การเปิดตัวจดจัดตั้ง”พรรครวมพลังประชาชาติไทย” หรือ “รปช.”ถือ เป็นเรื่องดี
มิใช่ดี “อย่างยิ่ง” หากเป็นเรื่องดี”อย่างยอดเยี่ยม”
แม้ไม่มีชื่อ นายเอนก เหล่าธรรมทัศน์ เป็น 1 ในจำนวน 32 รายชื่อ แต่เมื่อมีชื่อ นายเขตรัฐ เหล่าธรรมทัศน์ มีชื่อ น.ส.จุฑาทัตต เหล่าธรรมทัศน์ ก็แจ่มชัด
เพราะคนแรกเป็นบุตร ขณะที่คนหลังเป็นหลานสาว
นี่ย่อมเป็นกระบวนเดียวกันกับการมีชื่อ นายธานี เทือกสุบรรณ แทนที่จะเป็น นายสุเทพ เทือกสุบรรณ
เท่ากับเป็นการรวมพลังครั้งใหญ่
ระหว่างตระกูล”เทือกสุบรรณ”จากภาคใต้ เข้ากับตระกูล
“เหล่าธรรมทัศน์” จากภาคเหนือ
ทำไมจึงลงความเห็นว่าการเกิดขึ้นของ”พรรครวมพลังประชาชาติ ไทย” หรือ รปช. เป็นเรื่องดี
คำตอบ 1 เท่ากับเป็นการเปิดหน้าออกมาให้เห็น
ไม่ว่าจะเป็นชื่อของ พล.ท.นันทเดช เมฆสวัสดิ์ ไม่ว่าจะเป็นชื่อของ นายสำราญ รอดเพชร หรือชื่อของ นายประสาร มฤคพิทักษ์
ได้นำไปยังอีกคำตอบ 1 อันทรงความหมาย นั่นก็คือ ท่านเหล่านี้มีความเกี่ยวพันกับขบวนการ”รัฐประหาร”
ทั้งในบท “ปูทาง” และสร้าง”เงื่อนไข”
ขณะเดียวกัน เมื่อรัฐประหารสำเร็จก็นำไปสู่นิยามตามคำสรุปอันรวบรัดจาก นายสุเทพ เทือกสุบรรณ ที่ว่า เป็น”รัฐบาลของ เรา”
เพราะว่าหลายคนก็เสพเสวยตำแหน่งทางการเมือง ไม่ว่าในสปช. ไม่ว่าในคณะกรรมการปฏิรูป
การจัดตั้ง”พรรคการเมือง”จึงเท่ากับทำให้ชัดเจน แจ่มแจ้ง
ไม่แปลกที่ในที่สุดจะเกิดการผนวกตัวรวมพลังระหว่าง นายสุเทพ เทือกสุบรรณ กับ นายเอนก เหล่าธรรมทัศน์
ในเมื่อล้วนมีความปรารถนาดีต่อบ้านเมือง
ในเมื่อ “คสช.” ยังไม่สามารถ “ปฏิรูปก่อนเลือกตั้ง”ได้สำเร็จก็มีความจำเป็นต้องขับเคลื่อนต่อไป และข้อดีอย่างยิ่งก็คือ ได้เสนอเจตจำนงนี้ให้ประชาชนได้เลือกและตัดสินใจ
นี่คือข้อดีที่สุดนับแต่ท่านเหล่านี้แสดงออกตั้งแต่ปี 2556
