คำสั่งหัวหน้าคสช. ฉบับที่ 53/2560 เรื่องการดำเนินการตามกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง
คือ การรุก
เสียงร้องที่ดังเอะอะมาจากพรรคประชาธิปัตย์ พรรคเพื่อไทย พรรคชาติไทยพัฒนา
คือ รูปธรรมอันเด่นชัดยิ่ง
คำอธิบายอันรวบรัดยิ่งที่ว่า 2.8 ล้านคนของพรรคประชาธิ
ปัตย์ถูกย่อยสลายไปโดยอัตโนมัติคือคำตอบจากมาตรการ “รีเซ็ต”
ถามว่าการพังทลายของพรรคการเมือง”เก่า”ในระดับนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร
คำตอบอยูที่ “สนิมเกิดแต่เนื้อในตน”
มีความจำเป็นต้องย้อนกลับไปก่อนรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549 ประสานเข้ากับก่อนรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
เหมือนกับจะมี “พันธมิตร” เป็น “หัวหอก”
เหมือนกับจะมี “กปปส.” เป็นหัวหมู่ทะลวงฟัน
แต่ถามว่าภายในพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ภายในกปปส.มี “นักการเมือง” อยู่หรือไม่
ตอบได้เลยว่า “มี”
ไม่ว่าจะปรากฏมาในนาม “พรรคการเมืองใหม่” ไม่ว่าจะปรากฏในนามพรรคการเมือง “เก่าแก่”
ถามว่าใครที่เคลื่อนไหวเสนอแก้กฎหมายพรรคการเมือง
คนหนึ่งเป็น นายไพบูลย์ นิติตะวัน คนหนึ่งเป็น นายสุเทพ เทือกสุบรรณ
ชัดหรือไม่ ชัดหรือยัง
เหมือนกับพรรคเพื่อไทยจะถือว่าพรรคประชาธิปัตย์คือคู่ต่อสู้อัน แหลมคมยิ่งในทางการเมือง
เช่นเดียวกับคู่ของพรรคประชาธิปัตย์คือพรรคเพื่อไทย
แต่จากคำสั่งหัวหน้าคสช.ฉบับที่ 53/2560 ที่ออกมาคงรู้กันแล้วว่าพรรคเพื่อไทยเป็นคู่สัประยุทธ์ของพรรคประชาธิปัตย์หรือไม่ ขณะเดียวกัน พรรคประชาธิปัตย์เป็นคู่สัประยุทธ์ของพรรค เพื่อไทยหรือไม่
นี่แหละคือ การรุกครั้งใหญ่จาก “คสช.”
