จรวดที่ใช้ในการขนส่งในแต่ละภารกิจนั้นมีความแตกต่างกันออกไป โดยเราอาจวัดกำลังของจรวดแต่ละลำได้จากน้ำหนักที่มันสามารถนำขึ้นสู่วงโคจร Geosynchronous Transfer Orbit (GTO) ซึ่งเป็นวงโคจรรอบโลกที่มีลักษณะรีมาก
1.จรวดเดลตา (Delta)
(ดูภาพที่ 1)
จรวดตระกูลเดลตานั้นเป็นจรวดแบบใช้แล้วทิ้ง ประกอบด้วยจรวดเชื้อเพลิงเหลว 2-3 ท่อน และมีการติดจรวดเชื้อเพลิงแข็งหลายท่อนรอบๆ เริ่มต้นถูกสร้างขึ้นโดยบริษัทแมคดอนเนลล์ ดักลาส (McDonnell Douglas) แต่ปัจจุบันถูกสร้างและทำการส่งโดยบริษัทโบอิ้งและล็อกฮีดมาร์ติน ร่วมกับ United Launch Alliance
จรวดเดลตา II ใช้เชื้อเพลิงเหลวเป็น เคโรซีนและออกซิเจนเหลวผสมกัน ประกอบด้วยจรวดส่วนย่อยๆ 2 หรือ 3 ท่อน แล้วมีจรวดเชื้อเพลิงแข็งที่มีชื่อว่า Graphite-Epoxy Motor ติดเข้าไป 3 หรือ 4 หรือ 9 ลำโดยรอบ จรวดเดลตา II สามารถส่งน้ำหนัก 891-2,142 กิโลกรัม ขึ้นสู่วงโคจร GTO ได้ (และส่งน้ำหนัก 2.7-6 ตันขึ้นสู่วงโคจรระดับต่ำรอบโลกได้)
จรวดเดลตา II แบบ 2 ท่อน มักจะใช้ส่งสัมภาระสู่วงโคจรระดับต่ำรอบโลก ส่วนจรวดเดลตา II แบบ 3 ท่อนจะใช้ส่งสัมภาระสู่วงโคจร GTO หรือไปไกลกว่านั้น เช่น การส่งยานอวกาศไปดาวอังคารโดยองค์การนาซา หรือการส่งยานไปยังดาวหางหรือดาวเคราะห์น้อยใกล้โลก
จรวดเดลตา IV สามารถส่งสัมภาระสู่วงโคจร GTO ได้มากถึง 4,210-13,130 กิโลกรัม ซึ่งจรวดเดลตา IV รุ่น Medium-Plus ใช้เครื่องยนต์ตรงกลางเป็น RS-68 (RS ย่อมาจาก Rocket system) ใช้เชื้อเพลิงไฮโดรเจนเหลวและออกซิเจนเหลว สร้างแรงขับได้มากถึง 2,929 กิโลนิวตัน นอกจากนี้ยังติดจรวดเชื้อเพลิงแข็งแบบ graphite epoxy motor ที่มีความยาว 1.5 เมตรเข้าไปเพิ่ม 2 หรือ 4 ลำด้วย
หากนับตั้งแต่ ค.ศ.1906 จนถึงปี ค.ศ.2018 จรวดเดลตาใช้ในการส่งดาวเทียมไปจนถึงภารกิจส่งยานไปยังดาวเคราะห์มากกว่า 350 ครั้ง (ล่าสุดในปี ค.ศ.2018 จรวด Delta IV Heavy ใช้ในการส่งยานปาร์กเกอร์โซลาร์โพรบพลัสไปสำรวจดวงอาทิตย์) โดยสถานที่ที่ใช้ในการส่งจรวดเดลตา IV คือ Space Launch Complex 37
2.จรวดไททัน (Titan)
(ดูภาพที่ 2)
จรวดตระกูลไททันเป็นจรวดแบบใช้แล้วทิ้ง ถูกส่งขึ้นสู่อวกาศมาแล้ว 368 ครั้ง ตลอดช่วงเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ.1959 จนถึง ค.ศ.2005 ก็ถูกปลดระวาง
จรวดไททัน IV ถูกสร้างและดำเนินการส่งสู่อวกาศให้กับกองทัพอากาศสหรัฐโดยบริษัทล็อกฮีดมาร์ติน เป็นจรวดที่ทรงพลังที่สุด สามารถส่งน้ำหนัก 18,000 กิโลกรัม ขึ้นสู่วงโคจรรอบโลกระดับต่ำ ส่งน้ำหนักกว่า 14,000 กิโลกรัม สู่ polar orbit และราวๆ 4,500 กิโลกรัม สู่วงโคจร GTO
จรวดไททัน IV ประกอบด้วยจรวดเชื้อเพลิงแข็งสองท่อน จรวดเชื้อเพลิงเหลวอีก 2 ท่อนเป็นแกนกลางและส่วนบรรทุกสัมภาระที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 16.7 ฟุต เมื่อมีการปรับปรุงจรวดเชื้อเพลิงแข็งแล้วสามารถ
เพิ่มน้ำหนักบรรทุกสูงสุดได้ราวๆ 25% โดยจรวดไททัน IV ถูกส่งที่ฐาน Vandenberg Air Force Base แคลิฟอร์เนีย หรือที่ฐานทัพอากาศแหลมคานาเวอรัล ฟลอริดา
จรวดไททัน III ใช้ในการส่งยานอวกาศไวกิ้งไปยังดาวอังคารในปี ค.ศ.1975 ประกอบด้วยจรวดเชื้อเพลิงแข็งแบบอัพเกรดแล้ว และจรวดส่วนบนเซนทอร์ นอกจากนี้ยังใช้ในการส่งยานอวกาศแคสสินีไปยังดาวเสาร์ในปี ค.ศ.1997 ส่งยานอวกาศวอยเอเจอร์ 1 และ 2 ในปี ค.ศ.1977 รวมทั้งยาน Mars Observer spacecraft ในปี ค.ศ.1992 ด้วย โดยทั้งหมดถูกส่งที่ Kennedy Space Center (KSC) ที่แหลมคานาเวอรัล
ครั้งหน้าจะเล่าเรื่องจรวดแลตลาสและอารีอานให้ฟังครับ
