วินทร์ เผย ผลงาน ‘ปวศ.ที่เราลืม’ สุดเปลืองตัว ทำทัวร์ลง 3 ปี จ่อผันตัวเขียนแนวเริงรมย์
เมื่อวันที่ 30 มกราคม วินทร์ เลียววาริณ ได้โพสต์ข้อความบนเฟซบุ๊ก วินทร์ เลียววาริณ เกี่ยวกับหนังสือ “ประวัติศาสตร์ที่เราลืม” โดยระบุว่า
ประวัติศาสตร์ที่เราลืม เหลืออีกสามตอน ก็จะปิดจ๊อบแล้ว
ครบห้าเล่มพอดี
พอแค่นี้ก่อน เพราะเหตุการณ์ต่างๆ ต่อจากเล่ม 5 ยังไม่มีบทสรุป ถ้าจะเขียนก็คิดว่าจะรอให้มีบทสรุปก่อน
แต่บอกตรง ๆ ว่าไม่อยากเขียนเลย
เพราะถ้ามีเรื่องให้เขียนได้อีกเล่มหรือสองเล่ม ก็แสดงว่าต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นในบ้านเมืองอีกหลายเรื่อง
ขอภาวนาให้ไม่ต้องเขียนดีกว่า
การเขียนงานชุด ประวัติศาสตร์ที่เราลืม นี้จะว่ายากก็ยาก จะว่าง่ายก็ง่าย
ส่วนง่ายคือมันเป็นการเล่าเรื่องเดิม บันทึกเดิมเป็นอีกเวอร์ชั่นหนึ่ง
ส่วนยากคือข้อมูล ทว่าไม่ใช่ยากที่ต้องค้นคว้าข้อมูลจำนวนมหาศาล แต่คือการตรวจสอบข้อมูล
หน้าที่คนเขียนคือรวบรวมข้อมูลที่น่าเชื่อถือ เล่าที่มาที่ไปให้ชัดเจน เรียบเรียงให้อ่านง่ายขึ้น ก็จบหน้าที่ ส่วนคนอ่านอ่านแล้วหัวใจเต้นแรง ความดันโลหิตพุ่ง หรืออ่านแล้วเข้าใจธรรมชาติของประวัติศาสตร์ดีขึ้น ก็เลือกเอาเอง
แต่อย่างที่บอกเสมอ จะหัวใจเต้นแรง ความดันโลหิตพุ่ง หรือเกิดความเข้าใจ ก็ขึ้นอยู่กับว่าผู้อ่านวิเคราะห์และค้นคว้าเพิ่มเติมได้แค่ไหน
หนังสือชุดนี้เป็นเพียงแหล่งข้อมูลหนึ่งเท่านั้น ผมรับรองได้เพียงว่าไม่มีข้อมูลใดเกิดจากการแต่งเติมเสริมสร้างขึ้นมาเอง
แต่กระนั้นในช่วงสองสามปีนี้ที่ลงเรื่องชุดนี้ ทัวร์ลงสม่ำเสมอ บ่อยครั้งใช้ข้อมูลชุดเดียวกับที่คนทั่วประเทศรู้แล้ว ก็ยังโดนด่า
ก็ได้แต่ขำ ๆ ในใจ
นี่เป็นงานเขียนที่เปลืองตัวอย่างยิ่ง
แต่ในเมื่อตั้งใจเขียนบันทึกไว้ ก็เขียนจนจบ
เมื่อจบงานนี้ จึงหันไปเขียนนิยายเริงรมย์ ไซไฟ แฟนตาซี กำลังภายใน
สบายใจกว่าเยอะ
