เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ที่สถานีกลางบางซื่อ ภายในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 50 และสัปดาห์หนังสือนานาชาติ ครั้งที่ 20 ผู้สื่อข่าวรายงานบรรยากาศที่บูธ A16 ‘สำนักพิมพ์มติชน’ ชั้น 1 (G floor) ใกล้ทางเชื่อมต่อ MRT ผู้สื่อข่าวรายงานบรรยากาศตั้งแต่เวลา 10.00 น. มีผู้ทยอยเข้าเลือกซื้อหนังสืออย่างต่อเนื่อง
เวลา 16.00 น. ศาสตราจารย์ ดร. เชษฐ์ ติงสัญชลี อาจารย์คณะโบราณคดี ม.ศิลปากร ผู้เขียน ‘ปราสาทในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้’ เดินทางมาแจกลายเซ็น โดยมีแฟนหนังสือเดินทางมาต่อแถวอย่างไม่ขาดสาย (อ่านข่าว ลุงพุ่งซื้อ ‘ปราสาทในเอเชีย ตอ.เฉียงใต้’ เชื่อ ‘คนเขียนออกแรงเยอะ’ ปวศ.ขายดีบูธมติชน)
นายฆนัท นาคถนอมทรัพย์ สมาชิกคณะก้าวหน้า นักการเมืองรุ่นใหม่ อดีตผู้สมัคร องค์การบริหารส่วนจังหวัดอำเภอเมืองนครปฐม เขต 1 กล่าวว่า ตั้งใจมาที่บูธมติชน A16 และบูธ A14 ของคณะก้าวหน้าอยู่ระยะห่างกันไม่ถึง 10 เมตร ตั้งใจมาซื้อหนังสือ ‘ปราสาทในเอเชียนตะวันออกเฉียงใต้’ ที่เพิ่งออกใหม่เอี่ยม ของ ศ.ดร.เชษฐ์ ติงสัญชลี แห่งภาควิชาประวัติศาสตร์ศิลปะ คณะโบราณคดีมหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อพลิกดูหนังสือ ก็ไม่ผิดหวัง เพราะอาจารย์เชษฐ์ เรียบเรียงความรู้มหึมามหาศาล จากการเดินทางไปรีบนปริญญาเอกที่อินเดีย และเดินทางสำรวจถ่ายภาพสถาปัตยกรรมโบราณ ทั้งในอินเดีย และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างครบครัน
“เล่มนี้พิเศษตรงที่ความพยายามในการอธิบาย ศัพท์แสงทางสถาปัตยกรรมให้ง่าย เพื่อกลุ่มเป้าหมายเป็นคนธรรมดาสามัญ อ่านแล้วรู้เรื่อง เห็นแล้วเข้าใจจากภาพสีที่คมชัดตลอดทั้งเล่ม เห็นอาจารย์เชษฐ์ มาแจกลายเซ็น จึงไม่เป็นการเสียเวลา รีบเดินไปขอลายเซ็น คิดถึงสมัยที่ผมยังเป็นนักศึกษาปี 1 คณะโบราณคดี ที่อาจารย์เชษฐ์ พาเดินทางให้ความรู้ที่ถ้ำอชันตา-เอลโรร่า อินเดีย เล่มนี้ควรรีบมาหาซื้อหาอ่านครับ” นายฆนัทกล่าว
ทั้งนี้ ปราสาทในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีความหนา 568 หน้า ศ.ดร.เชษฐ์เคยให้สัมภาษณ์ว่า มุ่งหวังให้ผู้อ่านได้ทำความเข้าใจได้อยากลึกซึ้งในทุกบท ทุกตอน ทุกตัวอักษรที่ตั้งใจอธิบายเพื่อให้ ‘ความรู้พื้นฐาน’ เรื่องปราสาท ‘ฉบับอ่านง่าย’ ดังปรากฏนิยามในปกหลังว่า หนังสือเล่มนี้คือผลงานที่จะพาผู้อ่านถอดรหัสความงามของปราสาทโบราณในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทำความเข้าใจรูปแบบสถาปัตยกรรมและความหมายขององค์ประกอบต่างๆ ในปราสาทเขมร จาม ทวารวดี ชวา พม่า เพื่อให้เห็นความแตกต่างและการถ่ายทอดทางศิลปะจากอินเดียสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เปิดมุมมองทางศิลปะโบราณให้กว้างขวางยิ่งขึ้น
