อเดือนมกราคม 2544
เพราะสดกว่าด้วย”นโยบาย”ที่เรียกว่า”ประชานิยม”
ยิ่งเมื่อเข้าสู่การเลือกตั้งในเดือนกุมภาพันธ์ 2548 ที่พรรคไทยรักไทยชนะอย่างชนิดถล่มทลายก็เพราะความสำเร็จจากการ ปฏิบัติตาม”นโยบาย”
นโยบายที่ชาวบ้านสรุปว่า “ประชาธิปไตยกินได้”
ไม่ว่าในที่สุดพรรคการเมืองของคสช.จะเป็นพรรคอะไรแต่ไม่ควรมองข้ามบทเรียน 1 จากความพ่ายแพ้ของพรรคประชาธิปัตย์
บทเรียน 1 จากชัยชนะอย่างต่อเนืองจากพรรคไทยรักไทยมายัง พรรคพลังประชาชน และที่สุดคือพรรคเพื่อไทย
หลังการเลือกตั้งเดือนมกราคม 2544 การเมืองได้เปลี่ยน
เปลี่ยนจากการเมืองแบบ”โวหาร” มาเป็นการเมืองแบบ”นโย
บาย” และพรรคไทยรักไทยได้พิสูจน์แล้วว่าสามารถทำตามนโยบายได้
พรรคคสช.มีอะไรเหนือกว่าหรือไม่
