ความจริงไม่แปลกแต่อย่างใด หาก สนช.จะเห็นชอบ ร่าง พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต ตามการแก้ไขในชั้นคณะกรรมาธิการวิสามัญฯของ สนช.
ในประเด็นร้อน เพิ่มอำนาจ ป.ป.ช.
ที่ให้สามารถ ดักฟัง ดักส่องข้อมูลส่วนตัวในโซเชียลได้ ภายใต้คำสวยหรูทางการว่า เป็นการสืบค้นข้อมูลของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ข้าราชการ และประชาชน ผ่านอุปกรณ์สื่อสารทั้งหมด
จะเป็นเรื่องช็อก ไม่น่าเชื่อ ว่าจะเกิดขึ้นได้อย่างไรเล่า ในเมื่อ สนช.นั้น มาจากการแต่งตั้ง
หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติเป็นผู้เลือกเฟ้นจากผู้มีความคิดความอ่านในทางการเมืองเหมือนกัน ลงนาม-มอบหมายทำหน้าที่รัฐสภา รวบงานฝ่ายนิติบัญญัติทั้งหมด
คำตอบชัดเจนอยู่ในตัวชัดยิ่งกว่าชัด
ระบบการปกครองแบบนี้ ไม่สนใจไยดี คำนึงถึงสิทธิ เสรีภาพประชาชนหรอก
เอาง่ายๆ ปัจจุบันแม้มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 2560 แล้ว หมวด 3 สิทธิและเสรีภาพของปวงชนชาวไทย มีบทบัญญัติให้การคุ้มครองสิทธิ เสรีภาพด้านต่างๆ อาทิ การพูด การรวมตัวจัดตั้งพรรคการเมือง
การชุมนุมโดยสงบ
แต่ก็ถูกกำกับ ควบคุมอีกชั้น
กลายเป็นว่า คำสั่งกฎเหล็ก อำนาจพิเศษมีสถานะเหนือกว่า รัฐธรรมนูญ
ยกเว้นใช้กฎหมายแม่บทการปกครองประเทศสูงสุดในบางมาตราได้โดยอัตโนมัติ
เสรีภาพการติดต่อสื่อสารในทางใดๆ ก็เขียนบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ
มีข้อห้ามละเมิด การกระทำใดๆ เพื่อให้ล่วงรู้ หรือได้มาซึ่งข้อมูลที่บุคคลสื่อสารถึงกันจะกระทำมิได้
แต่ก็มีความพยายามนำติ่งที่เขียนเอาไว้ เป็นหลักการทั่วไป ที่ว่า เว้นแต่ มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ
อาศัยเป็นช่องทาง ผลักดันกฎหมาย เปิดให้ส่อง-ดักฟังใครต่อใครได้
เมื่อประเทศเดินมาถึงจุดนี้
ไม่มีหลักประกันใดอีกแล้ว ที่จะคุ้มครองสิทธิ เสรีภาพประชาชน
เพราะแม้แต่ รัฐธรรมนูญก็คุ้มครองไม่ได้
จะมีก็แต่การถูกรุกราน กินแดนหนักข้อเข้าไปทุกขณะ ยึดแม้กระทั่งพื้นที่ เสรีภาพที่มีมาแต่กำเนิด
ระบบการแบบปกครองพิเศษ ปฏิเสธสิทธิ เสรีภาพ มาตรวัดประชาธิปไตยชัดเจน
เมื่อใช้อำนาจทุบทิ้งทำลาย หันหลังให้กับประชาธิปไตย
ก็ไม่ใช่เรื่องลึกลับ แปลกประหลาดที่ต้องดักฟังเท่านั้นถึงจะล่วงรู้ ว่าทำไมคิด-ทำไมทำกันแบบนี้
เป็นเรื่องที่ เกิดขึ้นได้เสมอ อย่างเป็นปกติ ในยุคสมัยการปกครองแบบพิเศษ
เข้าทำนองงาช้าง-งอกปากช้าง
ผลผลิต-กฎหมายประชาธิปไตย ก็เปรียบประมาณนั้น
ใครที่โลกสวย คิดว่ายุค คสช.จะคุ้มครอง หรือหยิบยื่นหลักประกันเสรีภาพ สิทธิส่วนบุคคลประชาชน มิให้ถูกละเมิด เลิกคิด-เลิกฝัน มันเป็นไปไม่ได้
เรื่องที่ไม่แปลกประหลาดอะไรของประเทศไทยยุคนี้
แต่เป็นความผิดปกติของระบบสากล
อย่าง ดักฟัง คงไม่ใช่เรื่องสุดท้ายแน่
แม้กรรมาธิการเสียงส่วนใหญ่ ยอมถอนมาตราร้อนออกไป เนื่องจากความขัดแย้งภายใน
แต่ดีเอ็นเออำนาจนิยม ยังแผ่ซ่านทั่วร่าง สนช.-แม่น้ำสายต่างๆ
