ยิ่งวัน “คสช.” ยิ่งเดินไปตามรอยของ “คมช.” และเดินไปตามรอยของ “รสช.”เด่นชัดมากยิ่งขึ้น
การพบกับ นายสมศักดิ์ เทพสุทิน คือตัวอย่าง 1
อย่าลืมว่า นายสมศักดิ์ เทพสุทิน คือ องค์ประกอบ 1 ภายใน
แผนบันได 4 ขั้นหลังรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549 เพราะเขาคือพรรคมัชฌิมาธิปไตย
อย่าลืมว่า นายสมศักดิ์ เทพสุทิน คือ มือขวาของ นายมนตรี พงษ์พานิช
บทบาท นายมนตรี พงษ์พานิช ในยุค รสช.มีความเด่นชัด
หาก นายสมศักดิ์ เทพสุทิน มองออกว่า คสช.กำลังเดินในแนวทางเดียวกับ คมช.และรสช.
คนอื่นจะมองไม่ออก อ่านไม่ทะลุหรือ
ถามว่า รสช.เหี้ยมหาญหรือไม่กับ”นักการเมือง”ภายหลังรัฐประหารเดือนกุมภาพันธ์ 2534
เห็นได้จากการตั้งคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน
เห็นได้จากการออกประกาศรสช.ฉบับที่ 42 อายัดทรัพย์สิน นักการเมือง ไม่ว่า นายบรรหาร ศิลปอาชา ไม่ว่า นายมนตรี พงษ์ พานิช ไม่ว่า นายณรงค์ วงศ์วรรณ โดนเรียบ
แต่แล้ว นายณรงค์ วงศ์วรรณ ก็เป็นหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม
มีบทบาทเป็นอย่างสูงในการต่อท่ออำนาจให้ “รสช.”
โดยได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจากพรรคชาติไทย พรรคกิจสังคม
เรื่องอย่างนี้ นายสมศักดิ์ เทพสุทิน ย่อมรู้เป็นอย่างดี
การต่อสายกับกลุ่มสุโขทัย การต่อสายกับกลุ่มนครปฐม การต่อสายกับกลุ่มนครราชสีมา
จึงเป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว
ในยุคหลังรัฐประหารเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2534 ของ รสช. ในยุคหลังรัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549 ของคมช.
ทำไมจะไม่เกิดขึ้นอีกในยุคหลังรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557
ทั้งหมดนี้มาจากปัจจัยเดียวเท่านั้น
นั่นก็คือ ปัจจัยแห่งการสืบทอด”อำนาจ” จึงมีความจำเป็นต้องจับมือกับกลุ่มการเมืองเพื่อ”ต่อท่อ”แห่ง”อำนาจ”
