วันไหว้ครู คนไทยนิยมใช้วันพฤหัสบดี ตามวิชาโหราศาสตร์ว่าเป็น “วันครู” คุณพี่สุจิตต์ วงษ์เทศขึ้นต้นเรื่อง เข้าทรง และไหว้ครู มาจากพิธีเลี้ยงผีหลายพันปีมาแล้ว ว่า
ไหว้ครูสมัยแรกเริ่มเป็นพิธีกรรมร่วมกันของครูปัจจุบันกับศิษย์ปัจจุบัน คารวะหลักการทางนามธรรมโดยไหว้ครูผีขวัญที่ตายไปแล้ว (โดยไม่ใช่ศิษย์ปัจจุบันไหว้ครูปัจจุบัน)
ที่ข้าพเจ้า (ผู้เขียน) นำเสนอต่อไปนี้ คือการไหว้ครูปัจจุบัน และครูที่เคยประสิทธิ์ประสาทวิชาทั้งในอดีตและปัจจุบัน
ปีหลังสุด คือปีนี้ 2561 “นวลฯ 03” จัดพิธีไหว้ครูไปแล้ว เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 19 เมษายน ที่ภัตตาคารแวร์ซายน์ ถนนจรัญสนิทวงศ์ ซึ่งจัดที่นี่มาสองสามครั้งแล้ว ด้วยนิวาสสถานทั้งของครูและของเพื่อนมักอยู่ฝั่งธนฯ ไม่ไกลนัก
พิธีการไม่มีอะไรยุ่งยาก เพื่อนบางคนมีหน้าที่เรื่องสถานที่ ทั้งติดต่อ สั่งอาหาร และดูแลความเรียบร้อย เพื่อนบางคนรับหน้าที่ไปรับครูจากบ้าน บางคนโทรศัพท์ติดต่อเพื่อนที่ยังไม่ได้รับจดหมายประธานรุ่นตลอดกาล สมศักดิ์ ดิษฐานนท์ รับหน้าที่ออกจดหมายถึงเพื่อน และจ่ายส่วนที่ขาด เมื่อก่อนผู้ดำเนินการประสานงาน คือ ธวัชชัย กงกะนันทน์ ซึ่งจากไปก่อนหน้านั้น เอ่ยถึงด้วยความรำลึกถึงเพื่อน วันนี้มี 2 คน
ชูชาติ ชื่นอุไทย คนหนึ่งกับ ชัยยัณห์ จันทรเปารยะ คนหนึ่ง
เมื่อถึงเวลานัดหมาย ก่อนเที่ยง เพื่อนทยอยกันมา โดยเฉพาะเพื่อนที่ไปรับครูมาถึงก่อนเวลา
ข้าพเจ้า (ผู้เขียน) เป็นเพื่อนคนหนึ่งในรุ่นนี้ ไปถึงงานเมื่อเวลาล่วงเลยไปนิดหน่อย หลังจากคารวะคุณครูที่มาถึงก่อนหน้านี้ ทักทายมึงวาพาโวยกับเพื่อนตามวิสัยที่นานๆ พบกันที ปีหนึ่งพบกันสองสามครั้ง
ด้านหน้าห้องอาหารจัดตั้งโต๊ะ บนโต๊ะมีหมอนรองแขน ด้านล่างมีพานจัดดอกไม้สวยงามรองรับน้ำที่ศิษย์รดน้ำขอพรคุณครู
ก่อนเวลาอาหาร ได้เวลาไหว้ครู พวกเราต่างไปยืนเรียงหน้ากระดานต่อหน้าคุณครูที่นั่งรอรับความเคารพ ตามลำดับอาวุโส คือทั้งอายุ และปีที่สอน
นำโดยครูเริ่ม วิบูลย์พานิชย์ ครูน้อม ครูประนอม มีสิทธิ์ ครูบุญมา รัตนอุบล ครูเจริญ ทั่งทอง อดีตครูและผู้อำนวยการโรงเรียนวัดนวลนรดิศ ครูสมศรี ศิวายพราหมณ์ เหมือนพะวงศ ครูวีระ เดชพันธุ์
เริ่มต้น ประธานรุ่นขึ้นบทไหว้ครู “ปาเจราจริยาโหนติ คุณุตตรานุสาสกา” พวกเราตามต่อด้วย
ข้าขอประณตน้อมสักการ บูรพคณาจารย์ ผู้กอปรประโยชน์ศึกษา ทั้งท่านผู้ประสาทวิชา อบรมจริยา แก่ข้าในกาลปัจจุบัน ข้าขอเคารพอภิวันท์ ระลึกคุณอนันต์ ด้วยใจนิยมบูชา ขอเดชกตเวทิตา อีกวิริยะพา ปัญญาให้เกิดแตกฉาน ศึกษาสำเร็จทุกประการ อายุยืนนาน อยู่ในศีลธรรมอันดี ให้ได้เป็นเกียรติเป็นศรี ประโยชน์ทวี แก่ชาติและประเทศไทยเทอญฯ (ประธานรุ่นจบด้วย) ปัญญาวุฒิ กเร เต เต ทินโนวาเท นมามิหัง
เป็นอันจบพิธีไหว้ครู แล้วประธานนำรดน้ำขอพรคุณครู จนครบทุกท่าน จึงร่วมรับประทานอาหาร
ณ โอกาสนั้น คุณครูสมศรี ศิวายพราหมณ์ เหมือนพะวงศ เขียนบทกวีเป็นโคลงสี่สุภาพห่อกลอนอวยพรให้พวกเรานำขึ้นไปอ่านท่องให้เพื่อนฟังดังนี้
อายุ ยืนยิ่งร้อย พรรษกาล
วรรณะ ผ่องโอฬาร เพริศแพร้ว
สุขะ ชีวิตหวาน ยิ่งม-ธุรสแฮ
พละ จงแกร่งกล้า เลิศด้วยราศี
อายุยืนไม่น้อยเกินร้อยปี วรรณะศรีผ่องพรรณอันสดใส
สุขะเหมือนได้แก้วแพรวพิไล พละไซร้มีพลังดังนาคีฯ (หมายถึงช้าง, นาค)
การได้มาพบครูพบเพื่อน ได้แสดงกตัญญุตา แสดงความคิดถึงกัน เป็นพลังใจซึ่งกันและกันอย่างดี
