ภายในความ “ไม่ชัดเจน” ในเรื่องการตั้งพรรคมวลมหาประชาชนฯก็เริ่มมี “ความชัดเจน”
เป็นความชัดเจนจาก นายสุเทพ เทือกสุบรรณ
แม้ด้านหนึ่งจะประกาศ “ไม่ลงสมัครส.ส. ไม่รับตำแหน่งหน้าที่ในทางการเมืองใดๆ และจะไม่เป็นกรรมการบริหารพรรคไหน”
แต่ด้านหนึ่งก็ยืนยันด้วยว่า “เมื่อใดประชาชนที่ผมเองเชื่อถือ ศรัทธาประกาศจะตั้งพรรคของประชาชนเพื่อประโยชน์ของประเทศชาติให้เป็นประจักษ์ก็จะไปร่วมและไปช่วย”
ตรงนี้ต่างหากเป็น “ความชัดเจน” ล่าสุดจาก นายสุเทพ เทือกสุบรรณ
ถามว่าใครคือ “ประชาชน” ที่ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ เชื่อถือ
นี่คือลีลาและท่วงทำนองอันแพรวพราวเป็นอย่างยิ่งของ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ
เหตุใดถึงแพรวพราว
“เพราะผมสันทัดในเรื่องนี้” เป็นคำอธิบายจาก นายสุเทพ เทือกสุบรรณ “เพราะเป็นนักการเมืองมากว่า 40 ปีและคิดว่าทำประโยชน์ให้ประชาชนได้”
ปมเงื่อนของความเชื่อถือและศรัทธาอยู่ตรงไหน
คำตอบ 1 คือ “ผมทำการเมืองไม่ได้ทำเพื่อตัวบุคคล”
คำตอบ 1 ซึ่งดำเนินไปในลักษณะแห่งการอธิบาย “โดยส่วนตัวในวันนี้ประกาศชัดเจนว่า ยังไว้วางใจ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ในฐานะนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย”
ตามมาด้วยอีกคำตอบ 1
“ส่วนพรรคที่ประชาชนจะตั้งขึ้นจะสนับสนุน พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา หรือไม่นั้นก็ต้องรอให้มีการจัดตั้งพรรคก่อน”
เป็น “พรรคกปปส.” หรือไม่ นี่คือ “ประเด็น”
สะท้อนให้เห็นว่า ไม่ว่าการเคลื่อนไหวผ่าน “พรรคกปปส.” ไม่ว่าการเคลื่อนไหวผ่าน “พรรคประชาชนปฏิรูป”
เสมอเป็นเพียง “ม่านควัน” ในทาง “การเมือง”
ยังมี “ตะกอน” หลายตะกอนที่รอการปรากฏตัวในท่ามกลาง การเคลื่อนไหวอันหลากหลาย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากซีกของ “คสช.”
ผ่านวันที่ 2 มีนาคมมา ปี่กลองเพิ่งจะเริ่ม ยังมีอีกหลายบทเพลงที่จะตามมาด้วยความระทึกในดวงหทัยอย่างยิ่ง
